Unga Ísland - 01.04.1937, Qupperneq 6

UNGA ÍSLAND
48
að æfa þolsundið í sjó. Þann 6. sept.
1914 syndir Benedikt Waage, núver-
andi forseti I. S. í., úr Viðey til lands.
Margir fara að hyggja til Drangeyj-
arsunds Grettis, og sumarið 1927,
tekst sundkappanum Erlingi, syni Páls
sundkennara, að vinna þá þrekraun.
Síðastliðið sumar var Drangeyjarsund
enn þreytt, og í það sinni af kornung-
um manni, Pétri Eiríkssyni að nafni.
Slík sundafrek, sem þessi, hafa vakið
aiþjóðar athygli í hvert skifti er þau
hafa verið unnin, og að því leyti lagt
sinn skerf fram til almennrar vakn-
ingar sundíþróttinni til handa.
Á síðasta vetri var náð hinum
merkasta áfanga í þróunarsögu sund-
íþróttarinnar, en það var gert þann 23.
mars s. 1., er hin fagra sundhöll í
Reykjavík var opnuð til afnota fyrir
almenning.
Þessi nýja sundhöll er talin, af þeim
er til þekkja, einhver stærsta og feg-
ursta sundhöll á Norðurlöndum. Laug-
in sjálf er 33,33 m. á lengd, en 10 m.
breið.
Daginn, sem höllin var vígð, var
margt manna samankomið í hinum
fagra sundsal hallarinnar. I sambandi
við vígsluna fóru fram margskonar
sundsýningar í lauginni, en þær hófust
á því, að lítil stúlka, dóttir Erlings
Pálssonar Erlingssonar, Þuríður Erla,
sem aðeins er 7 ára að aldri, synti eft-
ir endilangri lauginni.
Litlu sundkonunni var tekið með
fádæma fögnuði af áhorfendunum, og
var auðheyrt, að þeir kunnu vel að
meta þenna þátt sundsýningarinnar,
enda var hann vel viðeigandi og naut
sín prýðilega. Með þessu var á tákn-
rænan hátt sýnt, að höllin er fyrst og
fremst gefin börnunum og framtíðinni.
Þær nældu en hnepptu ekki.
A n n a : Það er gömul kona úti,
sem endilega vill selja okkur hnappa,
mamma.
M a m m a : SegðU henni að eg sé
vant við látin, hún verði að koma
seinna.
A n n a : Þess þarf ekki, mamma,
hún er víst farin, eg sagði henna að
við nældum æfinlega saman fötin okk-
ar, þegar slitnaði úr þeim tala.
„Það á ekki að raka mig“.
Pétur litli hafði oft farið til rakar-
ans með pabba sínum.
Nú fór hann til rakarans í fyrsta
skipti til að láta klippa sig. Hann sett-
ist í stólinn og hagræddi sér þar, eins
og hann hafði séð pabba sinn gjöra.
Síðan leit hann á rakarann, alvarleg-
ur á svipinn og sagði:
„Það á ekki að raka mig“.
„Hvernig toldi punkturinn“.
Eiríkur var afar spurull, og frænka
hans, sem var orðin dauðleið á þessum
sífelldu spurningum, sagði eitt sinn
við hann:
„Eiríkur! Hefirðu heyrt um dreng-
inn, sem alltaf var að spyrja og spyrja,
þar til hann varð að stóru spurningar-
merki?“
„Nei“, svaraði Eiríkur, „en hvern-
ig tolldi punkturinn neðan í honum?“
Reikningsþraut.
Samanlagður aldur föður, móður
og dóttur er 100 ár. Aldur móður og
dóttur er jafn aldri föðurins, og ald-
ur föður og móður er nífaldur aldur
dótturinnar.
Hve gömul eru þau, hvert fyrir sig?
Svar í næsta blaði.