Morgunblaðið - 25.09.2014, Blaðsíða 20

20 | MORGUNBLAÐIÐ
S
aga Olís og íslensks sjávar-
útvegs hefur verið sam-
tvinnuð alla tíð. Þessi rót-
grónu tengsl urðu enn
sterkari þegar Olís eignaðist á sín-
um tíma útgerðarvörudeid Ell-
ingsen. Rekur olíufélagið því í dag
stönduga deild sem selur ýmsa
vöru fyrir sjávarútveg, allt frá
rekstrarvöru og öryggisbúnaði yfir
í yfir í veiðarfæri.
Dagbjartur Þórðarson er annar
tveggja sölumanna útgerð-
arvörudeildar. Hann segir deildina
rekna með sjálfstæðum hætti og
ekki um að ræða samslátt milli olíu-
sölu annars vegar og útgerðarvara
hins vegar. „Mikilvægustu söluvör-
urnar eru trollnet, togvírar og
vinnsluvírar af ýmsum stærðum og
gerðum og þjónustum við bæði
netaverkstæði og útgerðir, allt
byggt á stöndugum grunni starf-
seminnar sem byggð hafði verið
upp undir merkjum Ellingsen.“
Vírar og tóg
Starfrækir Olís m.a. fullkomið og
vottað víraverkstæði, Ingvar og
Ari, sem hluta af þjónustunni við
útgerðir. Er á sama stað að finna
góðan lager þar sem fyrirtæki í at-
vinnugreininni geta gengið að
flestu sem þau vanhagar um.
„Einnig höfum við lagt okkur fram
við að leggja rækt við fiskeldið og
kræklingarækt með vörum og tóg-
um sem þarf til þess háttar starf-
semi.“
Sölumenn deildarinnar eru stöð-
ugt á ferð um landið til að eiga
fundi með viðskiptavinum, tryggja
að allar vörur mæti væntingum og
máski gera góða samninga. Upp í
huga blaðamanns kemur um leið
rómantísk mynd af Dagbjarti á
ferðinni, helst á gömlum jeppa og í
lopapeysu, skrafandi við sjómenn-
ina á bryggjukantinum. Dagbjartur
segir raunveruleikann kannski ekki
svo rómantískan en vinnuna
skemmtilega. „Ég ek nú bara á
Ford Focus og klæðist lopapeysu
aðallega þegar ég fer í útilegu, en
minna í vinnunni. Hins vegar er ég
alltaf til í skemmtilegt spjall við
kallana á bryggjunni, og kannski
bita af hákarli með.“
Meira í húfi í hverri sölu
Starfaði Dagbjartur áður sem skip-
stjóri og er því öllum hnútum kunn-
ugur í greininni. Hefur hann nú
starfað hjá Olís í tólf ár og segir að
markaðsumhverfið hafi tekið tölu-
verðum breytingum á þeim tíma.
„Veiðar og vinnsla færast á æ færri
hendur enda samkeppnin hörð.
Fyrir vikið verða kúnnarnir færri
og meira í húfi í hverju tilviki. Á
sama tíma sjáum við það gerast að
mörg minni netaverkstæði hafa lagt
upp laupana og sterkustu keppi-
nautar okkar á netasviðinu sækja í
sig veðrið að sama marki.“
Segir Dagbjartur framfarirnar
gerast hægt í útgerðarvörunum og
sjómenn virðist gjarnan leita í þær
vörur sem þeir þekkja vel og hafa
góða reynslu af. „Í tilviki netanna
er þetta oft spurning um að finna
rétta jafnvægið í kaupverði og
rekstrarkostnaði. Hægt er að fá
léttari net úr nýjum efnum sem
hjálpa til við að draga úr eldsneyt-
isnotkun, en um leið eru þessi sömu
net dýrari og getur farið mjög eftir
notkun og eldsneytisverði hvor
kosturinn er hagkvæmari.“
Ein áhugaverðasta nýjungin í
seinni tíð eru net sem hafa brædd-
an kjarna. „Greenline Excel-netin
eru gott dæmi um þessa þróun en
samsetning þeirra gerir það að
verkum að netið dregur síður í sig
óhreinindi úr umhverfinu sem
myndu annars hafa þau áhrif á
hefðbundið net að minnka smám
saman möskvastærðina. Ókostur
þessara neta er hins vegar að þau
eru stífari og þess vegna óþjálli í
notkun og ekki öllum sjómönnum
að skapi.“
Fundu nýja hjálmasmiðju
Olís hefur flutt inn vinsælu sænsku
Jofa-öryggishjálmana en þurfti ný-
lega að grípa til aðgerða, í snatri,
þegar sænski framleiðandinn ákvað
upp úr þurru að binda enda á þessa
hjálmalínu. „Upphaflega voru þess-
ir hjálmar hannaðir með skíðafólk í
huga en þeir reyndust henta vel um
borð í skipum enda liggja þeir mjög
nálægt höfðinu svo að hettan á
vinnugallanum leggst vel yfir
hjálminn. Eins hafa þessir hjálmar
þann kost að auðvelt er að koma
talstöðvarbúnaði fyrir undir skel-
inni og eiga í góðum samskiptum
þó að hávaði sé um borð.“
Ekki gekk að íslenskir sjómenn
myndu missa þessa eftirsóttu
hjálma og leitaði Olís því uppi ann-
an framleiðanda sem gat tekið að
sér hjálmasmíðina. „Eru því Jofa-
hjálmarnir nú fáanlegir á ný, og
ekki nóg með það heldur gat nýi
framleiðandinn bætt við einum
stærðarflokki fyrir ofan. Höfðum
við rekið okkur á að íslenskir sjó-
menn virðast nokkuð höfuðstórir og
stærstu sænsku hjálmarnir ekki
nógu rúmgóðir fyrir alla við-
skiptavini okkar. Skiptir miklu fyrir
þægindin að hjálmurinn sé af réttri
stærð enda þarf að lofta hæfilega
um þéttan hjálminn svo hiti og sviti
safnist ekki upp og valdi óþæg-
indum meðan menn vinna.“
ai@mbl.is
Samþjöppun í greininni
og harðnandi samkeppni
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Nauðsyn „Upphaflega voru þessir hjálmar hannaðir með skíðafólk í huga en þeir reyndust henta vel um borð í skipum enda liggja þeir mjög nálægt höfðinu svo að hett-
an á vinnugallanum leggst vel yfir hjálminn“ segir Dagbjartur Þórðarson um Jofa-hjálmana. Í dag er framleiðslan í höndum nýs fyrirtækis og framboðið stöðugt.
Slagurinn er harður
í sölu á veiðarfærum
að sögn Dagbjarts hjá
Olís. Þurftu að grípa
til ráða sinna þegar
framleiðandi vinsælu
Jofa-öryggishjálm-
anna hætti skyndilega
framleiðslu þeirra.