Bæjarins besta - 23.01.2014, Side 16

16 FIMMTUDAGUR 23. JANÚAR 2014
sleðafært komu oft gestir á
sunnudögum.
Þetta var allt mikil og góð lífs-
reynsla. Við þurftum að vera
sjálfum okkur nóg með rafmagn.
Þarna var vatnsaflsstöð og það
þurfti alltaf að fara og hreinsa úr
sigtinu og á nóttunni var keyrð
dísilstöð. Þegar Henry var af bæ
sinnti ég þessu, labbaði bara með
börnin upp að stíflunni og sagði
þeim að sitja kyrrum meðan ég
hreinsaði úr sigtinu, og þau gerðu
það.
Einu sinni í mánuði kom varð-
skip með vistir til okkar. Við
reyktum bæði á þessum tíma og
þarna hættum við að reykja.
Þarna þurfti auðvitað að kaupa
tóbak til eins mánaðar í einu og
þá var reikningurinn svo svaka-
legur. Við höfum ekki reykt síð-
an.
Svo skemmtilega vildi til, að
þegar ég fermdist fékk ég mat-
reiðslubók Helgu Sigurðardóttur
í fermingargjöf. Mér fannst þetta
alveg hræðilega hallærisleg ferm-
ingargjöf. En svo hún var tekin
með á Galtarvita og þar kom hún
sér aldeilis vel. Þar voru ráð við
öllu! Eftir það var þetta var biblía
heimilisins.“
Súðavík, Kópa-
vogur, Bolungarvík
Þegar þessum tveggja ára kafla
á Galtarvita var lokið fluttist fjöl-
skyldan til Súðavíkur og var þar
í fimm ár. „Fyrst var ég að vinna
í fiski en Henry var umsjónar-
maður Orkubúsins. Hann fór þar
í nám og lærði rafvirkjun en ég
fór að vinna á leikskólanum þegar
hann var opnaður og fór síðan að
kenna í grunnskólanum. Þá sá ég
loksins hvar minn starfsvettvang-
ur myndi verða. Ég hafði verið
veik fyrir því að verða leikskóla-
kennari, eða fóstra eins og það
hét í þá daga, en þegar ég fór að
kenna í grunnskólanum, þá varð
það ofan á. Mér fannst bara svo
skemmtilegt í vinnunni. Árin
okkar í Súðavík voru óskaplega
góð.“
Dvölinni í Súðavík lauk þegar
Jóna fór í Kennaraháskólann og
þá fluttust þau í Kópavoginn.
Henry fór að vinna við rafvirkjun
hjá Ríkisspítölunum. „Við vorum
alltaf ákveðin í því að fara svo
vestur aftur, það stóð aldrei annað
til,“ segir hún.
„Þegar þessum tíma syðra er
að ljúka er ég ólétt, við höfðum
ákveðið að eignast eitt barn í
viðbót og það átti að fæðast snemm-
sumars, eins og sagt er. Ég vildi
endilega flytja vestur áður en
barnið fæddist og ætlaði mér nátt-
úrlega til Súðavíkur aftur. Mér
fannst ég hins vegar ekki fá á
stundinni þau svör frá Súðavíkur-
hreppi sem ég vildi og hringdi til
Bolungarvíkur. Þar var Rúnar
Vífilsson skólastjóri og hann
hringdi í mig til baka eftir fimm-
tán mínútur og var þá búinn að
útvega húsnæði ef ég vildi koma
til Bolungarvíkur þó að ég myndi
ekki byrja að kenna fyrr en um
áramót. Það fór samt þannig að
ég byrjaði að kenna strax í byrjun
október.
Við vorum ekki nema einn vet-
ur í Bolungarvík. Það var þennan
vetur sem snjóflóðin miklu féllu
og þá var allt lokað. Eftir það
vildi ég flytja á Ísafjörð. Þá fór
ég að kenna í skólanum hér.“
Af því bara
Núna er Jóna aðstoðarskóla-
stjóri við Grunnskólanum á Ísa-
firði, eins og hún var reyndar á
sínum tíma, en brautin þar hefur
ekki verið bein eða óslitin. „Ég
hef ekki verið allan tímann að
kenna hér. Við keyptum okkur
hús hérna í Fjarðarstrætinu og
höfum búið hér síðan, en mér var
sagt upp í skólanum eins og frægt
var á sínum tíma. Starfið mitt var
lagt niður.“
Fyrst var Jóna umsjónarkenn-
ari í sjö ár. „Það gekk í alla staði
mjög vel. Síðan varð ég aðstoðar-
skólastjóri. Skipulagið var þann-
ig að það var einn skólastjóri,
tveir aðstoðarskólastjórar og
engirdeildarstjórar. Svo fer ég
að taka þátt í pólitík, er í minni-
hlutanum í bæjarstjórn og þar
var oft hasar. Ein af ráðstöfun-
unum sem þáverandi meirihluti
gerði var að leggja niður starfið
mitt.
Oft hef ég velt fyrir mér af hverju
það var gert, því að ekki var það
gert í sparnaðarskyni, alveg klár-
lega ekki. Þetta var einfaldlega
gert af því bara, eins og sagt er,
ekki hægt að finna nein vitræn
rök fyrir því að gera þetta. Þá var
ég á biðlaunum í eitt ár. Þetta
sama haust sagði skólastjórinn
sem þá var upp og ég sótti um
stöðuna og fékk hana náttúrlega
ekki, það var eiginlega gefið mál
fyrirfram. Það sem þá lá til grund-
vallar mátti hins vegar alveg rétt-
læta. Við Sveinfríður Olga, sem
fékk stöðuna og er enn skólastjóri
hér og stendur sig mjög vel, við
vorum með sams konar menntun-
argráðu, en mín var í sérkennslu
en hennar í stjórnun.“
Vantaði punkt
Eftir þetta var Jóna kennari í
Súðavík í þrjú ár eða frá hausti
2008 til vors 2011. „Það var mjög
gaman og skemmtileg ný reynsla,
því að þar var samræmdur leik-
skóli, grunnskóli og tónlistar-
skóli. Eins og ég segi stundum,
þá er ég heltekinn skólamaður,
það er bæði vinnan og áhuga-
málið. Ég fór á sínum tíma í
framhaldsnám og lauk masters-
prófi á sérkennslusviði. Ég hóf
þetta nám þegar ég var aðstoðar-
skólastjóri í fyrra sinnið. Þá var
hér lítil sérkennsludeild sem var
á minni ábyrgð og mér fannst
mig vanta þekkingu á því sviði.
Þess vegna ákvað ég að fara í
framhaldsnám í þeirri sérgrein.
Það tók nokkuð langan tíma enda
alltaf með vinnu. Ekki eru gefnar
einkunnir fyrir mastersritgerðir
á menntavísindasviði, en ég fékk
eina athugasemd við mína rit-
gerð: Það vantaði punkt á einum
stað. Að öðru leyti var hún at-
hugasemdalaus.
Meðfram minni venjulegu
kennslu hef ég verið að vinna í
hugmyndafræði sem kallast
Uppeldi til ábyrgðar – uppbygg-
ing sjálfsaga. Ég var að vinna að
þessari stefnu hér þegar starfið
mitt var lagt niður og hef verið
að vinna í þessu með mörgum
skólum. Ég hef haldið fyrirlestra
um þessa hugmyndafræði víða
um land og fór með þetta með
mér til Súðavíkur. Þessi vinna
snýst um að kenna börnum að
taka ábyrgð á eigin hegðun og
lifa og starfa í lýðræði, að taka
ábyrgð á því hvernig samfélagið
þróast.“
Þó að Jónu hafi þótt mjög
skemmtilegt að kenna í Súðavík
var annað sem vó þar á móti.
„Það er mjög erfitt að keyra á
milli á veturna, það er meira en
að segja það. Síðasta veturinn af
þessum þremur í Súðavík var enn
á ný auglýst starf hjá Ísafjarðar-
bæ. Það var staða sviðsstjóra, og
ég fékk hana náttúrlega ekki held-
ur. Það situr dálítið í mér hvernig
þátttaka mín í stjórnmálum hefur
haft áhrif á það hvernig störf mín
fyrir Ísafjarðarbæ eru metin. Ég
er sannfærð um að þátttaka mín í
pólitík hefur haft áhrif á það að
ég hef ekki fengið störf sem ég
hef sótt um hjá Ísafjarðarbæ.“
Skipulagðar rógsherferðir
„Þegar mér varð ljóst varð að
ég fengi nú alls ekki þetta sviðs-
stjórastarf hjá Ísafjarðarbæ, enda
þótt ég teldi mig hafa alla þá
menntun og reynslu sem til þurfti,
þá var aðstoðarskólastjórinn hér
að hætta sökum aldurs. Sam-
kvæmt lögum hefði þá átt að
bjóða mér starfið, en þeir gerðu
það ekki, heldur auglýstu það.
Þegar starf hjá opinberum starfs-
mönnum er lagt niður eiga þeir í
fimm ár rétt á starfinu á ný ef það
er stofnað aftur, eða sambærilegu
starfi. Ég sótti um stöðuna og
þeir neyddust til að láta mig fá
hana. Ég hef það á tilfinningunni
að þessi meirihluti sjálfstæðis-
manna og framsóknarmanna muni
ekki ráða mig til starfa ef hann
kemst með nokkru móti hjá því.
Það var talsverður biti fyrir mig
að kyngja að fara að vinna aftur
hjá Ísafjarðarbæ eftir það viðhorf
sem meirihlutinn í pólitíkinni
hafði sýnt mér, en ég ákvað að
gera það samt,“ segir Jóna.
Hún segist hafa orðið fyrir
skipulögðum rógsherferðum af
hálfu sjálfstæðismanna. „Það
hefur auðvitað gerst. Fyrir þarsíð-
ustu kosningar var til dæmis gefin
út lína um að ég væri á móti
íþróttum, sem er auðvitað fjar-
stæða. Það vildi svo skemmtilega
til að ég hitti einn sjálfstæðis-
mann á kosninganótt þegar þeir
voru að fagna sigri og voru kátir,
og hann sagði beint við mig að
herferðin sem þeir fóru af stað
með gegn mér hefði virkað. Ég
svaraði að hann vissi að þetta
væri ekki satt, og þá sagði hann:
Það skiptir engu máli, þetta
virkaði.“
Friðarganga á
Ísafirði í nítján ár
Jóna kveðst vera mjög sátt við
stöðu sína í Grunnskólanum á
Ísafirði og starfið þar. „Hins veg-
ar eru tækifærin á Ísafirði ekki
mjög mörg til að vinna á skóla-
sviði. Um það leyti sem ég var
að ljúka mastersnáminu bauðst
mér staða aðstoðarmanns á
menntavísindasviði Kennarahá-
skólans. En þegar maður vill búa
á Ísafirði, þá þýðir ekki mikið að
hugsa um slíkt. Ég hef svo sem
látið það stoppa mig oftar. Á
sínum tíma var ég mikið að vinna
fyrir Kennarasambandið og þá
bauðst mér þar líka vinna syðra.
Þá var það þetta sama: Að vilja
búa á Ísafirði. Ég er auðvitað
ánægð með það sem ég er að
gera í skólanum hérna, en vissu-
lega er ég alltaf opin fyrir nýjum
tækifærum.“
Jóna Benediktsdóttir hefur ver-
ið mjög virk í ýmsu félagsstarfi
fyrir utan bæjarmálin og setu í
bæjarstjórn Ísafjarðarbæjar í tvö
kjörtímabil. Þannig hefur hún í
áratugi starfað í Samtökum hern-
aðarandstæðinga (sem áður nefnd-
ust Samtök herstöðvaandstæð-
inga). Jafnframt hefur hún unnið
með ýmsum friðarsamtökum.
„Þegar ég kom til Ísafjarðar eftir
námið í Kennaraháskólanum
fannst mér alveg ómögulegt að
geta ekki tekið þátt í friðargöngu
á Þorláksmessu. Þess vegna fékk
ég fólk í lið með mér og síðan
hefur verið hér friðarganga á Þor-
láksmessu síðustu nítján ár. Auð-
vitað er maður bara lítið peð í
hinum stóra heimi, en mér finnst
að við verðum að leggja okkar af
mörkum til að útbreiða friðarboð-
skap.“
Meðal annarra félagsstarfa
Jónu má nefna, að hún var í skát-
unum á Ísafirði og vann með
krökkunum þar þegar hún var
sjálf orðin fullorðin. Jafnframt
hefur hún verið mikið í félags-
málastörfum fyrir Kennarasam-
bandið. Og svo er það pólitíkin:
„Ég hef mjög mikinn áhuga á
stjórnmálum og félagslegu rétt-
læti, svo mikinn, að ég er skráð í
tvo stjórnmálaflokka! Tek þátt í
störfum hjá báðum – og skamm-
ast mín ekkert fyrir það.“
Samstarfið orðið
allt annað og betra
Fram hefur komið, að Jóna hef-
ur ákveðið að gefa ekki kost á sér
á ný við bæjarstjórnarkosning-
arnar í vor, að minnsta kosti ekki
í sæti þar sem hún myndi hugsan-
lega lenda í bæjarstjórn. „Aftur á
móti mun ég áfram taka fullan
þátt í umræðunni og vinna með
liðinu, eins og sagt er. Ég er búin
að vera í bæjarstjórn í átta ár og
það er bara fínt. Og þó að ég hafi
verið í minnihlutanum, þá hef ég
komið mörgum góðum málum
til leiðar.“
Jóna segir að samstarf meiri-
hluta og minnihluta í bæjarstjórn
Ísafjarðarbæjar síðustu tvö kjör-
tímabil hafi tekið miklum breyt-
ingum. „Það hefur verið mun
betra núna seinna kjörtímabilið,
allt annað og betra. Alveg sér-
staklega núna undir lokin. Við
höfðum áður lagt fram margar
tillögur við fjárhagsáætlunargerð
og engin þeirra verið samþykkt.
Núna voru þær allar samþykktar
og voru þetta þó allt tillögur sem
við höfðum lagt fram áður.
Mannaskipti hafa auðvitað mikið
að segja. Mér hefur gengið vel
að starfa með sumum í meirihlut-
anum og öðrum ekki, eins og
gengur. Hjá okkur í Í-listanum
hefur aldrei neinn skugga borið á
samvinnuna.“ – hþm.