Feykir - 27.01.1988, Side 6

6 FEYKIR 3/1988
21. Hagyrðingaþáttur
Heilir og sælir lesendur
góðir. I byrjun þessa þáttar
langar mig til að biðja ykkur
að taka til athugunar bón
mína um að senda mér
eitthvað af efni fyrir þáttinn.
I öðru lagi vil ég þakka fyrir
gott bréf sem mér barst nú
fyrir stuttu, og má af því
draga þá ályktun að þessi
þáttur sé lesinn víða. Það er
Björn Jónsson í Kanada sem
sendir þættinum þetta ágæta
bréf, hann segir svo:
Hörpu nætur hrundin rjóð
hrjóta lætur strengi.
Við þann sæta ástaróð
unað gæti ég lengi.
Og ekki gera allir jafn
fábreyttar kröfur til mannlífs-
ins og Jónas Árnason heldur,
eins og þessi vísa skilgreinir.
Sár á taugum lóminn lem
er líður á draugavöldin.
Lokar augum öllum þrem
eikin bauga á kvöldin.
,,í 18. hagyrðingaþætti
Feykis er birt vísa eftir Jónas
Árnason, og sagt hve vel
hann tekur öllum djöflagangi
dags og nætur, og rólegheitum
engu síður. Það getur nú
hrotið vel í þeim kerlingum
hér vestra líka, skal ég segja
þér, að minnsta kosti minni,
sem eftirfarandi vísa greinir”.
Björn heldur áfram og
segir, „sendi þér til gamans
tvær grindarsnúningsvísur,
með því sú seinni varð til í
einu lagi í svefnrofanum í
morgun. Þær ættu að vera á
par við vísur þeirra Sigga
Hafstað og Bjama Guðmunds-
sonar sem þeir láta kjól-
klædda þjóna bera sér milli
Loðdýraræktarfélag
Skagafjarðar
heldur skinnasýningu í Selinu á
Sauðárkróki laugardaginn 30. jan.
kl. 13.00 -16.00
Til sýnis verða refa- og minkaskinn
framleidd af loðdýrabændum í Skagafirði.
Kl. 15.00 verður dómum lýst og veitt
verðlaun fyrir bestu skinnin.
Loðdýrabændur og allt áhugafólk
er hvatt til að mæta.
Stjórnin
K.S. graskögglar
frá Vallhólma
Eflið norðlenska byggð og kaupið
góða grasköggla á góðu verði
Graskögglar framleiddir í júlí 1986
kr. 15.000.- pr tonn
Graskögglar framleiddir í júní og júlí 1987
kr. 16.000.- pr tonn
Graskögglar framleiddir úr há og höfrum 1987
kr. 17.000.- pr tonn
K.S. Vallhólmi
fyrsta flokks herbergja á
fínustu hótelum í París uppá
kostnað afklipptra bænda og
kvótasnauðra rækju- og
grásleppukarla þessa reglu-
gerðum girta lands”
Fyrndarlúnings yndirfúning
frískar kjólatík,
með girndarnúnings grindar-
snúning,
-greddutólabrík-.
Sem betur fer sendi
læknirinn skýringar.
Fyrndarlúningur ellilúi.
Yndirfúningur neðan-rot.
Eins og hind í háfjöllum
í hornagrindarbúningi
fær hún yndi frjákörlum
með fimum grindarsnúningi.
Frjákarl er ágætt nýyrði
um viðhald eða unnusta, og
þá frjákerling um vinuna.
Nú á síðustu dögum hafa
verið uppi deilur með
þingmönnum okkar um
fjárhag ríkisútvarpsins. Ekki
verður lagður neinn dómur
hér á ástandið þar á bæ, en
við skulum rifja upp tvær
vísur sem Þorsteinn Jónasson
á Oddstöðum í V-Hún. orti
fyrir 12-15 árum síðan, eftir
að hafa hlustað á hinn
vinsæla útvarpsmann Jón
Múla fara á kostum í
morgunútvarpi.
Öll á fætur elskan mín
engin gisti bólin.
Meðan hátt í heiði skín
höfuðborgarsólin.
Sigfús Steindórsson:
Veitir öllum yl og skjól
og er svo mikils virði.
En mun það vera sama sól
og sést í Hrútafírði.
Ein vísa enn kemur hér
eftir Þorstein og er hún ort er
hann hlustaði á spurninga-
keppni. Ein spurningin var
úr boðorðunum og vafðist
það nokkuð fyrir keppendum
að Finna rétta svarið.
Þó mikið aukist menntunin
mönnum hjá og sprundum,
virðast blessuð boðorðin
bögglast fyrir stundum.
Fleiri mál hafa gengið yfir
á hinu háa Alþingi nú
undanfarið, og eftir að
umræðan um Fiskveiðikvótann
reis sem hæst, komst eftir-
farandi á kreik.
Kvótinn er lífsins kraftur,
kvótinn er heimsins von,
kvótinn er kominn aftur,
kvótinn er Halldórsson.
Ekki virðast allir sjá
mikinn tilgang í starfi
ráðamanna þjóðarinnar, eftir
næstu vísu að dæma. Höfundur
hennar er Skúli Guðmunds-
son í Reykjavík.
Ráðherrar mega ekki vita sitt
vamm
þó válega í stjórninni syngi.
í bróðerni leggja þeir frum-
vörpin fram
en fella þau síðan á þingi.
I framhaldi af þessu getum
við rifjað upp vísu sem ort
var síðastliðið sumar, er
stjórnmálamennirnir voru að
reyna að koma saman
ríkisstjórn eftir kosningar.
Höfundur er Ásgeir Þorgeirs-
son námsmaður í Reykjavík.
Stjórnun lands fer heilt í hnút
hefur fátt á tryggu.
Það vill ganga illa út
umboðið frá Viggu.
Næst kemur vísa eftir
Sigurgeir Kristjánsson frá
Vestmannaeyjum.
Atómljóðin eru í móð
ýmsir vel þau róma,
þó munu eldri úrvalsljóð
eiga dýpri hljóma.
Aðalbjörn Benediktsson
ráðunautur frá Grundarási í
V-Hún. orti eftir að hafa
hlustað á auglýsingalestur í
útvarpinu.
Ráða skal einn af öðrum
látnum
ef einhver um starfið spyrði,
eru upplýsingar um borð í
bátnum
við bryggju í Hafnarfirði.
Síðustu vísurnar að þessu
sinni eru ættaðar frá Akureyri,
höfundur er Ámi Böðvarsson.
Ekki ljóð ég yrkja kann
allan vanda funa,
en í leik ég léttir fann
við litlu ferskeytluna.
Að því mikið yndi hef
ef ég fæ að heyra,
lítið fallegt stuðlastef
stikla mér við eyra.
Verið þið sæl að sinni.
Guðmundur Valtýsson
Eiríksstöðum
541 Blönduósi
Sími 95-7154
Uppákoma
Útvarpshúsið nýja Efsta-
leiti 1 var almenningi til
sýnis núna rétt um daginn.
Það komu margir til að sjá
hin glæsilegu húsakynni.
Þaðan verða send út til
þjóðarinnar ýmis menningar-
leg efni um ókomin ár, og
skiptir þá miklu að vel sé
framreitt.
Mér virðist íslensku máli
vera að hraka á undanfömum
árum, og margt langskóla-
gengið fólk getur naumast
talað óbjagaða íslensku. Þó
eru margir fréttamenn og
aðrir sem koma fram í
fjölmiðlum að reyna að vera
svolítið þjóðlegir í sér, og
nota gömul máltæki en tekst
það misjafnlega. Svo eru sum
orðasambönd mjög vinsæl
og eru þá ofnotuð til dæmis
uppákomur og ýmsar uppá-
komur. Þetta heyrist oft
þegar verið er að auglýsa
ýmsar samkomur og mann-
fagnaði og svo eru það
óvæntu uppákomumar. Sumir
misskilja þetta til dæmis eins
og gamla konan sem ég var
staddur hjá, hún var farin að
tapa heyrn en var þó að
hlusta á útvarpið. Nú fór
þulurinn að lesa upp auglýsing-
una um einhverja samkomu,
og þar átti að vera óvænt
uppákoma um miðnætti.
Þetta heyrði gamla konan.
„Hverslags er þetta eru þeir
nú að klæmast í útvarpið, ég
er svo aldeilis vita hissa ég
bara slekk á tækinu”. Eg
sagði henni að þeir meintu
þetta nú ekki svoleiðis, og
hélt hún þá áfram að hlusta.
Nú dettur mér í hug
gamalt og gott máltæki sem
mikið er notað um þessar
mundir, að ríða á vaðið, það
passar nú ekki alltaf við það
sem verið er að kynna, ég
gæti best trúað að sumum
sem nota þetta orð mest
fyndist að þeir væru komnir á
hestbak, enda er hestamennskan
mjög vinsæl.
Sá sem var að kynna
tónleika um daginn lét þá
sem spiluðu, en það voru
nokkrir, alla ríða á vaðið.
Þegar sumir fréttamenn eru
að skýra frá gangi mála, segja
þeir að hitt og þetta sé í
burðarliðnum, sem alls ekki
á þar að vera, og heFir og
þangað aldrei komið. Þetta
Finnst mér ekki góð frétta-
mennska. Svo er hér eitt
vísukorn sem mér datt í hug
daginn sem menningarhöllin
Efstaleiti 1 var almenningi
til sýnis. Hún hljóðar svo.
Útvarpshúsið ætla að sjá
og þar koma í hlaðið.
Uppákomur ýmsir þrá,
aðrir ríða vaðið.