Ský - 01.04.1992, Page 16

sigurlaugur elíosson
KVIÐA FYRIR TVÖFALDA
HARMÓNIKU
Einhverra hluta vegna sundlaugarvöröur
eina vornótt. Sit meö stúlku á grænum
sundbol á nýjum japönskum vatnsbar í
útbænum. Þetta er ein af þessum stúlkum
sem eru humalbrúnar allt árið treysta
ílla náttúmnni og liggja því nú sem
kappsamlegast undir ósvikulum gervi-
sólum albúnar að geta litið framan í
sumarið.
Ég er að virða fyrir mér vatnsdósirnar
sem okkur em bornar: kunnuglegur hnjúkur
Fujiamablár og les áreynslulaust japanska
áletrunina undir — Strandavatn...
En þá er stúlkan orðin sækýr hún hlammar
sér á hjól sem stendur utanbars og stígur
rösklega. Ég elti inn fyrir bæinn súr-
daunn úr jörðu hleyp í spretti á grárri
prjónabrók eftir túni sem nýlega er komið
uppúr. Þæft sinuteppið. Hrapa svo náttúr-
lega niður um snjóloft á skurði. Og allt
stefnir í skjóta drukknun enda svo til
ósyndur.