Ský - 01.04.1992, Blaðsíða 37

sárt til í brjósti finnur,
vefur hann ástarörmum
og ávarpar svofelldlega:
„Haldiö í stríðið, herra.
Ég hugstola támm væti
hvílu sem er mér einni
orrustuvöllur grimmur.
Klæðist og farið, fljótir,
foringi hersins bíður.
Hans nauðsyn er yður náin
en nauðsyn mín yður fjarri.
Þér getið barist berir
og brynjuna þannig sparað,
hvað vill sá með verju slíka
sem víst hefur brjóst úr stáli?"
Spánverjinn orð og æöi
unnustu sinnar heyrir
og svarar: „Frúin mín fagra,
fölva slegin af reiði,
svo ég megi í heiðri halda
hugdirfsku, ást og skyldu
fer líkami minn að mámm
en með yður dvelur sálin.
Drottnari minna drauma,
dveljið för mína eigi,
í nafni yöar ég ætla
yðar vegna í stríðið."
(1587)