Tímarit Hjúkrunarfélags Íslands - 01.10.1969, Síða 3
Utsýni úr turni
Landakotsspítala.
Ritstjórnar-
þáttur
Félag íslenzkra hjúkrunarkvenna var stofnað í nóvember 1919
og á félagið því senn 50 ára afmæli. Forgöngu um stofnun þess
átti Christophine Bjarnhéðinsson, en stofnendur voru átta að
tölu. Nafni félagsins var breytt 1935 í Hjúkrunarkvennafélag
Islands og aftur 1960 í Hjúkrunarfélag Islands. Félagar eru nú
hátt á níunda hundrað.
Þessara tímamóta í sögu hjúkrunarstéttarinnar á Islandi verð-
ur minnst í næsta blaði og eru velunnarar blaðsins, sem telja
sig eiga einhverja minningu eða myndir í fórum sínum, sem tengd-
ar eru sögu félagsins fyrr og nú, beðnir að hafa samband við
ritstjórnina sem fyrst.
Ýmis samtök heilbrigðisstétta eiga 50 ára afmæli um þessar
mundir, t. d. Læknafélag Islands 1968, Ljósmæðrafélag Islands
1969, Rauði Kross Islands 1969, Samvinna hjúkrunarkvenna á
Norðurlöndum (SSN) 1970, og þannig mætti vafalaust lengi telja.
Hér hlýtur eitthvað að vanta. Island varð fullvalda ríki 1918 eins
og mörg önnur ríki Norðurálfu, þar á meðal einnig Finnland.
I kjölfar æðislegrar heimsstyrjaldar 1914—1918 fylgdu nýjar
hugsjónir og þó gamlar eins og stendur í Víga-Glúms sögu: „ok
skulum vér binda sár þeirra manna, er lífvænir eru úr hvárra
liði sem eru“. Þessi orð og margt fleira er að finna í Hjúkruncir-
sögu Maríu Pétursdóttur, en greint er frá efni bókarinnar í blað-
inu. Þá er grein eftir Hauk Kristjánsson, yfirlækni, um Slysa-
varðstofu Reykjavíkur. Þar segir m. a.: „Skiptingin rnilli slysa
og „ekki“ slysa er óglögg og það, sem megin máli skiptir er, hvort
aðkallandi læknishjálpar er þörf eða ekki“. THl þakkar Hauki
fyrir greinina og einnig fyrir gott orð til hjúkrunarkvenna. Næst
er grein eftir Gylfa Ásmundsson, sálfr. um Sálfræ'ðileg próf fyrir
starfsfólk sjúkrahúsa, en „þessi aðferð hefur nú verið notuð um
skeið á Kleppsspítalanum“. THl kann Gylfa þökk fyrir þessa
athyglisverðu grein. Oddný Ragnarsdóttir segir ýtarlega frá aí-
þjóðamóti hjúki'unarkvenna í Montreal 1969, en þangað komu
„ca 10.000 hjúkrunarkonur og nokkrir karlmenn"! Einnig er
viðtal við Maríu Pétursdóttur um val Margrethe Kruse, Dan-
Framh. á bls. 90.