Fréttir - Eyjafréttir - 16.07.2014, Blaðsíða 9

°
°
9Eyjafréttir / Miðvikudagur 16. júlí 2014
að takast á við hann núna í byrjun
ágúst.“
Leikskóli og dvalarheimili
undir sama þaki
Lokaverkefnið, sem Anna Kristín
vann, var mjög áhugavert en í því
sameinaði hún dvalarheimili
aldraðra og leikskóla. „Þau eru
með sameiginleg svæði þar sem
leiðir æsku og eldri borgara liggja
saman á vissum tímapunktum á
degi hverjum. Meginmarkmið
þessarar hönnunar er að fá sem
mest út úr báðum aldurshópum, þar
sem börnin færa þeim eldri orku og
þau eldri getað miðlað visku sinni
og kunnáttu til barnanna. Þessi
þróun á að minnka æskudýrkun og
varðveita tungumálið um leið,“
sagði Anna. En það var ekki nóg að
fá þessa fínu hugmynd, það þurfti
að útfæra hana líka. „Hvað við
kemur hönnuninni var innblástur
fenginn frá hinum íslensku
torfbæjum klæddum nýjum búningi.
Það var endurtekið í gegnum alla
bygginguna og áhersla lögð á
þaklínuna, en hæðir
og stærðir á
þökunum voru
hönnuð í samvinnu
við innri rými
byggingarinnar.
Hönnunin á að gefa
notandanum
tækifæri á að
blandast saman við
arkitektúrinn og
nota bygginguna
sem hluta af iðjum
dagsins. Burðar‑
virkið er einnig
sjáanlegt til þess að
skapa hreinar línur
og gefa skilning á
uppbyggingu
byggingarinnar.
Byggingin er tvær
álmur sem teygja sig
frá suðri til norðurs
með tengingu á
milli. Leikskólinn er
lengst til austurs, aflokaður að
innanverðu með gleri á milli sem
gerir þeim eldri kleift að sjá inn í
leikskólann iða af lífi og leikjum
barnanna. Sameiginleg svæði koma
svo í kjölfarið af leikskólanum sem
tengibygging og inniheldur stórar
tröppur upp í leikskólann þar sem
annað hvert þrep verður að sæti sem
hægt er að tylla sér í framan við
sviðið. Það eru þrjár vinnnustofur
sem notast til handavinnu, listar og
söngs eða leiklistar allt eftir
hugmyndafluginu. Út frá sameigin‑
legu svæðunum til vesturs, eru eldri
íbúðirnar afmarkaðar og aðeins
eldra fólkið hefur aðgang að þeim
þar sem að íbúðirnar eru þeirra
heimili og nauðsynlegt að hafa það
meira per sónulegt. Á milli leik‑
skólans og íbúðanna er leikvöllur‑
inn fyrir krakkana, en þar hafa þau
eldri möguleika á að njóta þess að
sjá krakkana leika sér og fylla
garðinn lífi.“
Kynnast siðum og venjum
hvort annars
Af hverju leikskóli og elliheimili
saman?
„Þegar kom að því að velja
lokaverkefni hugsaði ég um að ég
vildi gera eitthvað öðruvísi en
venjulega. Ég hugsaði um að gera
leikskóla en fannst það einhvað svo
venjulegt, þannig að ég ákvað að
blanda þessum ólíku aldurshópum
saman því þau eiga svo margt
sameiginlegt þrátt fyrir að vera búin
að upplifa mismunandi leiðir í
lífinu. Með þessu móti geta þau gert
líf hvort annars skemmtilegra og
þýðingarmeira með sögum frá
hversdagslífinu eða rifja upp gamla
tíma. Sem dæmi þá geta þau hist á
dagataladögum (þorra, aðventu
o.s.frv.) fyrir utan þessa venjulega
tíma á degi hverjum. Á þorranum
geta til dæmis eldri íbúarnir sagt
þeim yngri sögur af beinunum úr
sviðunum sem þau léku sér með í
æsku því ekki var peningurinn til
leikfangakaupa eins og er í dag.
Þannig verður bilið brúað milli
æsku og eldri með meiri vitund um
líf þeirra eldri og minni hættu á
æskudýrkun.“
Anna segir að þessi hugmynd sé
nauðsynleg fyrir samfélag eins og
Vestmannaeyjar. „Í samfélagi þar
sem ungt fólk flytur til Reykjavíkur
til að mennta sig og ekki allir snúa
aftur á æskuslóðir sem gerir það að
verkum að foreldrar þeirra eru
ennþá á eyjunni. Sumir velja svo að
skjóta rótum á meginlandinu og
seinna meir koma sennilega börn
inn í spilið sem ekki fá þau
forréttindi að alast upp með ömmu
sinni og afa. Einnig virkar þetta
öfugt við fólk sem flytur til Eyja.
Með þessu fyrirkomulagi kynnast
ungir og aldnir siðum og venjum
hvor annars sem þau annars myndu
ekki gera og það sem þau fá mest út
úr þessu er gleði og ánægja við að
hittast á degi hverjum.
Þetta á einnig við um önnur
samfélög, ekki eingöngu Vest‑
mannaeyjar. Ég hafði þau forrétt‑
indi að alast upp með ömmum
mínum og öfum beggja vegna og er
ég mjög þakklát fyrir það í dag. Ég
lærði margt og brallaði margt og
mikið með þeim og varðveitast
þessar minningar um ókomna tíð.
Með þessu
fyrirkomulagi fá
börn að upplifa
þetta einstaka
sem ég upplifði
og þau læra að
meta það seinna
á lífsleiðinni.
Einnig sýndu
kannanir fram á
að einstaklingar
sem alast upp
með ömmum og
öfum eru betur
sett þegar kemur
að skóla og
lyfjaskammtar
eldra fólksins
minnkuðu mikið
eftir að það
fengu að
umgangast börn
einu sinni í
viku.“
Ekki mikið að gera fyrir
arkitekta á Íslandi
Anna segir atvinnumöguleika
arkitekta á Íslandi takmarkaða. „Í
júnímánuði kom ég í starfsferð með
vinnufélögum mínum til Íslands og
heimsóttum við arkitektastofu sem
gaf okkur innsýn í þeirra glæsilegu
verk. Eftir kynninguna komst ég á
spjall við eigandann sem ráðlagði
mér að vera aðeins lengur í
Danmörku og safna reynslu í
bankann, því hún gefur vel. Eins og
er, er ekki mikið fyrir stafni á
Íslandinu góða fyrir arkitekta, því
miður. En allt fer þetta upp á við,
bara á hraða snigilsins.“
Ætlarðu að flytja heim, til Íslands
og jafnvel til Eyja?
„Ég er komin með dýrmæta vinnu
í Kaupmannahöfn og er önnur af
tveimur útskrifuðum sem er komin
með vinnu. Þannig að stefnan er á
Kaupmannahöfn þar sem ég er búin
að ráða mig í vinnu hjá Danielsen
Architecture and Space Planning til
að safna reynslu og svo þegar
markaðurinn er kominn upp á við á
Íslandinu góða er ég alveg opin
fyrir því að koma heim. Hvort
æskuslóðirnar Vestmannaeyjar verði
fyrir valinu verður bara að koma í
ljós en taugarnar eru alltaf sterkar
þangað.“
Leikstofurnar eru þrjár, allar með klósetti og hvíldarherbergi. En hvíldarherbergið er dimmt herbergi með
húslaga inngangi sem er fenginn frá þakinu.
Yfirlit yfir svæðið, eldri borgara íbúðirnar eru nær, leikskólinn fjær og leikvöllurinn á milli.
Lítill íþróttasalur er hluti af leikskólanum og er hann sýnilegur frá
sameiginlegu svæðunum. Salurinn er lækkaður um einn metra til að
skapa betri tengsl milli leikskólans og sameiginlegu svæðanna ásamt
því að færa meira líf inn í húsið. Íbúð eldri borgara.
Yfirlit frá svölum eldri borgara, þarna er góð yfirsýn yfir sameiginlegu svæðin og leikskólann. Tröppurnar
milli leikskólans og sameiginlega svæðisins tengja notendurna saman. Önnur hver trappa kemur saman í
sæti og þar á móti er svið sem hægt er að nota til að koma fram á.
Meginmarkmið
þessarar hönnunar
er að fá sem mest
út úr báðum aldurs-
hópum, þar sem
börnin færa þeim
eldri orku og þau
eldri getað miðlað
visku sinni og
kunnáttu til
barnanna. Þessi
þróun á að minnka
æskudýrkun og
varðveita tungu-
málið um leið,
”