Skessuhorn - 29.01.2003, Síða 14

14
MIÐVIKUDAGUR 29. JANÚAR 2003
MINNING
MAGNUS
KRISTINN
KRISTJÁNSSON
Magnús Krist-
inn Kristjánsson
fæddist að
Hreðavatni í
Norðurárdal í
Mýrasýslu þann
28. júní 1916.
Hann lést á
Landspítala-há-
skólasjúkrahúsi í
Fossvogi þann
20. janúar 2003.
Foreldrar hans
voru Kristján
Eggert Gestsson
ffá Tung^u í Hörðudal í Dala-
sýslu f. 21.desember 1880, d.
22. september 1949 og Sigur-
laug Daníelsdóttir frá Stóru-
gröf í Stafholtstungum í
Mýrasýslu f. 7. febrúar 1877,
d. 8. febrúar
1974. Bræður
Magnúsar voru:
Daníel f. 25. á-
gúst 1908, d. 24
apríl 1982.
Gestur f. 3. nóv-
ember 1910, d.
26. nóvember
2000. Ingi-
mundur f. 24
maí 1912, d. 7.
apríl 2000.
Haukur f. 3.
september
1913, d. 8 maí 2001. Þórður f.
8. júní 1921. Uppeldisbróðir
Magnúsar er Reynir Asberg
Níelsson f. 26. apríl 1931.
Þann 20. september 1942
kvæntist Magnús Andreu
Davíðsdóttur ffá Ambjargar-
læk í Þverárhbð f. 9. nóvem-
ber 1916, d. 24. apríl 1999.
Foreldrar hennar voru Davíð
Þorsteinsson ffá Ambjargar-
læk f. 22. september 1877, d.
1. október 1967 og Guðrún
Erlendsdóttir ffá Sturlureykj-
um í Reykholtsdal f. 3. júní
1887, d. 14. júní 1968.
Böm Magnúsar og Andreu
em:
Þorsteinn f. 6. apríl 1943, á
hann eina dóttur. Bamsmóðir
hans er Björk Emilsdóttir f. 2.
september 1954.
Magnús f. 13. nóvember
1944, giftur Björgu Ólafsdótt-
ur f. 13. maí 1959.
Magnús var kvæntur Inger
Oddffíði Traustadóttur f. 13.
janúar 1951 og eiga þau fimm
böm. Þau skildu.
Sigurlaug f. 10. júlí 1947,
giff Skúla Bergmann Hákon-
arsyni f. 13. janúar 1940 og
eiga þau þrú böm.
Guðbjörg f. 4. nóvember
1952, giff Hreini Heiðari
Amasyni £31. mars 1949, d.
24. september 1972, eignuð-
ust þau eina dóttur. Guðbjörg
á einnig dóttur með Ingólfi
Kristni Þorsteinssyni f. 7.
október 1956.
Davíð f. 31. mars 1956 giff-
ur Margréti Guðjónsdóttur f.
7. janúar 1962 og eiga þau
þrjú böm.
Dóttir Andreu af fýrra
hjónabandi og stjúpdóttir
Magnúsar er Hrafnhildur
Sveinsdóttir f. 28. maí 1936,
giff Sigurði Magnússyni f. 2.
mars 1933 og eiga þau sex
syni.
Magnús og Andrea bjuggu
fýrstu tvö hjúskaparár sín á
Ambjargarlæk en búskap hófú
þau á Hreðavatni árið 1944.
Þau keyptu síðan jörðina
Norðtungu í Þverárhlíð árið
1948 og bjuggu þar alla sína
búskapartíð.
Utfor Magnúsar fer ff am ff á
Reykholtskirkju fimmtudag-
inn 30. janúar og hefst athöfn-
in kl. 14.
Jarðsett verður í Norð-
tungukirkjugarði.
Ég minnist Magnúsar
tengdaafa míns með söknuði í
hjarta og innilegu þakklæti fyrir
þau ár sem ég og Magnús barna-
barn hans ásamt drengjunum
okkar þremur, Skúla, Magnúsi
og Jóhannesi, áttum með honum
og Andreu heitinni konu hans í
Norðtungu.
Þegar ég flyt að Norðtungu er
Magnús orðinn nokkuð fullorð-
inn. Þá vissi ég löngu fýrr af af-
spurn að hann væri höfðingi
heim að sækja og bærist á í sín-
um búskaparstörfum heima sem
og út á við í félagsmálum.
Magnúsi fýlgdi sérstakur
hressileiki, hvað hann hafðist að
eða hvar hann kom, þá skildi
hann einatt efdr sig litla minn-
ingu eða sögubrot. Hann var
mikill atorkumaður og vildi láta
hlutina ganga. Hann var stjóm-
samur í eðli sínu og ósjaldan rak
hann á effir þeim sem vom í
kringum hann. En hann hlífði
heldur aldrei sjálfum sér. Það
lýsir kraftinum og hvernig hug-
urinn bar hann ávallt áfram að
síðasdiðið vor var hann byrjaður
að líta tíl ánna löngu fýrir burð
og minntí drengina á að nú gæti
farið að bera. Yfir heyarmir var
hann yfirleitt órólegur ef ekki
var vél í gangi. Hann tók þá
daginn snemma og undi sér vart
hvíldar eða hafði ró í beinum sér
fyrr en heyskapi lauk. Síðustu
sumrin var það helst að Magnús
vildi slá. Við á torfunni vomm að
vonum stundtun áhyggjufull yfir
því að þessi aldraði maður of-
gerði sér en hvað hugsar maður
horfandi á hann álengdar
klöngrast niður úr dráttarvél all-
an stirðan og þreyttan á skrokk-
inn en skynjar þessu sælu og á-
nægju sem fylgir því að skila
góðu dagsverki.
Magnús vildi alltaf hafast eitt-
hvað að. Hann afrekaði ótrúleg-
ustu hluti með aðstoð drengj-
anna eða annarra barna og ung-
linga sem algengt var að dvöldu
hjá afa sínum og ömmu á vorin
eða hluta úr sumri. Alltaf var það
gert af góðum hug tíl að létta
undir eða flýta fýrir verkum okk-
ar hinna á bænum en ósjaldan
urðu tíl sögur um afa þegar hann
festi sig eða misstí hrossin yfir
ána eða hvað það var. Þessar sög-
ur munu lifa í minningunni um
verkin þar sem mættust bams-
lófinn eða unglingshöndin og
Iúin hönd gamals manns tíl að
hjálpast að. Það hafa reyndar
alltaf verið tíl sögur um Magnús.
Hann var kappsfullur maður og
slapp oft nauinlega ffá vandræð-
um. Ég hugsaði oft að það væri
einn sérstakur verndarengill sem
fýlgdi Magnúsi eftir og gætti
hans.
Magnús, ásamt því að vera
bóndi, tók í gegnum árin mikinn
og virkan þátt í félagsmálum fýr-
ir sína sveit og sitt hérað. Hann
gegndi ýmsum ábyrgðarstörfum
í stjórnum og félögum, hann var
jatssunui..
m.a. oddviti Þverárhlíðar tíl
fjölda ára. Hann fýlgdist
alla tíð vel með stjómmálum
og allri þjóðmálaumræðu. Hann
var mikið á ferðinni og hitti
marga. Hann ræddi oft um ýmis
þjóðmál og hafði sínar skoðanir
á því sem var að gerast í kringum
hann. Undir brynju þessa
manns sem alla sína ævi barst
mikið á, var síðan tílfinningarík-
ur og viðkvæmur inaður. Hann
áttí margt fýrir sig sem kannski
aldrei var sagt en það var gott og
honum var innilega annt um hag
barna sinna og fjölskyldna
þeirra.
Magnús var sterkur maður
líkamlega og hlífði sér lítt þótt
síðustu misserin hafi á stundum
kennt sér meins. Þegar leið á sl.
haust var auðsjáanlegt að farið
var að ganga á þrekið, það var
hljóðara í návist hans. Magnús
kenndi sér meins í lungum og
var orðinn alvarlega veikur þeg-
ar hann var lagður inn á sjúkra-
hús 3. janúar sl. Hann lést síðan
á Landspítala-háskólasjúkrahúsi
þann 20. janúar. I heimsóknum á
spítalann máttí allt ffam undir
það síðasta greina sama sterka
Magnús, hugurinn var til staðar
en hann var orðinn mikið
þreyttur, baráttan við veikindin
tók á hann og þessi atorkumaður
þráði hvíld eftir langt og mikið
ævistarf. Hann naut elsku barna
sinna allt ffam í andlátið og átti
með þeim góðar stundir sem ég
veit að munu aldrei gleymast.
Það er sjónarsviptir að Magnúsi
í Norðtungu sem hverfur nú til
Andreu konu sinnar og annarra
horfinna ástvina, guð blessi
minningu þessara öðlingshjóna.
Ég votta öllum afkomendum
og ástvinum Magnúsar mína
innilegustu samúð.
Kolfinna J óhannesdóttir

Hrói Höttur
Bréftil ungafólksins
Frjálslyndi flokkurinn er flokk-
ur alþýðunnar og lýsir andúð
sinni á stjómmálalegum áhrifum
sérhagsmunaaflanna.
Undirritaður er formaður
Ungra Frjálslyndra. í þessum
stutta pisdi er að finna hugrenn-
ingar undirritaðs um heit mál í ís-
lensku þjóðlífi í dag. Skrifað er
um mannauðinn og sjávarauð-
lindina, tvær af okkar stærsm auð-
lindum.
Mannauðurinn
Þolinmæðisstíflur þeirra sem
hafa kosið Sjálfstæðisflokkinn og
Framsóknarflokkinn á síðustu
árum em flestar brostnar eða við
það að bresta. Nýfrjálshyggja
Sjálfstæðiflokksins með Hannes
Hólmstein Gissurason sem hug-
myndafræðing og siðapostula
þeirrar hreyfingar f fararbroddi er
ógnvænleg. í nýfrjálshyggjunni
er félagshyggjan blótsyrði. Sú
stefha stjórnvalda sem er við lýði í
dag er ekki heilbrigð ffjálshyggju-
stefna. Heldur er hún er blanda af
slæmum kommúnisma og léns-
fýrirkomulagi gamla Englands.
Þessi stefna er svo krydduð með
löstum sem valdagræðgi og ofúr-
efnishyggju.
Það er ekki góð hagfræði sem
felst í samþjöppun ofúrblokk-
anna. Hin ójafna dreifing auð-
lindarmassans leiðir til milljarð-
arleka úr íslensku efnahagslífi,
stórauknu atvinnuleysi og hrika-
legri nýtingu á því hæfileikafólki
sem ungt fólk á Islandi er. Hygl-
um meðalstórum fyrirtækjum ( að
ráði OECD ) og setjum lög er
útiloka myndun fýrirtækja með
lokaðan viðskiptahring. ( Sbr.
Eimskipafélag íslands). Styðjum
unga fólkið og gefúm þeim tæki-
færi til athafna í heilbrigðu og
réttlátu viðskiptaumhverfi.
Eitt af allra helstu baráttumál-
um Frjálslynda flokksins eru mál-
efni aldraðra. Auk þess að opna
tækifæri fýrir unga fólkið og leiða
það inn í harða lífsbaráttuna þá er
hún einnig virðingarverð sú
stefna Frjálslyndra að ætla fólki
allt okkar örlæti þegar að þeirra
ævikveldi kemur. Frjálslyndi
flokkurinn mun berjast af öllum
mætti fýrir kjarabótum aldraðra.
S j ávarauðlindin
Það er ffumskilyrði að allir hafi
jafnan rétt í þessa auðlind. Styðj-
um drifkraftinn sem fýlgir upp-
boðskerfinu, innköllum veiði-
heimildirnar á fimm ára aðlögun-
artíma breytinga og bjóðum út
daga í nýju sóknarstýrðu fisk-
veiðistjórnunarkerfi. Félagslegt
andrúmsloft landsmanna spilar
stóran þátt í afrakstri lands-
manna. Ef ekki er góður mórall í
liðinu þá verða aldrei glæstir sigr-
Gunnar Orn Örlygsson
ar ofan á. Jöfnum rétt lands-
manna og leyfúm byggðunum að
lifa. Allir liðsmenn vilja réttlæti
þjálfarans og réttiætanlegt hlut-
skipti í kappleiknum með tilliti
þess erfiðis sem á undan hefúr
gengið. Heilbrigð sjávarútveg-
stefna að mati virtustu hagffæð-
inga nútímans er þessi : Ríki og
sveitarfélög eiga sjávarauðlindina.
Auðlindin er boðin upp til allra
landsmanna í svæðisskiptum út-
boðum en svæðiskiptingin trygg-
ir þá byggðarstefnu sem verður
að vera í okkar stærsta iðnaði. Af-
rakstur uppboðanna mun renna
til ríkis og sveitarfélaga og þaðan
áffam til íslenskra velferðamála.
Sóknarkerfi og uppboð á sóknar-
dögum útilokar brottkast á fiski,
opnar fýrir nýliðun og hyglir rétt-
látri samkeppni. Mórallinn mun
lagast og möguleikar á glæstum
sigrum verða að veruleika. 'Að
mati færustu hagfræðinga þjóðar-
innar er um að ræða 20-30 millj-
arða íslenskra króna sem árlega
myndu streyma inn til ríkis og
sveitarfélaga af slíkum uppboð-
um. Hvernig er farið með sjávar-
auðlindina í dag ? Hún er færð á
silfurfati til örfárra aðila. Þessi
misskipting er alls ekki hagræð-
ing fýrir land og lýð. Höfum við
efni á því að horfa á sægreifafjöl-
skyldur stinga milljörðum undan
eftir að hafa selt aflaheimildir sín-
ar í fang risafýrirtækja ? Þetta er
„prinsipp“ mál og stærsta kosn-
ingarmálið. BURT MEÐ
KVÓTAKERFIÐ.
Þakka þeim sem lásu.
Gunnar Orlygsson
Forsvarsmaður
Ungra Frjálslyndra