Vesturbæjarblaðið - sep. 2017, Side 12

12 Vesturbæjarblaðið SEPTEMBER 2017
Frú Sigurlaug
Fylgstu með á facebook
Mjódd s. 774-7377
www.frusigurlaug.is
Frí póstsending
Verð 6.300 kr.
Sundbolir • Tankini
Bikini • Strandfatnaður
Undirföt • Náttföt
Sloppar • Undirkjólar
Inniskór • Aðhaldsföt
Verð 6.300 kr.
Verð 5.200 kr.
Ný og stærri
verslun í
Mjódd
Verð 6.300 kr.
Verð 4.500 kr.
Bjarni G. Bjarnason rifjar upp æsku sína
í Vesturbænum að þessu sinni. Hann er
fæddur á heimili foreldra sinna í Faxaskjóli
12 árið 1949 og er yngstur þriggja bræðra.
Bjarni hefur alið aldur sinn í Vesturbænum
um langt skeið en undanfarin ár búið
við Þingholtsstræti eftir að hann skipti
á húsnæði við dóttur sína og tengdason.
Bjarni hefur fengist við skrifstofustörf
og lengi sinnt tryggingamálum m.a. hjá
Almennum tr yggingum, Reykvískri
endurtryggingu og Tryggingamiðstöðinni.
Kona Bjarna er Sigrún Gunnarsdóttir sem
einnig er rótgróinn Vesturbæingur.
Jú, ég get rakið ferðasögu mína um
Vesturbæinn. Bjó í foreldrahúsum í
Faxaskjólinu til 22 ára aldurs. Við Sigrún
byrjuðum búskap á Öldugötunni árið 1971
í fjölskylduhúsi Sigrúnar. Afi hennar og
amma byggðu þar þriggja hæða hús og ris á
þriðja áratugnum. Það reyndist sannkallað
fjölskylduhús þar sem þrjár systur og bróðir
byrjuðu sinn búskap á öllum hæðum og síðar
börn þeirra. Við fluttum í stærri íbúðir eftir
því sem fjölskyldan stækkað. Bjuggum um
tíma á Sólvallagötu og síðan í KR-blokkinni
við Kaplaskjólsveg. Árið 1986 keyptum við
hæðina og risið á æskuheimilinu af föður
mínum sem þá var orðinn ekkjumaður.
Hann flutti í kjallarann og bjuggum við með
honum í góðu sambýli til ársins 1993 þegar
hann lést. Eftir það eignuðumst við allt
húsið og bjuggum þar næstu 12 árin. Árið
2005 keyptu svo Hlín dóttir okkar og Leifur
tengdasonur af okkur húsið og við fluttum í
Þingholtsstræti.
Við vorum flestir KR-ingar
Æskuheimur minn markaðis t a f
sporöskjulagaða hringnum sem nær frá horni
Ægisíðu í austri að gatnamótum Faxaskjóls
og Sörlaskjóls í vestri. Í hugum okkar
krakkanna var þetta svæði einhver besti
staður í víðri veröld.
Staður sem helgast af því að við
Skerjafjörðinn getur verið ægi fagurt,
víðsýni og fjallahringurinn sem rammar
alla fegurðina inn. Frjálsræði var mikið
fyrir athafnasama krakka með móum
og fjörunni. Eðlilega vorum við langflest
KR-ingar sem bjuggum í Skjólunum. Við
tilheyrðum þeirri kynslóð sem ólst upp á
uppgangsárum eftirstríðsáranna þegar
efnahagslegur uppgangur einkenndi
Vesturlönd – á þeim tíma sem Íslendingar
nutu góðs af og ríkulega, meðal annars af
Marshallaðstoðinni. Mín æskuár voru frá
1949-1969 í borg með vaxtarverki. Mörg
ný hverfi að byggjast upp um alla borg. Í
Vesturbænum voru það Melarnir, Hagarnir
og Skjólin.
Horfin hús
Framan við æskuheimili mitt og aðeins
vestar stóð á fjörukambinum Austurkot.
Löngu fyrir mína tíð ólust þar upp bræðurnir,
Sigurður og Gísli Halldórssynir. Þeir spiluðu
fyrir KR um árabil og áttu stóran þátt í
að gera KR að einu öflugasta íþróttafélagi
landsins með störfum sínum fyrir félagið
eins og margir vita. Vestan við Austurkot var
önnur bygging við sjávarkambinn sem kölluð
var Hlaðan. Þar var um tíma bílaverkstæði
og bátasmíði. Var oft gaman að fylgjast
með körlunum þar við iðju sína. Á horni
Faxaskjóls og Ægisíðu stóð Officerabragginn
með fjórum íbúðum og enn austar annar
braggi með einni íbúð. Þarna bjuggu
tímabundið barnmargar fjölskyldur. Öll eru
þessi hús nú horfin.
Maðurinn lifir á ævintýrum
Bjarni vitnar í Sigurð Nordal þar sem
hann segir að maðurinn lifi ekki á einu
saman brauði. Brauðið bjargi honum frá
því að deyja. Maðurinn lifi á ævintýrum. Án
þeirra væri lífið ekki líf og maðurinn ekki
maður. Bjarni minnist Hilmars Helgasonar
æskuvinar síns sérstaklega hvað þetta
varðar. Hann var listateiknari þegar á unga
aldri og bjó stundum til heilu ævintýrin
með teikningum sínum og frásögum. Mér
finnst þetta góð hugsun hjá Sigurði og
á hún vel við þegar maður horfir til baka
til æskuáranna. Frá þeim stafar birta og
ævintýraljómi. Ævintýri sköpuð í leikjum og
mikilli athafnasemi sem stundum var kölluð
uppátektarsemi þegar þeim fullorðnu fannst
gengið of langt. Veit ekki hvort við höfum
verið eitthvað athafnasamari en krakkar í
öðrum hverfum en dugleg vorum við.
Spark- og frjálsíþróttavellir voru mældir út
og ruddir. Kofar byggðir, flekar, og kajakar
smíðaðir en jafnóðum teknir eignarnámi af
yfirvöldum. Leikir og athafnir tóku mið af
árstímum. Á haustin var farið í rófugarðana
við lítinn fögnuð eigenda. Sjálftakan var þó
bundin óskráðum reglum sem fólst í því
að aldrei væri tekið svo mikið að eigendur
bæru verulegan skaða af. Að loknum góðum
rófuleiðangri var kveiktur varðeldur við
fjörukambinn og safaríkar rófurnar borðaðar
af áfergju.
Mannlaus bátskel og sjóferðir
Eitt atvik getur kannski útskýrt það mikla
frjálsræði sem við bjuggum við á þessum
tíma. Það var einn júnídag í blíðskapar veðri
að lítil bátskel ruggaði mannlaus á sjónum
fyrir neðan Austurkot. Við brugðumst skjótt
við og náðum bátnum á land. Næstu dagar
voru notaðir til siglinga þvers og kruss um
Skerjafjörðinn. Rérum yfir til Bessastaða
og stigum á land á Lönguskerjum. Það var
að vísu eindæma blíða þessa daga en ekki
minnist ég þess að foreldrar okkar hefðu af
þessu minnstu áhyggjur og vel að merkja
engin voru björgunarvestin. Ævintýrinu lauk
svo einn daginn þegar við vorum á blússandi
siglingu inn Skerjafjörðinn að það var kallað
til okkar frá grásleppuskúrunum við Ægisíðu
og við beðnir að koma með bátinn að landi.
Þar var kominn eigandi bátsins. Hann tók
okkur vel og réði okkur til að skrapa og mála
grásleppubátinn sinn sem og við gerðum
næstu daga og fengum gott kaup fyrir. Þetta
var happafundur.
Jenni kallaði í mat
Jenni Jóns danslagahöfundur bjó í hverfinu
með sinni fjölskyldu. Átti soninn Erling,
bráðefnilegan knattspyrnumann. Jenni hafði
þann háttinn á þegar kalla átti á soninn í
mat að stinga höfðinu út um þakgluggann og
flauta ákveðinn lagstúf. Svo meistaralegur
var þessi flutningur hans að laglínan
bylgjaðist um allt hverfið. Þetta var ekki
Bernskuminningar úr Vesturbænum
Finnst eins og þetta hafi verið
smækkuð mynd af lífi þjóðar
Bjarni G. Bjarnason rifjar upp æskuna í Vesturbænum
Þriðji flokkur KR árið 1964 ásamt Guðbirni Jónssyni þjálfara. Flokkurinn tapaði ekki leik
á því ári.
Fjölskylda Bjarna. Bjarni Jónsson faðir hans, Margét Jónsdóttir móðir hans, þá Bjarni og
eldri bærður hans Kristinn og Adolf. Myndin var tekin í tilefni af femingu Aldofs.