Fréttir - Eyjafréttir - Jun 2019, Page 21

Goslok 2019 | Eyjafréttir | 21
að stoppa hana. Við fórum einnig
í leikfimi í tvær klukkustundir, á
meðan í Vestmannaeyjum er leik-
fimi bara í eina klukkustund.
Skólinn kláraðist klukkan 15:00
og þá höfðum við skemmtilegan
hitting heima hjá einum nemandan-
um. Við fórum svo á sama stað og
daginn áður og borðuðum afganga.
Þá var nú dagurinn og kvöldið bara
búið og við þurftum að fara heim í
háttinn.
9. maí
Við yfirgáfum krúttlega 700 manna
þorpið okkar í morgunsárið til að
keyra í sex klukkutíma til Kraká.
Við stoppuðum á leiðinni til þess
að fá okkur að borða og eins og
oft áður var núðlusúpa í forrétt
og síðan kjúklingaschnitzel með
kartöflumús og dilli ásamt gúrku-
salati með sýrðum rjóma. Maturinn
var yfirleitt ekki vondur en aðeins
of einhæfur, of saltaður eða
bragðlaus. Við enduðum rútuferð-
ina fyrir utan glæsilegt íbúðarhótel
í Kraká þar sem við gistum í tvær
nætur. Fljótlega eftir að við höfðum
komið okkur fyrir gengum við í
gegnum Gyðingahverfið Kazi-
mierz í nokkra tíma í hellidembu
með leiðsögumanni sem fræddi
okkur meira um sögu Póllands. Við
fengum okkur heita súpu og kjöt
á eftir og fórum síðan í rúmlega
klukkutíma verslunarstúss.
10. maí
Við vöknuðum snemma og
borðuðum gómsætan morgunmat
á hótelinu áður en við lögðum
af stað í klukkutíma rútuferð til
Auschwitz. Eftir vopnaleit við
innganginn fengum við heyrnartól
og gátum þannig hlustað á leið-
sögumanninn á meðan við gengum
í gegnum búðirnar. Við gengum
í tvo klukkutíma í Auschwitz eitt
með leiðsögumanninum og rúman
klukkutíma í Auschwitz tvö, sem er
einnig kallað Auschwitz-Birkenau.
Heimsóknin tók gríðarlega á and-
lega. Við fengum mikinn fróðleik
með okkur heim og áttuðum okkur
enn meira á því hversu slæmt
ástandið hafði verið á þessum tíma.
Margir brotnuðu gjörsamlega niður
enda fengum við að sjá barnaföt,
hár, 80.000 skó, gleraugu, fangaföt,
myndir, lestarmiða, eiturkristalla,
töskur, gervifætur, hækjur og svo
margt fleira sem hafði tilheyrt
gyðingunum á svæðinu. Það er
sorglegt til þess að hugsa að svona
hlutir séu enn að gerast víðs vegar
um heim.
Hefðir
Við fengum lítið sem ekkert menn-
ingaráfall þar sem að lífið í Pól-
landi er býsna gott eins og hjá okk-
ur á Íslandi, a.m.k. á þeim stöðum
sem við heimsóttum. Það var að
vísu ansi erfitt að venjast almenn-
ingsklósettunum og matartímunum
þeirra. Salernin virtust vera undir
litlu sem engu eftirliti, oft vantaði
setu, lás, klósettpappír eða sápu,
en það er svo sem ekkert eins-
dæmi. Matartímarnir voru virkilega
ólíkir okkar á Íslandi. Þau eru vön
risastórum tvíréttuðum máltíðum,
bæði í hádegis- og kvöldmat.
Það óvenjulegasta í Póllandi er
ábyggilega að kvöldmaturinn er
alltaf um þrjúleitið þrátt fyrir að
hádegismaturinn hafi verið tveimur
tímum áður. Á kvöldin er síðan
boðið upp á einhvers konar snarl.
Þau borða sjaldan millimál og eru
með frekar gamaldags venjur. Á
heimilunum sem við dvöldum á var
yfirleitt mikill sykur í öllum mat
og drykkjum. Samkvæmt hefðinni
er alltaf súpa á undan matnum,
sennilega til að drýgja matinn.
Hvað hafið þið lært af verk-
efninu og hvernig sjáið þið
framhaldið fyrir ykkur?
„Ég hef lært svo mikið að ég veit
eiginlega ekki hvar ég á að byrja,
ég lærði að útlit og uppruni fólks
segir ekki hvernig persónuleiki
manneskjunnar er. Ég eignaðist
svo mikið af vinum frá allskonar
löndum sem mér þykir svo vænt
um. Ég vona að framhaldið mitt sé
að halda áfram í þessu verkefni upp
í FÍV og berjast gegn XENOPHO-
BIU. Ég hvet alla til þess að fara
í svona verkefni því þetta er svo
þroskandi fyrir allt og alla. Saman
getum við breytt áliti fólks sem er
með fordóma gegn fólki frá öðru
landi eða uppruna.“ -Emma Rakel
Unnið með yngstu nemendunum
Nemendur skólans í Stanin með
íslenska fánann við móttökuathöfnina.
Nemendahópurinn fyrir framan
eldspúandi dreka í Kraká.
Íslenski hópurinn í Kraká.
Ræðulið 1.