Hugur og hönd - 01.06.2011, Blaðsíða 26

Rúna Gísladóttir
Fjöllistakonan í fjörunni
Elísabet Sigríður Geirmundsdóttir
Elísabet Sigríður Geirmundsdóttir var
fædd og uppalin á Akureyri. Hún hefur
oft verið kölluð listakonan í fjörunni.
Hún telst til alþýðulistamanna og helg-
aði sig list sinni af eldmóði og óþrjótandi
áhuga. Eins og algengt er um skapandi
kvenkyns listamenn hafði Elísabetu ekki
verið hampað mikið. Það breyttist þó
þegar Beta-deild félags kvenna í fræðslu-
störfum á Akureyri hóf að safna upplýs-
ingum um listakonuna og skrá þær ásamt
því að safna myndum af verkum eftir
hana. Arangurinn varð sá að árið 1989
kom út falleg bók um Elísabetu undir
nafninu Listakonan í fjörunni gefin út af
Delta kappa gamma. Utgáfan var styrkt
af Menningarmálanefnd Akureyrar,
Menningarsjóði Akureyrar og nokkrum
félögum þar í bæ. Þetta var sannarlega
verðugt framtak. Bókin sýnir glögglega
að hér var á ferð kona með mikla hæfi-
leika og fjölþætta. Kona, sem þekkt var af
samferðamönnum sínum fyrir listfengi
og óvenjulega framsetningu, á sannarlega
erindi við næstu kynslóðir.
Elísabet fæddist 16. febrúar 1915 og
lést 9. apríl 1959 aðeins 44 ára að aldri.
Hún var dóttir hjónanna Geirmundar
Kristjánssonar og Albínu Helgadóttur og
var sú þriðja í röð fjögurra systkina.
Fjölskylda Elísabetar var mjög iisthneigð,
faðir hennar var laghentur og langafi
hennar sérlega góður skrifari og skraut-
ritari. Kristján bróðir hennar stoppaði
upp fugla og þótti snillingur við það
starf. Snemma sýndi hún sjálf áhuga á
myndlist og gaf Kristján bróðir hennar
henni olíuliti og litaspjald þegar hún var
15 ára gömul. Sjálf taldi hún það vera
einhverja dásamlegustu gjöf sem hún
hafði fengið. Aður hafði hún blandað
málningardufti við terpentínu og þrykkt
myndir á óbleikjað léreft og í bernsku og
æsku teiknaði hún myndir. Næstu árin
eftir þetta málaði hún talsvert af
myndum.
Hjónin Elísabet og eiginmaður hennar
Agúst Asgrímsson eignuðust þrjú börn,
Iðunni, Ásgrím og Geir og sá hún um
heimili þeirra samhliða listsköpuninni.
Þau hjón voru samhent í lífinu og unnu
saman að því að byggja hús sitt við
Aðalstræti 70 á Akureyri skammt frá
bernskuheimili hennar. Elísabet teiknaði
húsið en þau urðu að minnka það tals-
vert frá upphaflegri hugmynd vegna
þröngs efnahags. Garðinn sinn skópu
þau einnig í sameiningu og skrýddu
hann trjám, runnum og blómum af
ýmsu tagi. I garðinum eru enn styttur
sem hún steypti. Einnig er eftirtektarvert
grindverk framan við garðinn sem Ágúst
smíðaði úr járni eftir teikningum
Elísabetar. I húsi þeirra hjóna býr nú
Ásgrímur sonur þeirra. Skemmtilegt er
að geta sagt frá því að afkomendur
Elísabetar eru einnig mjög listhneigðir
og vinna að ritlist og myndlist af mis-
munandi tagi.
Elísabet var að mestu sjálfmenntuð,
sótti þó námskeið í höggmyndalist hjá
Jónasi S. Jakobssyni og fékk tilsögn í
málun hjá Hauki Stefánssyni.
Myndverkagerð Elísabetar átti nánast
hug hennar allan og hún fékk alla tíð
mikinn skilning og stuðning fjölskyldu
sinnar til að sinna sköpunarþrá sinni.
„Þrátt fyrir allt þá finnst mér þetta aðal-
starf mitt. Ef líður langt á milli þess, sem
Elísabet Sigríður Geirmundsdóttir.
ég geri þetta, á ég erfitt með að sinna
öðru," sagði hún við Steingrím
Sigurðsson, blaðamann og myndlistar-
mann í viðtali sem birtist í
Verkamanninum í desember árið 1954.
I sama viðtali sagði Elísabet frá því að
hún hefði eitt sinn fengið eins konar
Elísabet um 16 ára gömul.
Ljóð til meturinnar.
26 HUGUROG HÖND2011