Austri - 04.09.1997, Qupperneq 10

10
AUSTRI
Egilsstöðum, 4. september 1997
Menntaskóiinn á Egilsstöðum og Eifíum hófst I. september.
1 m 300 nemendur eru i skólanum á þessari önn. þar af um 100
nyneraar. Vuk þess eru 50 nemendur i utanskólanánii. Blaða-
maður 4ustra leit \iö fvrsta skóladaginn, en þá voru nemendur
og kennarar að koma sér i gfr fyrir átök vetrarins.
m
ÞAÐ VERÐL'R STUÐ í VETTJR
segir formaður nemendafélagsins
j siarfi
ii
Árni og stundatöflurnar
Fyrstu daga hverrar annar er einn aðili öðrum umtalaðri en aðrir
starfsmenn skolans. en það ev áf^gasljónnn, sem hefur það skemmti-
le<ÁmTóðinsson er þessarar giéfu aðnjótandi í ME&E. en hann segist
ekki hafa drðið fyrir verulegu aðkasti ennþá vegna stundataflna. Yms-
ír vili i breyta og bæta stundaskrámar sínar og þá kemur txl kasta Ama
að reyna að leysa málin á farsælan hátt. Göt í töflum eru akaflega
óvinsæl en Ámi segir að bærilega gangi að koma saman samfelldu
töflmn þegar nemendur koma og leggja sitt af möxkum vxð srmðmæ
Þegar maður semur töflurnar fyrir hópinn þá er lítxl von txl að alhr
'verði ánægðir. En þau koma og púsla í götin sjálf þanmg að eg held að
flestir fari þokkalega ánægðir frámét.“
ill segir að á síðustu önn hati í fyrsta
skipti verið lagt próf fyrir alla nem-
Félagslífið er einn mikilvægasti þáttunnn í starti f^irsta skiptTsem við gerðum þetta almenni-
menntaskólanna og þeir sem halda um stjomartaumana .. t _ ■ valdir etuhve, jir. en það komu
» Þeim vett*.ngi bem ibytg5 í þvt M ““n^ mmni hcrsi kannskiekki dot.iS i
hundleiðíst í frítíma smum eður ei. ‘ væru SVonaklánr í svona spurmngakeppm. Stð-
Egill Helgi Amason (Eskifirði) er fonnaður ne vlku fyrir fyrstu keppni, en nú gemm
endafélags ME&E í vetur. Hann segir að felagshtið ■ Þ ^ vjð þclta Ojótlega og veljum í
vetur verði gott og ætlunin að virkja ÆSEk lið. Svo verða þeir bara settir í
eins marga til afreka og unnt er. „Við búðir Og látnir lesa allskonar
ætlixm að hafa mikið af litlum JBb óþarfa. VIÐ STEFNUM AÐ
skemmtunum og sem oftast, reyna að Hnpl MSfSfi; ÞV{ AÐ VINNA í ÁR. Við
hafa sem mest um að vera. Eitthvað JaM vorum svo helvíti nálægt því
verður af þessum stóru böllum, einu gp* {| * jjT síðast.‘
sinni til tvisvar á önn. Það verður t.d.
BUSABALL hjá okkur um næstu
helgi með Skítamóral.“
Helgi segir að í vetur verði reynt að
virkja klúbbastarfsemi, en þeir hafa
verið hálf slappir undanfarin ár. „Við
ætlum að fá gott, kraftmikið fólk í for-
mennsku í þessum klúbbum, einhverja
sem drífa þetta áfram.“
í fyrri. var töluvexöur kraftur í félagslífi ME&E, en
þá var Egill Helgi gjaldkeri félagsins. Ýmislegt kom þar
til, en líklega er óhætt að segja að góður árangur í
keppnum er haldnar eru milli framhaldsskola hafi hatt
rnikið að segja. Góður árangur keppnisliðs ME í spum-
ingakeppui íramhald.sskólanna vakti mikla athygli og í
tengslum við hann fóm nemendur m.a. í ævintýralegt
ferðalag til Akureyrar (sem einhverjir vilja kannski
gleyma) og í mikla mcnningarreisu til Reykjavíkur. Eg-
tíi'in i
alh.it jákvæð. Helgi segist
hulda að þetta sé að breytast.
Hann segir að í fyrra hafi
t.a.m. verið mun auðveldara
að selja fyrirtækjum á svæðinu
auglýsingar í blöð og aðra út-
gáfu nemenda í skólanum
heldur en t.d. fyrir þremur ámm.
Það er lleira sem spilar inn í bætta ímynd skoiaris,
og í fyrra var unnið markvisst að því að fá umfjollun
um það sem vel var gert i skólanum, þannig að menn
velti sér ekki eingöngu upp úr því sem miður fer.
Egill Helgi segir veturinn leggjast vel í sig, vonast
eftir góðu félagslífi, gengur svo langt að lofa nemend-
um því sem allir vilja heyra: „Það verður stuð x vetur.
Egilsstöðum.
Þœr stigjiist allar stefna að stúdentsprófi, þeim ganei vel í skólanun, -
r málabraut.
„Kröfuharðasti hópur sem þú færð í mat“
segir Dagmar í mötuneytinu
Mötuney lið
er hjarta skól-
ans, en þa
borða allt að
120 manns íhá-
deginu. Dagmar
Einarsdóttir,
matmóðir segist
bjóða upp á
hollan og fjöl-
breyttan mat.
„Þú gengur ekki
hér inn á mánu-
degi og færð
alltaf það sama,“
segir Dagmar,
það fer eftir því í ___r__
hvaða Stuði mat- á dag eins og sönnum matmceðrum sœmir.
mæðurnar eru, „Þetta
hvað er boðið upp á hvem dag. eru verstu árgangar sem eldað er
Þá er spurningin hvort mennt- ^Yru' ^etta er kröfuharðasti hópur
skælingar séu yfirleitt matvandir? sem Þu ' mat- Sjálfsagt myndu
J * . __f/WWIII
þau mörg hver
bara vilja hafa
Pizza 67 stað
hérna og ganga
að því vísu.“ Al-
mennt taka
menntskælingar
því vel sem er á
boðstólum,
enda reynt að
mæta þörfum
manna eins og
hægt er.
Dagmar seg-
ir ekki okrað á
matnum í
mötuneytinu,
það kostar
1000 kr. fyrir
daginn, morg-
unmat, há-
degismat, kaffi og kvöldmat. Yfir-
leitt er léttmeti á borðum á kvöldin,
allt frá skyri til skyndibita, s.s. ham-
borgarar og pizzur.
HLJOÐKÚTAR
Pústkerfi
Eigum hljóðkúta og pústkerfi í flestar gerðir bifreiða.
Tveggja ára ábyrgð á heilum kerfum. Isetning á
staðnum. Nánari upplýsingar fást hjá sölumönnum
okkar í síma 588 2550
BÍLAVÖRUBÚÐIN
FJÖÐRIN
ífararbroddi
SKEIFUMMI2, 108 REYKJAVÍKSÍMI588-2550
Gasprað upp í gjóluna
Ágústkvöld og liðið að lágnætti.
Hlýtt myrkur hjúfrar sig að fold
undir kyrrum, dimmleitum skýj-
um. Líklega er þetta kvöld alveg
eins og kvöldið þegar hún Kata
var að koma heim af engjunum og
mætti sjarmörnum sem plataði
hana með sér út í móa, þangað
sem þau voru að bauka sér lung-
ann úr nóttinni, allt þangað til sjar-
mörinn fékk stinginn í
hjartað einhvern tíma
milli óttu og miðmorg-
uns af þvi að hann sá
glytta í giftingarhringinn
hennar í aftureldingunni
sennilega áður en al-
mennilega varð sauð-
ljóst, en þá settist sorgin
að völdum, sút flaug í
hjartað inn. Mikil undur
eru það hversu oft getur orðið
erfitt að var sjarmör. Kvæðið um
þessa hjartaskerandi lífsreynslu
höfum við sungið í hálfa öld með
titring í kverkum og tár á hvörm-
um, en það er eitt átakanlegasta
léttlætisljóð sem kveðið hefur
verið hér á landi allt frá því að ís-
lenskir háskólastrákar úti í Kaup-
inhafn tóku að hella rómantíkinni í
bundnu máli yfir þjóð vora laust
fyrir miðbik 19. aldar.
En hvar var, eftir á að hyggja,
kærastinn eða eiginmaður hennar
Kötu að vinglast alla þessa örlaga-
rxku nótt? Enginn hefur spurt um
það vegna þess að allir hafa verið
svo önnum kafnir við að sampín-
ast sjarmömum með hjartastinginn
út af giftingarhringnum hennar.
Var hann kannski að paufast ein-
hvers staðar þarna í móunum,
aumingja stráið, hnjótandi um þúf-
umar ellegar skríðandi milli þeirra
á fjórum fótum, kolringlaður í ör-
væntingarfullri Kötuleit? Eða sat
hann rorrandi heima á rúmstokkn-
um í gráa föðurlandinu sínu girtu
upp undir handarkrika og hélt að
hún væri þennan óratíma að reyna
að finna kálfinn sem ekki hafði
skilað sér úr haganum með beljun-
um um kvöldið?
Sigurður Óskat
Pálsson
Ég er á rölti um Lómatjarnar-
garðinn og allt er kyrrt og hljótt
utan hvað einn og einn ökuþór
þjösnar bifreið sinni eftir Tjamar-
brautinni án þess að bera nokkra
virðingu fyrir þeirri Drottins dýrð-
arblíðu, sem umvefur byggðina
héma í ásunum á þvílíku kvöldi.
Hvenær skyldi vélmenningin
komast í sátt við kyrrðina? Eða er
einhver að svipast um eft-
ir sinni týndu Kötu í
kvöld? Hver veit?
Andahjón sem komu á
tjörnina í vor til þess að
fegra bæjarlífið vegna af-
mælisins sofa með höfuð
undir væng. Ég sest á
bekk á móts við þau og
horfi á þau sofa, fæ mér í
nefið. Ekki veit ég hvort
steggurinn vaknar við snússið, en
hann vaknar, teygir ögn úr hálsin-
um og horfir í kringum sig.
Kannski sér hann mig ekki húk-
andi þama á bekknum í skugga af
mnna, en það gerir ekkert til, hann
missir ekki af neinu og hann sting-
ur kolli sínum inn í fiðrið á ný.
Undur eru andasteggir hljóðlátur
og kurteis karlpeningur og mikið
gætu karlmenn og hanar af þeim
lært, ef vildu bæta ráð sitt, þessar
tvær montnustu karlpeningsteg-
undir sem skaparanum tókst að
hugsa upp er hann fann upp á því í
árdaga að fylla jörð sína af lifandi
kykvendum.
Allt í einu draga andahjónin
bæði í senn höfuð úr felum og
murra eitthvað undurlágt fyrir nefi
sér hvort við annað þar sem þau
fljóta hlið við hlið á tjamarspegl-
inum. Líklega eru þau að segja
hvort öðru að halda áfram að sofa
og höfuð þeirra hverfa aftur undir
væng. Þetta eru áreiðanlega ákaf-
lega hamingjusöm hjón.
Steinsofa steggir ogfrú
við startjarnarbakkann og nú
nm hjarta mér
hugljómun fer...,
upphaf að andatrú.
S.O.P.