Alþýðublaðið - 08.01.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 08.01.1920, Blaðsíða 1
Alþýðublaðið O-efiO tit af .AJþýÖvl±lokknum. ' 1920 Fimtudaginn 8. janúar 2. tölubl. Hýjasta símskeytið. Khöfn 6. jan, Friðarsamningarnir verða varla ÍUllgeroir fyr en þann 10. þ. m. Fulltrúi Bandaríkjanna tekur ^kki lengur þátt í fundum yfir- íaos Bandamanna, nema sem á- %eyrandi. Tolltekjuraar í Kristjaníu hafa *eynst 10 milj. kr. meiri en við "var búist. • Jré/ fltvinoffs. M. Litvinoff, sem áður var sendi- Sierra Rússa í Lohdon, sendi Wil- ^on forseta bréf það sem hér birt- ist, og sem varpar talsvert öðru "jósi á afstöðu bolsivíkanna, en ^our, þó það yrði létt fundið, er 'hervaldsstefna og grimdaræði Clem- ^caaus var annarsvegar. Samt gat Wilson fengið Lloyd George *ii að fallast á það, að naúðsyn- legt væri að hafa tal af fulltrú- um Russa. Þá var ákveðið, að þeir skyldu hafa íund með full-t trúum allra rússnesku flokkanna á 'Prinkipo-eyjunum { Marmará-haf- mu. Frakkar reyndu á allan hátt að eyða því og réru undir keis- ^rasinnunjim Djenikin og Koltchak, *»o þeij. neituðu, enda fórst þetta yrir> þó bolsivíkar tækju fegins- hen<*i tilboðinu, Samt héldu Bret- ** lengi vel áfram að styrkja þá D)enikin 0g Koltchak, þó þeir séu m Þreyttir a því( enda hefir stj-óm. ln ekki aukið sér vinsældir með *ví, hvorki ytra, né hjá þjóðinni, er verkamenn, sem andstæðir eru ,llerförinni, sigra nd við allar kosn-, mear og hafa neytt hana til að 'flætta skrípaleiklþessum, sem til 1113 e»ns hefir fórnað þúsundum ZT08ofakr;e ógrynni fj^{180°- Londbn, amerísku sendiherra- sveitinni. Herra Woodrow Wilson forseti Bandaríkjanna. Herra forseti. Samkvæmt hinu almenna frið- artilboði, sem Sovjetstjórnin ný- lega hefir sent Bándamönnum, lét ég í dag sendiherra Bandaríkj- anna og bandamannarikjánna vita það formlega, að eg hefi fengið umboð til að hefja samninga til þess, að á friðsamlegan hátt mætti binda enda á mál þau, sem auka fjandskap við Eússland. Sú stefna, sem þér hafið lýst yfir að væri hugsanlegur grundvöllur fyfir lausn hinna evropeisku vandamála, hin augljósá viðléitni yðar og tilgang- ur til að koma á reglu í samræmi við kröfur réttlætisins og mann- úðarinnar knýr mig og gefur mér rétt til að senda yður þessa greina- gerð, þar eð flest atriði í friðar- prógrammi yðar eru innifalin í hinum víðtækari vonum rúss- neskra verkamanna og bænda, sem nií ráða landi sínu. Það voru þeir, sem fyrst lýstu yfir sjálfsákvörð- unarrétti þjóðanna og veittu hann, það voru þeir, sem mest allra þoldu hörmungár og létu blóð sitt í baráttunni við hervaldið bæði heima fyrir og ytra, það voru þeir sem veittu hinu leynilega stjórnmálastarfi þyngsta tilræðið og gerðu það opinbert. Og það var að nokkru leyti þessum nýju stjórnmálaathöfnum að kenna, að stéttir þær, er áður fóru með völd í Rússlandi og líkar þeirra í öðr- um löndum réðust með grimd á þá. Til þess, að réttlæta árásir þessar, hefir verið spunninn lyga- vefur um starfsemi Sovjetanna og fölsuð skjöl útbreidd. Því fer ver, að stjórnmálamenn bandamanna gera sér góðan mat úr þessum svæsnu álygum án þess að hafa fyrir að rannsaka þær nánara. Þó verkfærum andstæðinga* Sovjet- anna só heiinilt og jafnvel séu hvattir til að fara óhindraðir um lönd bandamanna og dreifa lygum kringum sig, hafa fulltrúar hins ákærða málsaðilja aldrei fengið" 'i tækifæri til að tala máli sínu ög svara ásökununum. í raun og veru er það höfuðtakmark Sovjets að tryggja hinni þjökuðu rússnesku alþýðu efnalegt frélsi, en án þéss er stjórnmálafrelsi einskisnýtt. t átta mánvði reyndi Sovjet að koma 1 frámkvæmd tilgangi sín- um á friðsamlegan hátt, án þess að beita valdi, þar sem það var þvi fylgjandi, að dauðarefsing væri úr lögum numin og þétta var liður í stefnuskrá S^ovjets. Það var fyrst er. andstæðingarnir, minni hluti rússnesku þjóðarinnar, gripu til ofbeldisverka gegn þeim stjórn- armeðlimum, er mesta lýðhylli hafa og beiddust hjálpar erlendra hersveita, að verkalýðurinn æstist til örþrifaráða og gaf hinum reiðu tilfinningum sínum lausan taum- inn gegn hinum fyrri kúgurum sínum. Því innrás bahdamanna í Rússland neyddi ekki aðeins Sovjet til þess, gagnstætt vilja sínum, að hervæðá Rússland á ný, og beita orku sinni og hjálparlindum, sem var svo mjög nauðsynleg til hinn- ar fjárhagslegu eiidurreienar Rúss- land's sem var nær aflvana eftir fjögur hernaðarár, til að verja landið; innrásin tók einnig fyrir hinar lífsnauðsynlegu lindir hrá- efna og annara nauðsynja og við það varð skortur og þjóðin komst að takmörkum hungursneyðar. Eg vil leggja áherzlu á það, að „rauða ógnarvaldið", sem erlendis hefir verið afskræmt og ýkt. var ekki orsök, heldur bein afleiðing inn- rásar bandamariha í Rússland. Hinir rússnesku bændur og verka- menn fá enganveginn skilið, hvers vegna erlendar þjóðir, sem aldrei kom til hugar að fást við rúss- nesk mál meban siðleysis og her- vald keisarastjórnarinnar íór með völdin, meira að segja styrktu það, geta fundið sér rétt til að fara. með her manns inn í Rússland þegar verkalýðnum eftir áfatuga

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.