Málfríður - 15.05.2002, Qupperneq 11

börn sem kunna ekki latneska stafrófið
eða eru svo ung að þau eru ekki byguð að
lesa. Og svo er þetta námsefni svo lítið og
takmarkað að það er rétt til að grípa í
öðru hvoru. Staðreyndin er sú að það er
ekki til nein námsbók sem við getum far-
ið eftir í einu og öllu.Við erurn að notast
við kennslubækur í lestri og í íslensku
fyrir íslenska nemendur en þær duga mjög
skammt. Reynslan er sú að ég er sjálf allan
veturinn að hanna mitt eigið námsefni!
Og þar er það alltaf einstaklingurinn sem
stjórnar ferðinni og áherslunum. Hér dug-
ar ekkert annað en einstaklingsnámskrá,
einstaklingsmiðað nám.
Og það er einmitt í einstaklings-
námskránni sem markmiðin koma skýrt
fram. Meginmarkmiðið hjá öllum nem-
endum mínum er að sjálfsögðu að ná ís-
lensku nemendunum. Það skapar mér
þröngan rarnma, ég verð að vera meðvit-
uð um það hvað jafnaldrar skjólstæðinga
minna eru að fást við. Þetta verður auðvit-
að flóknara eftir því sem börnin eru eldri.
Það er hlutverk okkar hér í skólanum að
skapa erlendu börnunum þær aðstæður og
þau tækifæri að þau eigi ekki eftir að
gjalda uppruna síns í íslensku skólakerfi.
Islenskan er erfitt tungumál og spurningin
er hvort við eigum að gera kröfur til er-
lendra nemenda að þeir nái fullkomnum
tökum á henni. Það er sannarlega átakan-
legt ef skjólstæðingar mínir eiga eftir að
hætta námi þó þeir hafi að upplagi greind
og hæfileika til langskólanáms. En því
miður er það einmitt að gerast hjá erlend-
um námsmönnum hér á landi. Kröfur í ís-
lensku eru þannig í menntaskólunum og
fjölbrautaskólunum, að þeir hafa þar litla
möguleika.
A meðan við hér í móttökudeild ný-
búa erum með hugann við það alla daga
að búa útlendu börnunum þær aðstæður
að þau fái að njóta sín þá er það að sjálf-
sögðu ekki nóg. Börnin þurfa aðstoð og
stuðning öll árin í grunnskóla. Þau þurfa
sérstakt samræmt próf í íslensku í 10. bekk
til að íslenskukunnáttan hefti ekki fram-
gang námsins, og þau sem hafa til þess
burði eiga að geta haldið áffam í mennta-
skóla og háskóla þar sem tekið er tillit til
þess að íslenskan er ekki móðurmál þeir-
ra. Því þótt tungumálakennsla hafi tekið
miklum breytingum síðustu ár og áratugi
þá hefur þessum málum ekkert miðað
áfram. Það er ekki bara fýrstu vikurnar,
mánuðina og árið hjá útlendu börnunum
í grunnskóla sem við þurfum að velja og
hafna í íslenskukennslunni, líka í mennta-
skólum og háskólum. Annars er hætta á að
við séum að henda frá okkur allt of mörg-
um úrvalsnámsmönnum.
íslenskan er
erfitt tungumál
og spurningin er
hvort við eigum
að gera kröfur
til erlendra
nemenda að þeir
nái fullkomnum
tökum á henni.
Sigríður Óíafsdóttir,
umsjónamaður Móttökudeildar
nýbúa í Háteigsskóla
iÐNMtNNT
ÍDNÚ BRAUTARHOLTI 8-105 REYKJAVÍK
bókaútgáfa SlMI 562 3370 • FAX 562 3497 • idnu@idnu.is
Bækur og skólauörur fyrir
grunn- og framhaldsskóla
11