Vinnan - 01.04.1992, Qupperneq 8

8
Straumsvík
Stöndum frammi fy
Heimsókn
í kerskála
álversins í
Straumsvík:
Eftir Sæmund Gu&vinsson
Myndir: Róbert
-segir Gylfi
Ingvorsson, oðol-
trúnoðormoður
storfsmonno.
vegar verið smíðaðar nýjar þekjur yfir
flest kerin og opnað og lokað með fjar-
stýringu.
í þessum rafgreiningarkerum er hráál
unnið úr áloxýði eða svokölluðu súráli.
Súrálið er brætt með því að hleypa raf-
straumi á það um kolefnisrafskaut.
Bræddu álinu er síðan tappað af kerjun-
um og það flutt í steypuhús þar sem það
er mótað í hleifa, barra eða annað. Við
finnum fljótt að það er mikill munur á
hve loftið er betra í skála eitt, þar sem
öllum kerum hefur verið lokað, heldur
en þeim hluta af skála tvö þar sem nýi
lokunarbúnaðurinn er ekki kominn.
Eyjólfur trúnaðarmaður, sem minnir ó-
neitanlega á togarajaxl að vestan, dæsir
og segir:
-Héma finnið þið smjörþefinn af því
ólofti sem menn hafa orðið að vinna í
árum saman. Þetta er þó hátíð hjá því
sem var um tíma á síðasta áratug þegar
þeir voru með gölluð rafskaut og við
þurftum að vinna við mjög erfiðar að-
stæður og mikla mengun. Þá var líka
heitt í kolunum í fleiri en einni merkingu
því menn sættu sig ekki við þessi ósköp.
En það er alltaf dulin hætta fyrir hendi
og menn verða að vera á verði. Þeir sem
vinna við kerin þurfa að gera sér ljóst að
það er ekkert gamanmál að fá á sig
skvettu af 970 stiga heitu fljótandi áli.
Þarna hafa orðið slys og sum slæm og
það er aldrei of varlega farið. ÍSAL ætti
að hafa í huga, að þegar byrjendur hefja
störf er nauðsynlegt að þeir fari á nám-
-Það hafa orðið geysimiklar breyt-
ingar til hins betra hér í kerskálun-
um eftir að öllum kerjum í skála eitt
hefur verið lokað og stórum hluta
kerja í skála tvö. Fyrir lok þessa
árs á að vera búið að loka öllum
kerjunum sem eru samtals 320.
Fulltrúar starfsmanna í samvinnu
við heilbrigðisyfirvöld hafa haft mik-
il áhrif í þá veru að fá fram þessar
úrbætur sem eru raunar til hags-
bóta jafnt fyrir fyrirtækið sem
starfsmenn, sagði Gylfi Ingvarsson,
aðaltrúnaðarmaður starfsmanna
ÍSAL, í samtali við Vinnuna.
Við brugðum okkur í heimsókn í
kerskála álversins fyrir skömmu. Geng-
um þar langa ganga og fylgdumst um
stund með þeirri starfsemi sem þarna fer
fram. Ræddum síðan við Gylfa og
Eyjólf Bjarnason, trúnaðarmann starfs-
manna í kerskáladeild, um sitthvað varð-
andi störf í kerskálum og samskipti
verkalýðsfélaga og stjórnenda ÍSAL.
Var eins og víti
Þegar álverið í Straumsvík var reist, í
lok sjöunda áratugarins, voru allt aðrar
og minni kröfur gerðar til mengunar-
varna á vinnustöðum en nú tíðkast. Sagt
var að í kerskálunum væri nánast um að
litast eins og í víti. Starfsmenn umluktir
eldi og brennisteini, ryki og eiturgufum
og slysahætta mikil. Ker með nær þús-
und stiga heitu áli stóðu opin og má
nærri geta að slæm brunasár hlutust af ef
starfsmenn urðu fyrir slettu úr keri.
Nú hafa hlerar verið settir yfir op
keranna, sem eru 160 í hvorum skála, og
voru lengi vel opn-
handafli við
Nú hafa hins
Eyjólfur Bjarnason trúnaðarmaður í kerskála og Gylfi Ingvarsson aðaltrúnaðarmaður starfsmanna ISAL voru sammála um að margt gott vœri
að segja um samskiptin við stjórnendur álversins. Þó vœru nokkur ágreiningsmál óleyst um þessar mundir.
VINNAN