Vinnan - 01.04.1992, Síða 15

Krepp
á Suoi
nesjum
a
ur-
Fyrir áratug voru um tíu fiskvinnslu-
hús starfandi í Keflavík. Núna er eitt hús
með rekstur og um mánaðamót febrúar
og mars voru 350 manns á atvinnuleysis-
skrá.
-Þetta er steindautt, segir Guðrún E.
Olafsdóttir hjá Verkalýðs- og sjómanna-
félagi Keflavíkur og nágrennis.
-Við höfum varað við þessari þróun í
mörg ár, en það hefur aldrei verið hlust-
að á okkur, segir Guðrún og staðhæfir að
eftir samþykkt fyrstu kvótalaganna hafi
niðurlæging Suðurnesja byrjað fyrir al-
vöru. Fyrir kvótalögin hafi útgerð staðið
höllum fæti en steininn tekið úr þegar
heimildir til fiskveiða fóru með bátunum
sem seldir voru úr byggðarlaginu.
Guðrún segir Suðurnesjamenn bitra
vegna afskiptaleysis stjórnvalda af at-
vinnumálum þar.
-Þið hafði Völlinn, var alltaf sagt við
Atvinnuleysi
Guðrún E. Ólafsdóttir, varaformaður Verkalýðs- og sjómannafélags Keflavíkur: Niðurlœging
Suðurnesja byrjaði fyrir alvöru eftir samþykkt kvótalaganna.
okkur þegar leitað var eftir fyrirgreiðslu.
Til skamms tíma var atvinnuleysi að
mestu bundið við fiskvinnslufólk. Þetta
hefur breyst því að núna eru 50 manns á
skrá hjá Verslunarmannafélagi Suður-
nesja. Hólmfríður Ólafsdóttir man ekki
eftir öðru eins ástandi, en hún hefur unn-
ið hjá Verslunarmannafélaginu í 16 ár.
Hún telur það ekki tilviljun að einmitt 50
manns séu á atvinnuleysisskrá hjá Versl-
unarmannafélaginu.
-Það er sami fjöldi og misst hefur
vinnuna hjá hernum síðastliðin tvö ár.
Fyrirtæki á Suðurnesjum virðast ekki
geta tekið við því fólki sem missir vinn-
una á Miðnesheiði. Það versta er að fólk
sér ekki fram á neitt, engin ný tækifæri
eru í sjónmáli, segir Hólmfríður.
Örn Ólsen: „Þrúgandi að fá enga vinnu og þetta fer verst með
mann andlega".
Andlega ólagið verst
- segir Örn Olsen,
atvinnulaus í tvo mánuði.
-Það er virkilega þrúgandi að
fá enga vinnu og þetta fer verst
með mann andlega, segir Örn
Olsen, 51 árs gamall plötusmið-
ur. Örn missti vinnuna þegar
vélsmiðjan Kópa í Njarðvík
varð gjaldþrota.
Öm hefur leitað fyrir sér með
vinnu í tvo mánuði en ekkert
fengið að gera. Hann vann í tvö
og hálft ár hjá Kópa en hafði
áður starfað hjá Dráttarbraut
Keflavíkur í níu ár. Dráttarbraut-
in varð einnig gjaldþrota eins og
mörg önnur fyrirtæki á Suður-
nesjum sem höfðu verkefni í
tengslum við sjávarútveginn.
Þegar Kópa varð gjaldþrota tap-
aði Örn þeim lífeyrissjóðsrétt-
indum sem hann hafði áunnið
sér á ráðningartímanum. Fyrir-
tækið hafði ekki staðið skil á
greiðslum sem það innheimti hjá
starfsmönnum.
Örn og eiginkona hans, Þór-
halla Stefánsdóttir, keyptu íbúð
fyrir tíu árum. Börnin eru farin
að heiman og Örn prísar sig sæl-
an að hafa ekki stærri fjölskyldu
að sjá fyrir við þessar kringum-
stæður. -Við skrimtum, en ger-
um ekki meira.
Fyrir 20 ámm, þegar töluvert
atvinnuleysi var í starfsgrein
Arnar, flutti hann til Svíþjóðar
og starfaði þar um tíma. Örn
hefur athugað möguleika á
vinnu í Svíþjóð en þar er sam-
dráttur og ekkert að fá. Það er
líka vafasamt að flytja úr Njarð-
vík því að verðfall hefur orðið á
íbúðarhúsnæði á Suðurnesjum
og afar óhagstætt að selja um
þessar mundir.
-Maður færi eignalaus héðan.
Einu atvinnutekjur Arnar og
Þórhöllu eru af heimilishjálp
sem Þórhalla sinnir þrjá tíma á
dag.
-Eg keyri hana á milli húsa í
gömlu Lödunni, sem ennþá
gengur, segir Öm.
VINNAN