Vinnan - 01.04.1992, Qupperneq 18

18
Karl Steinar Guðnason hverfur úr formennsku
Verkalýðs- og sjómannafélags Keflavíkur
Ver ka Sýðsh reyf i ng i n
þarf meiri mistýringu
-Verulegar kauphækkanir til allra
myndu tæta heimilin sundur í verö-
bólgu og leiöa til hruns fyrirtækja.
Þetta er skoðun Karls Steinar
Guðnasonar þingmanns, sem lætur
á næstunni af starfi formanns í
stærsta verkalýösfélagi á Suður-
nesjum. Karl Steinar vill gera verka-
lýöshreyfinguna miklu miöstýröari
en hún er nú, þótt slíkar hugsanir
eigi víst ekki upp á pallborðið hjá
mörgum.
-Hreyfingin er einmitt allt of veik af
því að kraftamir eru svo dreifðir. Valdið
liggur hjá allt of litlum verkalýðsfélög-
um þar sem hver gætir sinna þrengstu
hagsmuna. Það þarf að fækka verkalýðs-
félögum og stækka þau.
Um forseta ASI segir Karl Steinar:
Asmundur hefur komið viti í efnahags-
umræðuna í launþegahreyfinguna.
Karl Steinar er í viðtali við Vinnuna
um verkalýðsmál og pólitík, í tilefni af
því að hann er að hverfa úr verkalýðsbar-
áttunni eftir tveggja áratuga forystu fyrir
Verkalýðs- og sjómannafélagi Keflavík-
ur til þess að helga sig einvörðungu
þingmennsku.
Hátekjuskattur og virmuþrælar
Karl Steinar fer ekki alltaf troðnar
slóðir. Hann hefur t.d. lýst yfir andstöðu
við hátekjuskatt.
-Hátekjuskattur myndi skella á vinnu-
þrælum og sjómönnum, segir Karl Stein-
ar, fólki sem vinnur hörðum höndurn. Eg
þekki fjölmarga sem eru að reyna að
koma sér út úr skuldum. Þetta fólk legg-
ur nótt við dag til að ná endum saman.
Ætlum við síðan að refsa þessu fólki
með því að leggja hátekjuskatt á það?
Við yrðum nefnilega að koma með
hærra skattþrep af býsna almennum tekj-
um, 125 þúsund krónur eða meira, ef
skatturinn ætti að gefa eitthvað af sér í
ríkiskassann. Ég get alls ekki verið
hlynntur slíkum skatti. Þetta yrði líka eft-
iráskattur, sem menn yrðu að greiða þrátt
fyrir að yfirvinna hefði dregist saman.
Það er fullt af fólki sem lifir við lúxus í
þjóðfélaginu, en við náum ekki til þess
gegnum tekjuskattskerfið. Það er hrip-
lekt. Við þekkjum öll þá sögu.
Muna menn ekki eftir láglaunabótun-
um sem greiddar voru um árið eftir upp-
lýsingum skattskýrslna? Þá fengu ríkustu
og voldugustu menn landsins senda ávís-
anir með láglaunabótum. Það sýndi hve
framtölin eru galin.
Svokallaður hátekjuskattur myndi
fyrst og fremst kristalla óréttlætið. Þeir
ríku slyppu áfram. Ég minni á að þeir
sem hæst tala um þennan skatt nú treystu
sér ekki til þess sjálfir að leggja hann á
þegar þeir höfðu völdin.
Eftir Þorlák H. Helgason
Myndir: Róbert
Karl Steinar vill losna við tekjuskatt
og herða eftirlit með skattsvikum.
-Það þarf að beita til þess ýmsum að-
ferðum, þó að við verðum að gera grein-
armun á skattalögreglu og gestapóað-
ferðum. Það virðast vera margar leiðir til
að komast hjá því að greiða eðlilegan
skatt af tekjum til samfélagsins. Það eru
heilu stéttimar sem enga skatta borga en
lifa býsna flott. Sjáið t.d. smáatvinnurek-
endur. Það er óþolandi að þeir geti gefið
upp lágmarkslaun verkafólks og verið
skattaðir samkvæmt því.
Við jafnaðarmenn höfum lagt til að
tekjuskattur verði afnuminn af almenn-
um launatekjum. Ég viðurkenni að við
getum ekki verið án hans sem stendur en
við verðum að finna aðra tekjustofna til
að losna við hann.
Tætti sundur heimilin
í huga Karls Steinars fer ekkert milli
mála hvað er efst í huga fólks.
-Þegar fólk skortir atvinnu víkur allt
annað frá. Fólki er næstum sama um
annað. Atvinnuöryggið er í huga okkar
fólks númer eitt.
Og það er ekkert til skiptanna sem
stendur, að mati verkalýðsformannsins.
Verulegar kauphækkanir nú kæmu fólki í
koll.
-Ef samið yrði um verulegar kaup-
hækkanir fyrir aðra en þá verst settu,
leiddi það einungis til verðbólgu, sem
aftur tætti heimilin sundur og ylli hruni
fyrirtækjanna. Verkalýðshreyfingin og
jafnaðarmenn hafa ævinlega talið væn-
legast að beita tryggingakerfinu og fé-
lagslegum aðgerðum til að bæta kjör
þeirra minnst mega sín í þjóðfélaginu.
I öllum lýðræðisríkjum hefur velferð-
in aukist þar sem ríkið, launþegasamtök
og vinnuveitendur hafa svipaðan styrk-
leika. Vegna gífurlegra erfiðleika sem
skapast af minnkandi hagvexti ár eftir ár,
minni fiskveiðum og óstjórn í efnhags-
málum verðum við að taka höndum sam-
an, segir Karl Steinar, sem vill fara þjóð-
arsáttarleið við þessar aðstæður. Þjóðar-
sáttin hafi sannað sig í lækkandi verðlagi
og stöðugleika. Vaxtalækkun gæfi trú-
lega heimilunum mest.
Gengisfelling hirti allt
-Ég man eftir því þegar ég gerði mér
fyrst grein fyrir því að baráttuaðferðir
okkar væru úreltar, rangar. Ég hafði lifað
í þeirri óbifanlegu trú að við gætum bætt
lífskjörin, ef okkur tækist að hækka
kaupið nógu mikið.
Það var rétt fyrir miðjan áttunda ára-
tuginn að við höfðum náð fram yfir 20
prósenta kauphækkun. Örþreyttur eftir
langa samningalotu lagði ég samninginn
fyrir í troðfullu Félagsbíói í Keflavík.
Það var mikill fögnuður og mér var
þakkað sérstaklega. Menn voru mikið
kátir, og þá var gaman. Svo þegar ég fer
út í bíl eru fréttir í útvarpinu. Gengisfell-
ing með tröllslegum verðhækkunum
hafði tekið allt af okkur.
Frá þeirri stundu skynjaði ég að ég var
á rangri leið. Mér leið illa. Verkafólkið
hafði verið blekkt. Mér fannst ég eiga
sök. Reyndar var ég í góðri trú. Þar á
ofan biðu ævinlega nokkrar stéttir eins
og vargar eftir því að fá meira, hirða
rjómann eftir að við í almennu félögun-
um höfðum gengið frá samningum.
-Þetta voru mér gífurleg vonbrigði,
segir Karl Steinar, síðan hef ég verið
talsmaður ,,þjóðarsáttar.”
Því miður liðu mörg ár og margir
samningar sem lítið gáfu af sér annað en
VINNAN