Morgunblaðið - 26.03.2021, Page 25

inn á hvaða siglingu hann var, en
aldrei brást að honum tækist að
hnýta saman lausa þræði undir
lokin með upplýsandi ályktun.
Þegar Jónas sagði: „Sjáðu til,“
eða „En gættu að því,“ var von á
andlegu ferðalagi sem ávallt var
endurnærandi, oft beinlínis
hjartastyrkjandi.
Jónas á skilið betri eftirmæli
en ég er fær um að hnoða saman í
knöppu máli. En eitt hlýt ég þó
að nefna aftur og staldra við:
Dómgreind Jónasar. Ég var svo
sannarlega ekki sá eini sem nýtti
mér þá gáfu hans. Þegar erfið-
leikar steðjuðu að, og sundin virt-
ust lokuð þá, - já þá var einboðið
að heyra í Jónasi. Skipstjórinn sá
strax inn að kjarna. Sjaldan var
langt liðið á samtalið þegar mað-
ur spurði sjálfan sig: „Bíddu við,
hvers vegna kom ég ekki auga á
þennan flöt á málinu? Hann blas-
ir við!“ Jónas tók ásamt Snjó-
laugu, sínum trausta lífsföru-
nauti, virkan þátt í lífinu, og
saman eignuðust þau fimm
mannvænleg börn og lögðu
grunn að sístækkandi ættboga.
Það er mikill skóli fyrir hugsandi
mann að eignast svo góða fjöl-
skyldu. Hann nam hið flókna
stafróf raunveruleikans af lífinu
sjálfu. Braut líka heilann um Bók
bókanna og lagði eigin skilning í
leyndardóma hennar. Mann-
ræktarsamtök stundaði hann í
áratugi. Og með skipsfjöl undir
fæti, bar hann ábyrgð á afla og
áhöfn, og fékk næði til að hugsa í
löngum útilegum. Eftir að hann
setti aðra löppina á þurrt, var
honum áfram trúað fyrir ábyrgð-
arstöðum. Allt efldi dómgreind-
ina sem var honum svo eðlislæg.
En meginskýringin á mannskiln-
ingnum lá í góðmennsku Jónasar.
Hann átti til það sem gömlu
spekingarnir nefndu visku hjart-
ans. En hjartagæskan er dóm-
greindinni það sem foreldraástin
er ungviðinu: Ástúðlegur vegvís-
ir sem ljúft er að fylgja.
Jónas minn, við vitum ekki
hvort gott diplóma úr skóla lífs-
ins opni manni dyr að handan-
heimum. En við leyfum okkur að
vona. Lífið er ein risastór opin
spurning. Þú ert sannarlega vel
búinn undir að ræða eilífðarmálin
gefist tækifæri til þess. Ég veit
að þar munt þú standa uppréttur,
höfðingjadjarfur og laus við und-
irmálskennd. Við sem eftir stönd-
um huggum okkur við að sjá svip
þínum, björtum og hreinum,
bregða fyrir í glæsilegum hópi af-
komenda ykkar Snjólaugar. Og
við munum líka varðveita minn-
inguna um góðan dreng í hjörtum
okkar þar sem aldrei mun kalka
að henni. Guð blessi góðan dreng.
Róbert H. Haraldsson.
Í dag kveðjum við Gídeon-
menn með þakklæti fyrir virka
þátttöku góðan félaga. Jónas Þór
Jakobsson er farinn heim til
Drottins. Jónas var félagi í Gí-
deonfélaginu í 19 ár og nutum við
félagar hans í Suðurnesjadeild-
inni þess að hann tók virkan þátt
í starfi félagsins. Þau eru mörg
börnin sem tekið hafa við Nýja
testamentinu úr hendi hans und-
anfarna tvo áratugi. Það var allt-
af gaman að fara með honum í
grunnskólana á Suðurnesjum til
að afhenda 10 ára grunnskóla-
börnum bókina. Þar náði hann
vel til barnanna með sinni ljúfu
framkomu. Jónas var þægilegur í
samskiptum, tók trúfastlega þátt
í félagsstarfinu og var áhugasam-
ur um framgang félagsins. Hann
gegndi trúnaðarstörfum fyrir Gí-
deondeildina á Suðurnesjum og
sinnti þeim af kostgæfni. Með
þessum línum vilja félagar í Gí-
deondeildinni Suðurnes þakka
góða samfylgd og samstarf.
Við vottum eiginkonu hans,
Snjólaugu P. Sveinsdóttur, og
fjölskyldu þeirra okkar dýpstu
samúð. Guð blessi minningu Jón-
asar Þórs Jakobssonar.
f.h. Gídeondeildarinnar Suður-
nes,
Leifur A. Ísaksson
og Sveinn Valdimarsson.
MINNINGAR 25
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 26. MARS 2021
✝
Leifur Ísleifsson
fæddist í
Reykjavík 23. maí
1934. Hann lést 19.
mars 2021.
Foreldrar Leifs
voru Ísleifur Jóns-
son kaupmaður í
Reykjavík, f. 4. apríl
1899, d. 3. mars
1981, og Svanlaug
Bjarnadóttir, f. 11.
október 1905, d. 18.
mars 1982.
Systkini Leifs eru: Bjarni, f.
11. nóvember 1927, var kvæntur
Báru Vilbergs, f. 28. janúar
1929, d. 22. maí 1996; Jón, f. 4.
mars 1930, var kvæntur Guð-
rúnu Lillý Steingrímsdóttur, f.
6. maí 1931, d. 12. nóvember
2006; Nanna Lovísa, f. 28. sept-
ember 1937, var gift Lárusi Lár-
ussyni, f. 19. maí 1931, d. 24. jan-
úar 1968. Sambýlismaður
hennar er Óskar Karlsson.
Leifur kvæntist Bergljótu
Halldórsdóttur hinn 10. sept-
ember 1955. Bergljót fæddist
15. febrúar 1938 og dvelur nú á
Vífilsstöðum. Hún er dóttir
hjónanna Halldórs Símonarson-
ar stýrimanns, f. 9. júlí 1897, d.
25. nóvember 1986, og Ólu Guð-
rúnar Magnúsdóttur, f. 23. mars
1916, d. 18. júlí
2000. Systur henn-
ar eru: Margrét f.
25. janúar 1937,
var gift Axel Jóns-
syni, f. 6. júni
1930, d. 22. ágúst
2010; Ásdís, f. 17.
júlí 1940, gift
Kristjáni Eyjólfs-
syni, f. 19. ágúst
1942.
Synir þeirra
eru: 1) Halldór, f. 22. febrúar
1955. Börn hans og fyrrverandi
eiginkonu, Ingbjargar
Ólafsdóttur, f. 15. maí 1958, eru
Bergljót Björk, f. 14. júní 1977,
Sara Lovísa, f. 29. júní 1984, og
Katrín Rut, f. 27. maí 1994. Sam-
býliskona Halldórs er Majumi
Maja Yamada. 2) Grétar, f. 14.
september 1957. Börn hans og
fyrrverandi eiginkonu, Jónu
Sæmundsdóttur, f. 19. mars
1958, eru Sóley, f. 10. júlí 1980,
Sigurveig, f. 4. júlí 1985, og
Leifur, f. 11. apríl 1988. Eig-
inkona Grétars er Anna Linda
Aðalgeirsdóttir, f. 20. sept-
ember 1954, og stjúpbörnin
María, f. 4. júlí 1979, og Eva, f.
27. júní 1986. 3) Trausti, f. 18.
október 1959. Hann er kvæntur
Guðbjörgu Jónsdóttur, f. 31.
Ég kynntist Leifi Ísleifssyni
fyrir hartnær 44 árum. Ég var
bara unglingur í menntaskóla
rétt um sautján ára, þegar ég tók
að venja komur mínar í Haða-
landið til að hitta Trausta, sem er
einn af fimm sonum Leifs og
Bebbu.
Leifur var svipsterkur mynd-
armaður með þykkt dökkt hár og
sterk gleraugu með kassalegri
svartleitri umgjörð. Hann hafði
haft gleraugu frá unga aldri með
miklum mínusstyrk. Síðar fór
hann í tvær augnaðgerðir með 20
ára millibili. Eftir það fékk hann
eðlilega sjón og þurfti ekki að
nota gleraugu. Hann kunni samt
ekki við sig án gleraugna og var
iðulega með gleraugu sem höfðu
lítinn eða engan styrk.
Leifur hafði að geyma sterkan
persónuleika og ákveðnar skoð-
anir. Ég var feimin við hann til að
byrja með og fannst erfitt að
kynnast honum en það átti nú eft-
ir breytast. Það var mikil hlýja og
manngæska undir yfirborðinu og
smátt og smátt myndaðist traust
og vinátta á milli okkar, sem varð
órjúfanleg.
Tengdapabbi var mikill mat-
maður, hafði gaman af að kaupa í
matinn og lét oft vita hvar væri
hægt að gera góð kaup á hinum
ýmsu vörum.
Það var sannarlega oft glatt á
hjalla í Haðalandinu þegar Bebba
og Leifur buðu öllum strákunum
sínum og þeirra fólki í mat. Leif-
ur með svuntuna að stússast í
eldhúsinu jafnvel með góðan
djass á fóninum. Leifur hafði
yndi af djassi og spilaði með putt-
unum eftir taktinum þegar sá
gállinn var á honum, allt fram á
það síðasta.
Þau hjónin eignuðust sum-
arbústað austur í sveitum, þar
áttu þau ljúfar stundir og geisl-
uðu bara við tilhugsunina að
skreppa upp í bústað.
Leifur kom mér oft skemmti-
lega á óvart með sínum óútreikn-
anlega leiftrandi húmor og alltaf
fylgdi blik í augum. Hann gat
verið þrjóskur og ef hann beit
eitthvað í sig varð honum ekki
haggað.
Nú seinni ár spjölluðum við oft
saman um lífið og tilveruna.
Hann brann fyrir velferð afkom-
endanna og vil ég þakka Leifi
gott veganesti sem hann gaf mér
og mínum.
Með æðruleysi tók hann veik-
indum sínum og óttaðist ekki
dauðann. Það þurfti ekki mörg
orð, við vissum það og fundum.
Hann vildi ekki vera með neina
fyrirhöfn varðandi andlátið og
helst hafa kveðjustundina á mjög
lágstemmdum nótum en himna-
faðirinn ákvað nú samt að hefja
eldgos í Fagradalsfjalli sama dag
og Leifur kvaddi þennan heim,
svona honum til heiðurs. Leifur
hefði haft gaman af því.
Þó að samverustundir og sam-
töl okkar Leifs verði ekki fleiri þá
mun minningin um góðar og
ómetanlegar stundir varðveitast.
Ég þakka samfylgdina, vertu
sæll að sinni kæri tengdapabbi.
Guðbjörg Jónsdóttir.
Afi var af gamla skólanum,
hann var virðulegur og sýndi öðr-
um virðingu. Hann var líka
vinnusamur, jafnt í fyrirtækja-
rekstri og þegar hann plægði
kartöflugarðinn í Haðalandinu.
Hann titlaði sig oft sem stórkart-
öflubónda Fossvogsins enda var
alltaf stutt í glettni hjá afa. Afi
var húmoristi og naut þess að
koma öðrum til að hlæja. Þegar
afi grínaðist læddist fram fallegt
smitandi bros og blik í auga.
Við vorum þeirrar gæfu að-
njótandi að búa í næstu götu við
afa Leif og ömmu Bebbu. Það var
því stutt að fara yfir til þeirra og
alltaf var þar tekið vel á móti okk-
ur. Apaís, klukkuhljómur og hlýtt
andrúmsloft einkenndi þær
heimsóknir. Afi var mikill mat-
gæðingur. Við eigum margar
sterkar minningar af afa með
svuntuna reimaða um sig þar sem
hann grillar í bílskúrnum eða
hrærir í aspassúpunni frægu í
hinum fjölmörgu fjölskylduboð-
um sem fram fóru í Haðalandinu.
Afa Leifi leiddist heldur ekki að
koma í mat yfir til mömmu og
pabba. Að lokinni máltíð þakkaði
hann ætíð fyrir sig með sínum
einkennisorðum, „þetta var al-
gjört nammi namm“. Afi kenndi
okkur líka að skála af virðingu, en
lykilatriðið er að horfa í augu
allra þeirra er sitja við matborðið
eftir að glösunum hefur verið
lyft. Það getur tekið dágóðan
tíma og gjarnan hlegið áður en
yfir lýkur.
„Gangi ykkur allt í haginn
elskurnar mínar“ – Þetta var
ávallt kveðjan hans afa til okkar
og okkar fólks og með þessum
orðum hugsum við hlýlega til afa
okkar.
Takk fyrir allt elsku afi, megir
þú hvíla í friði.
Jón Árni, Bjarki og Bergþór.
Kveðja frá Kaupmanna-
samtökum Íslands
Leifur Ísleifsson, forstjóri Ís-
leifs Jónssonar hf., lést að morgni
19. þ.m. tæpra 87 ára. Ísleifur
Jónsson hf. er 100 ára gamalt
fjölskyldufyrirtæki, stofnað af Ís-
leifi, föður Leifs, árið 1921. Það
hefur alla tíð verið leiðandi í sölu
á hágæða hreinlætisvörum og
vörum til pípulagna hvers konar.
Leifur tók við fyrirtækinu af föð-
ur sínum. Leifur var farsæll
stjórnandi, mikill nákvæmnis-
maður í hvívetna, góðviljaður
með afbrigðum og kom vel fram
við alla sem hann umgekkst.
Þetta fór ekki fram hjá neinum
sem þekktu til Leifs. Það var því
mikið leitað til hans um að taka
að sér hin ýmsu mál innan versl-
unargeirans. Hann þótti traustur
þegar kom að fjármálum, enda
góður bókhaldsmaður. Kaup-
menn innan hans sérgreinar kusu
Leif til setu í stjórn Félags búsá-
halda- og járnvörukaupmanna,
hvar hann sat í mörg ár og var
formaður félagsins um árabil.
Leifur tók sæti í framkvæmda-
stjórn Kaupmannasamtaka Ís-
lands, var gjaldkeri samtakanna
lengi vel. Leifur var tillögugóður
og fylginn sér og lagði áherslu á
að mál næðu fram að ganga.
Kaupmenn tilnefndu Leif til setu
í bankaráði Verslunarbanka Ís-
lands hf. og sat hann í því allt þar
til bankinn var sameinaður öðr-
um bönkum. Leifur var sæmdur
gullmerki Kaupmannasamtak-
anna fyrir langt og farsælt starf
innan þeirra í áratugi.
Lávarðadeildin
Nokkuð á þriðja tug ára eru
liðin síðan tæplega 20 eldri kaup-
menn stofnuðu með sér kaffi-
klúbb. Sá fékk fljótlega nafnið
Lávarðadeildin. Allt þar til á sl.
ári var fundað mánaðarlega, eða
þar til hlé var gert vegna Co-
vid-19. Samband er þó stöku
sinnum með símtölum og tölvu-
póstum. Fundirnir eru orðnir á
þriðja hundraðið, bókaðir fundir
eru 197.
Leifur var hrókur alls fagnað-
ar á þessum fundum. Ávallt glað-
ur og kátur og kom oft með á
blaði ýmsar sögur frá fyrri árum
hans og úr nútímanum. Seinustu
árin var Leifur varaformaður
okkar Lávarðanna, sem nú „eina
ferðina enn“ horfa á eftir góðum
félaga.
Leifur var vinur okkar allra.
Við sendum aðstandendum Leifs
innilegar samúðarkveðjur.
Ég vil fyrir hönd okkar stjórn-
armanna Kaupmannasamtaka
Íslands senda frú Bergljótu Hall-
dórsdóttur, eiginkonu Leifs, son-
um þeirra og öðrum aðstandend-
um innilegar samúðarkveðjur.
Góður drengur er kært kvaddur.
Ólafur Steinar Björnsson.
Leifur Ísleifsson desember 1959, og börn þeirraeru Jón Árni, f. 9. mars 1984,
Bjarki, f. 22. apríl 1989, og
Bergþór, f. 30. september 1994.
4) Ísleifur, f. 20. apríl 1965. Fóst-
urbörn hans og fyrrverandi
sambýliskonu, Erlu Péturs-
dóttur, f. 25. júlí 1959, eru
Sylvía Rut, f. 25. júlí 1977, Arna
Kristín, f. 16. desember 1981,
Alexandra, f. 12. ágúst 1988, og
Birgitta Maren, f. 16. nóvember
1995. Sambýliskona Ísleifs er
Gróa Ásgeirsdóttir, f. 17. apríl
1995, og sonur hennar er Ólafur
Ásgeir, f. 22.12. 1993. 5) Lárus,
f. 6. nóvember 1970, er kvæntur
Arnfríði N. Mathiesen, f. 1. nóv.
1980, og börn þeirra eru 1) Ís-
leifur Jón, f. 9. desember 2005,
2) Sigurður Ernir, f. 8. ágúst
2008, og 3) Arney Fjóla, f. 16.
júlí 2015.
Leifur ólst upp á Túngötunni
í Vesturbæ Reykjavíkur. Fór í
Verslunarskólann og hóf síðan
störf hjá föður sínum Ísleifi
Jónssyni og starfaði í fjölskyldu-
fyrirtækinu allan sinn starfs-
feril. Jafnframt störfum sínum í
versluninni sinnti hann trún-
aðarstörfum fyrir Kaupmanna-
samtök Íslands, Félag bygging-
arefnakaupmanna, Verslunar-
ráðið og Verslunarbanka Ís-
lands.
Útför Leifs verður gerð frá
Fríkirkjunni í Reykjavík í dag,
26. mars 2021, kl. 15.
Síminn hringir og
áður en ég næ að
segja halló, þá heyri
ég: „Hæ, er ég að
trufla?“ Þessi setn-
ing var lýsandi fyrir hana Maríu,
vinkonu mína, því hún var svo
fjarri því að vilja láta hafa fyrir
sér, sem kom svo sannarlega enn
frekar í ljós í gegnum veikindi
hennar. Það hvarflaði oft að mér
að hún hefði getað verið höfundur
æðruleysis.
Við tvær hittumst fyrst, þá
rétt orðnar sex ára, við vorum
settar við hlið hvor annarrar og
þá óraði okkur ekki fyrir að líf
okkar yrði fléttað saman næstu
43 árin. Og þrátt fyrir lífsins
ólgusjó og öll þau verkefni sem
okkur er gert að takast á við í
þessu lífi hélst þessi strengur.
María var ekki gefin fyrir að
láta hafa fyrir sér, hún var dul,
sanngjörn, fróðleiksfús og með
eindæmum listræn. Hún var fag-
urkeri mikill, lærði förðun sem
við vinkonurnar nutum góðs af.
Þá hafði hún afar mikinn áhuga á
fötum og tísku, keypti heilu farm-
ana af Vogue-blöðum á unglings-
aldri og hófst svo handa við að
sauma nýja flík eða breyta göml-
um í nýjustu tísku.
Minningarnar hrannast upp
þegar ég hugsa til baka.
Þegar við vorum 14 ára fórum
við á myndina The Color Purple
og hafði sagan og tónlistin djúp
áhrif á okkur báðar, sérstaklega
eitt lagið, sem við gátum með
engu móti munað hvað hét. En
við lögðum það á okkur, sem og
starfsmann Skífunnar, að raula
taktinn, sem skilaði engum ár-
angri. Síðar komumst við að því
að lagið heitir Miss Celie’s Blues,
sungið af Tata Vega, og hlustuð-
um við óspart. Þessi minning var
Guðmunda María
Guðmundsdóttir
✝
Guðmunda
María Guð-
mundsdóttir fædd-
ist 1. júní 1972. Hún
lést 12. mars 2021.
Útförin fór fram
24. mars 2021.
mér horfin þangað
til fyrir nokkrum
dögum, og nú þegar
ég hlusta á textann
þá er hann um
margt lýsandi fyrir
vináttu, sem við vor-
um svo sem ekkert
að velta fyrir okkur
á þeim tíma.
2018 veiktumst
við báðar og eins
óvelkominn og þessi
vágestur var færðumst við nær
hvor annarri. Við meira að segja
skelltum okkur til Tenerife,
María í lyfjameðferð og ég nýbú-
in í minni. Þar lágum við í sólbaði
allan daginn og þurftum hálfpart-
inn að flýja ströndina eftir tvo
daga, því við fengum ekki af okk-
ur að segja nei við endalausum
tilboðum um nudd og þar fór
María í fararbroddi, við einfald-
lega fundum svo til með nudd-
konunum og vissum að þær ættu
ekki endilega gott líf.
Sumarið 2019 fengum við
María okkur tattú sem segir „lífið
er núna“ en þetta gerðum við á
afmælisdeginum hennar, hinn 1.
júní, á sólríkum sumardegi og er
minning sem yljar mér um
hjartarætur.
Síðustu þrjú ár hafa verið
þrautaganga sem María tókst á
við af æðruleysi. Ósjaldan þegar
ég kom til hennar undir það síð-
asta spurði hún alltaf hvernig ég
hefði það, sonur minn eða aðrir
ættingjar. Hennar einkunnarorð
voru í gegnum þetta allt „ég verð
að vera þolinmóð“.
Elsku hjartans María mín,
takk fyrir að hafa ávallt gefið þér
tíma fyrir mig á mínum bestu og
verstu stundum.
Ég fæ ekki skilið að það sé
komið að leiðarlokum í bili, en
sumarlandið er þitt núna. Ég
kveð þig með trega og hlusta á
Miss Celie’s Blues.
Elsku hjartans Melkorka mín,
Elmar Eron, Jenný, Guðmundur,
Helga og Róbert, hjartans sam-
úðarkveðjur til ykkar.
Þórunn Unnarsdóttir.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ERLA ÓLAFSDÓTTIR STOLZENWALD,
fyrrum til heimilis í Nestúni 10,
Hellu,
verður jarðsungin frá Oddakirkju
laugardaginn 27. mars klukkan 13.
Vegna samkomutakmarkana er athöfnin aðeins opin
boðsgestum, en henni verður útvarpað við kirkjuna og streymt.
Hlekk á streymi má nálgast á mbl.is/andlát eða
www.ebkerfi.is/streymi
Börn, tengdabörn,
barnabörn og barnabarnabörn
Okkar ástkæra móðir, tengdamóðir, systir,
amma og langamma,
SIGURÁST INDRIÐADÓTTIR,
Ásta á Leirá,
sem lést 13. mars, verður jarðsungin frá
Leirárkirkju mánudaginn 29. mars
klukkan 14. Í ljósi aðstæðna verður útförin aðeins fyrir nánustu
aðstandendur. Útförinni verður streymt á hlekknum:
www.akraneskirkja.is
https://www.youtube.com/watch?v=l1x6wSbUa5c
Minningarathöfn verður auglýst síðar.
Hallfríður Kristinsdóttir Björn Jónsson
Björg Kristinsdóttir
Júlíus Birgir Kristinsson Svanhvít M. Aðalsteinsdóttir
Hafdís Kristinsdóttir Þór Ægisson
Ásgeir Örn Kristinsson Anna Leif Auðar Elídóttir
Ragnheiður Kristinsdóttir Óskar Helgi Guðjónsson
Sigrún Magnúsdóttir Jón Helgason
Ólafur Indriðason Björk Snorradóttir
barnabörn og barnabarnabörn