Sæbjörg - 01.11.1938, Side 21

SÆBJORG
11
Útgefandi:
Ungmennadeild Slysavarna-
félags íslands.
Blaðanefnd:
Hjörtur Pétursson,
Benedikt Antonsson,
Bragi Ivristjánsson.
PrentaS í Félagsprentsmiðjunni.
er fljótlært, og' nauðsynlegt að
kunna. Maður ligg'ur á baki,
beinn með höfuð svolítið bog-
ið fram, notar sömu fótatölc
og' á bringusundi, en um leið
og hann dregur að sér fæturna
færir liann liendur upp með
mjöðmunum, síðunum að geir-
-vörtum, þá réttir bann hendur
út með fingur aðeins upp úr
vatninu, samtímis þvi sem
hann setur fætur út, og legg-
ur liendur iteinar að siðum um
leið og hann slær fótum sam-
an, liggur liann þá aftur beinn
í vatninu, sem í byrjunarstill-
ingu, fyrsta tak er búið og' ann-
að byrjar með sömu aðferð og
s. frv. þar til sundið er numið.
Þegar húið er að læra þessi
■sund vel, langar marga til þess
að læra skriðsund (crowl) og
er það mjög vandlært, því sam-
-vinna verður að vera í góðu
lagi milli handa og fóta, án
þess þó að samband sé þeirra
í milli, sem kallað er, en það
er að hendur og' fætur mega
ekki fylgjast að. Þess vegna
verður byrjandi að æfa vel og
lengi hendiír og fætur sitt í
hvoru lagi; fær hann sér því
kúl og' kork, sé það fyrir hendi,
annars heldur liann sér ein-
livers staðar í vegg eða rimil,
réttir fætur beint aftur, tevg-
ir úr ristum, er innskeifur, lið-
ugur og mjúkur i knjáliðum
og mjöðmum, slær því næst
fótum upp og' niður i vatnið,
þannig að hann sparki með yl
vinstri fótar aðeins upp úr
vatninu, þegar hægri fótur fell-
ur niður, og svo á vixl, sem
likast því er maður hjólar.
Meðan fætur eru hvíldar, æf-
ir maður hendurnar, getur
hann þá fyrst staðið i mittis-
djúpu vatui með annan fótinn
beygðan um kné fram, en hinn
beinan aftur, hallar sér lítið
eitt áfram, réttir báðar liend-
ur beinar fram, með höfuð nið-
ur í vatnið og' útöndun. Þá
dregur hann vinstri liendi
heina niður i vatnið, lílið eitt
út á við, alla leið aftur á móts
við mjöðm, samtimis því að
hann kippir hendinni mjúk-
lega upp úr vatninu, beygir
liandlegg' um olnboga (sjá með-
fylgjandi mynd) og færir liann
heint fram, lítur liann andliti
vel til vinstri, upp úr vatninu,
o])nar munninn og' andar að
sér. Sama hreyfing er gerð með
hægri liendi og þá vinstri hendi
og liöfði haldið beint fram og
andað frá sér, þetta er endur-
tekið þar til leikni er fengin
á höndum og' fótum, en þá
getur maður farið að synda
með liöndum og fótum saman,
en þá verður að gæta þess vel,
að láta livort fyrir sig vinna
hiklaust og rykkjalaust, svo að
fætur taki að minsta kosti 5—
6 tök á móti einu handartald.
Hver, sem lærir sund, þarf
að vera þolinmóður og vand-
látur við sjálfau sig', þá aðeins
nær hann leikni á sundinu og
getur vænst þess að verða
fljótur og þolinn sundmaður.
Þá ber hverjum manni, sem
orðinn er vel syndur, skyldu til
að læra björgunarsund og lífg-
un, og æfa það svo vel, að hann
verði fær um að bjarga öðrum
ef á þarf að halda og stað-
liættir leyfa að fært sé.
Þótt ég hafi reynt að lýsa
Þegnskylduvinna er nú víða
framkvæmd i liinum ýmsu
löndum. Sé henni vel og rétti
lega stjórnað, getur liún verið
þegnum þjóðfélagsins til aukins
þroska, tamið þeim aga og skap-
að réttan skilning á vinnunni.
— Myndin hér að ofan er frá
vinnuskóla atvinnulausra ung-
linga, en slíkir skólar hafa verið
reknir að undanförnu hér í ná-
grenni Reykjavíkur, undir
stjórn Lúðvígs Guðmundssonar,
skólastjóra, sem er þjóðkunnur
áhugamaður uni uppeldismál.
Ungmennadeildin í Reykjavík
liélt fund í K.R.-húsinu þ. 30.
október. - - Þar var m. a. ákveð-
ið að halda skemtifund í nóv-
ember og aðalfund deildarinnar
í desember næstkomandi.
þessum sundum í aðaldráttum,
er ekki hægt að búast við þvi,
að af því sé liægt að læra sund,
nema með aðstoð kennara.
Lærið og iðkið sund svo vel
sem kostur er á. Munið, að góð
íþrótt er gulli betri.
Þ. Magnússon.