Morgunblaðið - 04.08.2021, Page 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 4. ÁGÚST 2021
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
.Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
.Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
.Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
.Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
.Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Bílar
Audi A3 Sportback e-Tron
Hybrid 8/2017 modelár 2018
Ekinn aðeins 40 þús. km. Sportsæti.
Panorama glerþak. 17” álfelgur.
Sjálfskiptur. LED ljós. O.fl.
Lækkað verð aðeins 3.990.000,-
www.sparibill.is
Hátúni 6 A – sími 577 3344.
Opið kl. 12–18 virka daga.
Raðauglýsingar
Félagsstarf eldri borgara
Árskógar 4 Smíðastofa með leiðbeinanda kl. 9-14. Opin vinnustofa
kl. 9-12. Bónusbíllinn fer frá Árskógum 6-8 kl. 12.55. Dansleikfimi kl.
13.30. Hádegismatur kl. 11.40-12.50. Kaffisala kl. 14.30-15.30. Heitt á
könnunni. Allir velkomnir. Sími 411-2600.
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 Kaffisopi og spjall kl. 8.10-11.
Opin Listasmiðja kl. 9-12. Hádegismatur kl. 11.30-12.30. Opin Lista-
smiðja kl. 13-15.30. Síðdegiskaffi kl. 14.30-15.30.
Gjábakki Bíósýning miðvikudaginn 4. ágúst kl. 13.15, sýndur verður
þáttur úr Stiklum Ómars Ragnarssonar.
Hvassaleiti 56-58 Morgunkaffi og spjall frá kl. 8.30-10.30. Dans- og
stólaleikfimi kl. 10. Framhaldssaga kl. 10.30. Opin vinnustofa kl. 13-16.
Korpúlfar Gönguhópur kl. 10, gengið frá Borgum. Þrír hópar fyrir
mismunandi styrkleika, allir velkomnir. Félagsvist kl. 13 í Borgum.
Skákhópur Korpúlfa kl. 12-16. Grímuskylda í bæði félagsvist og
skákhóp.
Seltjarnarnes Kaffispjall í króknum frá kl. 9, útivera og göngutúr kl.
10, handavinna og samvera í Salnum Skólabaut kl. 13.
Nú finnur
þú það sem
þú leitar að
á FINNA.is
IÐNAÐARMENN VERSLANIR
VEITINGAR VERKSTÆÐI
BÓKHALDSÞJÓNUSTA OG FLEIRA
Valdi, takk fyrir
að skrúfa ekki aftur
gluggann hjá Huldu.
Valdi passaði alltaf
vel upp á allar stelp-
urnar sínar. Hann klikkaði samt á
glugganum. Og smám saman
tókst að komast inn fyrir þrösk-
uldinn í Kleifarásnum og hjá
Valda. Hinir tengdasynirnir tveir
hafa haft á orði að þarna hafi
brautin verið rudd. En það þurfti
alveg að hafa fyrir því. Þvílíkt lán
og gaman sem það hefur verið að
vera samferða Valda. Mér varð
fljótt ljóst að þarna fór mikill kar-
akter. Karakter sem gerði eigin-
lega allt annað en að gera eins og
allir hinir. Hafði leiðbeiningar í
besta falli til hliðsjónar. Og gerði
allt með sínu lagi. Og fullt af því.
Hann var aldrei verkefnalaus.
Þótt sumir hlutir væru á tíu ára
plani. Það var bara svo margt
annað. Valdi var líka ævintýra-
maður. Hver fer að vinna í
Alaska? Eða fljúga með pílagríma
um heiminn? Eða á mótorhjólum
yfir hálendið, áratugum á undan
öllum öðrum? En það gerði hann
með vinum sínum fyrir lífstíð. Og
ferðalögin um Ísland urðu mörg.
Og heimurinn allur var líka undir.
Valdi ferðaðist um allan heiminn
með Guðrúnu og/eða vinum.
Fljúgandi eða siglandi. Þau eru til
dæmis fyrir löngu búin að keyra
um öll ríki Bandaríkjanna. Byrj-
uðu á því meðan stelpurnar voru
litlar. En Valdi var alltaf talsvert
bandarískur í sér. Það sem kom
þaðan var gott. Valdi gerði fleira.
Hann skellti sér t.d. í útgerð.
Hver gerir það ekki? Eða hendir
upp sumarbústað? Eða gerir út
jeppa fyrir ferðamenn? Allt þetta
og margt fleira gerði Valdi. Og
hafið þið komið í bílskúrinn hjá
honum? Það er sko ævintýra-
heimur. Þar var gaman að vera
með afa Valda. Og í orðsins fyllstu
hægt að týnast. Þar geymdi ég á
veturna tjaldvagn og enginn tók
eftir honum. Þegar ég kynnist
Valda, þá vildi hann mat fyrir
vinnandi menn og af honum vildi
hann fá karlmannaskammt. Hann
mýktist hvað þetta varðaði með
árunum. En sumt breyttist aldrei.
Valdimar Ritchie
Samúelsson
✝
Valdimar
Ritchie Sam-
úelsson fæddist 30.
apríl 1942. Hann
lést 21. júlí 2021.
Útförin fór fram
29. júlí 2021.
Bláar gallabuxur,
þykk köflótt skyrta
og derhúfa. En þá
sjaldan honum
fannst tilefni til að
vera fínn, þá voru fá-
ir flottari. Valdi
hafði mikinn áhuga á
ættum sínum og
vildi sýna þeim virð-
ingu og grúskaði
mikið í hlutum
tengdum því. Valdi
stóð alltaf með sínu fólki og sýndi
það í verki. Gekk stundum lengra
en þótti þægilegt. En það sýndi
bara hversu mikið hann brann
fyrir fólkið sitt.
Heimurinn er ekki samur án
Valda. Nú er það okkar hlutverk
að halda minningunni um hann á
lofti. Það gerum við með því að
rifja upp minningar, sem nóg er til
af. Og stöku sinnum redda ein-
hverju með því að grípa í flug-
virkjateipið.
Mínar innilegustu kveðjur til
þín Guðrún og ykkar allra sem nú
syrgja, en um leið ylja sér við þær
óþrjótandi minningar sem Valdi
bjó til handa okkur öllum.
Ragnar Páll Bjarnason.
Það var ansi snöggt þegar þú
kvaddir þennan heim Valdimar,
eða Valdi minn, en enginn veit
hvenær kallið kemur og kannski
sem betur fer, en manni bregður
alltaf við andlátsfrétt af einhver
nákominn kveður þennan heim og
þannig var með mig í þínu tilfelli.
Við kynntumst fyrir rúmum 20 ár-
um er yngstu börnin okkar, Elfa
og Freyr, fóru að draga sig saman
og saman hafa þau gefið okkur
fjóra yndislega afastráka. Við
gengum líka saman í gegnum
sorgina er börnin okkar misstu
einn soninn Tjörva rúmlega
tveggja ára gamlan. Aldrei rædd-
um við um þetta en þetta var okk-
ur báðum erfitt. Það hefur alltaf
verið gott að spjalla við þig um hin
ýmsu mál, við höfðum líkar skoð-
anir á mönnum og hinum ýmsu
málefnum og vorum frekar sam-
mála. Við skrifuðum hvor öðrum á
FB um hin ýmsu mál, meðal ann-
ars sendir þú mér samning um
sölu, eða kaupsamning, sem var
gerður sennilega fyrir okkar tíð
og var þessi samningur frekar
óljós og illa unninn, en hvað um
það þú varst góður maður, rólegur
og yfirvegaður. Þú mættir gal-
vaskur er börnin okkar fluttu
fyrirtækið sitt í nýtt húsnæði og
hamaðist við að losa hinar ýmsu
vélar. Ekki gat ég verið eins seig-
ur og þú en ég man vel er við stóð-
um saman í nýja glæsilega húsinu
að Turnahvarfi og ég man vel
hvað við vorum stoltir pabbar. Við
töluðum lítið en brostum hvor til
annars. Ég á eftir að sakna þín
Valdi minn er fjölskyldur okkar
hittast næst en allt lífið er breyt-
ingum háð bæði góðum og sárum.
Ég er ákaflega þakklátur fyrir að
kynnast þér og ég veit að heim-
koma þín í dýrð drottins hefur
verið góð og ég veit að við munum
hittast aftur og ræða málin en
sennilega á annan hátt, ekki með
pólitísku ívafi og því um líku. Valdi
minn, ég bið góðan Guð sem hefur
aldrei brugðist mér að blessa og
varðveita konu þína Guðrúnu,
dætur þínar, tengdasyni, barna-
börn og aðra ættingja og styrkja í
þeirra sorg.
Guð blessi og varðveiti þig kæri
vinur og takk fyrir allt.
Friðrik Ingi Óskarsson.
Kær vinur okkar er fallinn frá,
Valdimar Ritchie Samúelsson.
Valdi, eins og við kölluðum hann,
var Skolli númer eitt, en Skollarn-
ir urðu félagar árið 1961. Þá voru
vinirnir sex sem héldu í þennan
vinskap alla tíð. Skolli var gamall
herbíll sem keyptur var notaður
og fékk nafnið Skolli. Eftir honum
var hópurinn nefndur. Síðan eru
liðin 60 ár mikillar vináttu. Hægt
og rólega komu eiginkonur til sög-
unnar og fengu þær þá að vera
með í Skollaferðum. Síðan bætt-
ust við börn og barnabörn og allir
vissu hverjir Skollar voru. Það
dýrmætasta sem menn geta átt er
vinátta. Það má sannarlega segja
að vináttan hafi haldið Skolla-
hópnum saman á hverju sem
gekk.
Áhugi Skollanna á mótorhjól-
um og jeppum til ferðalaga um
byggðir sem óbyggðir einkenndi
fyrstu árin okkar saman. Farið
var í ferðalög hvern frídag sumar
sem vetur. Gist var í tjöldum eða
skálum, gengið á fjöll og undur
náttúrunnar skoðuð. Ferðirnar
fyrstu árin voru jeppaferðir á Ís-
landi, en þegar árin liðu var farið
utan í ótal ævintýraferðir.
Valdi var alla tíð hinn mesti
sérfræðingur í hverju sem var.
Hann var flugvirki, sjómaður,
hann var jeppakarl og vetrarmað-
ur í sveit. Hann starfaði víða um
heim og víða mátti rekja slóðir
Valda fyrir þekkingu hans, út-
sjónarsemi og færni. Eitt sinn var
hringt í Valda frá Svartfjallalandi
og lýst bilun í ferðabíl. Hann sagði
strax að þetta væri brotin fjöður
og setti sig í samband við FÍB.
Eftir tvær klukkustundir var
mættur flutningabíll sem lyfti upp
bílnum og fór með hann í viðgerð.
Valdi var sérlega úrræðagóður og
fann oftast styttri leiðir að við-
gerðum en aðrir, kannski ekki
alltaf hefðbundnar leiðir en hann
leysti vandann.
Valdi starfaði við byggingu
olíuleiðslunnar í Alaska. Margar
sögur sagði hann okkur í gegnum
árin hans í Alaska sem hljómuðu
oft frekar ósennilegar. Það var
svo ákveðið að allur Skollahópur-
inn héldi á slóðir Alaska „pipel-
ine“ til að skoða ýmislegt sem
tengdist dvöl Valda þar í landi.
Það kom svo á daginn að sögurnar
voru engar ýkjur og einnig var
greinilegt að hann hafið komið sér
afar vel sem starfsmaður, úrræða-
góður, klár og duglegur.
Nú eru Skollarnir farnir að
reskjast og tveir þeirra fallnir frá.
Það er eðlilegur gangur í þessu lífi
og alveg öruggt að okkar allra
bíða störf hinum megin við hliðið.
Við kveðjum einstakan vin og
samferðamann, hans er sárt sakn-
að í hópnum okkar, minningarnar
lifa.
Þórður, Sigmundur,
Guðbrandur, Börkur
og eiginkonur.
Fyrir um 50 árum var ég á leið
upp stigann í Hraunbæ 12 þar
sem átti heima og mætti þar hjón-
unum Guðrúnu og Valda í fyrsta
sinn. Ég man að Guðrún var með
Huldu litlu í fanginu. Ég frétti
fljótlega að þau væru að kaupa
íbúð í stigaganginum. Ekki grun-
aði mig þá að við Guðrún yrðum
bestu vinkonur og allir í stórfjöl-
skyldunni yrðu vinir okkar. Fljótt
kynntist ég Valda sem var alltaf
svo ljúfur og þægilegur.
Þau hjónin ferðuðust víða, inn-
anlands og utan, og var það
spennandi þegar Valdi fékk vinnu
við olíuleiðsluna í Alaska og fluttu
þau þangað tímabundið.
Það var sannkölluð ævintýra-
ferð er ég ásamt dóttur minni
heimsótti þau 1977. Þetta var
stórkostlegur tími og alltaf vorum
við að skoða eitthvað nýtt í boði
þeirra hjóna. Þau bjuggu í stóru
hjólhýsi í Fairbanks með einu
svefnherbergi. Árni Þór bróðir
Guðrúnar varð okkur samferða út
og stuttu seinna komu Hulda og
Árni. Alltaf var pláss í húsinu og
alltaf var bíllinn hans Valda nógu
stór fyrir alla gestina.
Við fórum í útilegur og passaði
Valdi upp á okkur og var með
byssu undir koddanum ef svangir
birnir kæmu okkur að óvörum!
Dásamleg var ferð með þeim
hjónum um Klettafjöllin fyrir
nokkrum árum, ásamt fleiri vin-
um. Alltaf voru þau búin að skipu-
leggja allt fyrirfram. Einnig fór-
um við saman í nokkrar
skíðaferðir og sólarlandaferðir.
Valdi var góður vinur og það
var gott að leita til hans ef eitt-
hvað fór úrskeiðis. Hann var mjög
útsjónarsamur og flinkur verk-
maður. Hann hjálpaði mér við val
á bíl ekki alls fyrir löngu. Ég vissi
að þar var hann á heimavelli enda
hefur bíllinn reynst mér mjög vel.
Þau hjónin eignuðust fallegan
sumarbústað, Hulduheima, sem
Valdi byggði að mestu sjálfur og
annan bústað sem hann var að
vinna við. Þangað var alltaf nota-
legt að koma.
Fyrr í þessum mánuði gisti ég
hjá þeim í bústaðnum. Ekki grun-
aði mig að þetta væri með síðustu
dögunum hans. Hann var svo
hress og var að lagfæra ýmislegt
eins og svo oft áður.
Valdi var heppinn í einkalífinu,
eignaðist Guðrúnu fyrir konu og
þrjár yndislegar dætur, barna-
börn sem hann dáði og ekki má
gleyma góðu tengdasonunum. Öll
hafa þau stutt Guðrúnu þessa erf-
iðu daga.
Elsku Guðrún og fjölskylda,
Norma og fjölskylda, innilegar
samúðarkveðjur frá mér og fjöl-
skyldu minni.
Minningin um góðan mann lifir.
Hrefna.
HINSTA KVEÐJA
Elsku afi. Það er skrítið
að hugsa til þess að þú sért
farinn frá okkur. Það er svo
stutt síðan við vorum sam-
an hressir í Hnífsdal þar
sem þú sýndir okkur ætt-
arhúsið þitt Heimabæ. Þú
hefur alltaf verið mikil fyr-
irmynd í okkar lífi. Þú gafst
þér alltaf tíma til þess að
spjalla, smíða eða segja
okkur skemmtilegar sögur
frá ævintýrum þínum og
ömmu. Þú sýndir það svo
sannarlega hversu stoltur
þú varst af okkur með ein-
læga hrósinu þínu. Allt sem
við fundum, bjuggum til
eða gerðum, alveg sama
hversu ómerkilegt það var,
þá fengum við alltaf hrós
frá þér. Við vorum líka allt-
af stoltir af þér elsku afi.
Við erum þakklátir fyrir
allt sem þú hefur gert fyrir
okkur og kennt okkur.
Tjörvi bróðir okkar hef-
ur verið ánægður að sjá þig
og fá að knúsa afa sinn aft-
ur, en nú fær hann að
hlusta á þig segja skemmti-
legar sögur og smíða með
þér á himnum.
Valdimar, Teitur og
Darri Freyssynir.
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Óheimilt er að taka efni úr
minningargreinum til birt-
ingar í öðrum miðlum nema
að fengnu samþykki.
Skil | Þeir sem vilja senda
Morgunblaðinu greinar eru vin-
samlega beðnir að nota inn-
sendikerfi blaðsins. Smellt á
Morgunblaðslógóið í hægra
horninu efst og viðeigandi liður,
„Senda inn minningargrein,“
valinn úr felliglugganum. Einn-
ig er hægt að slá inn slóðina
www.mbl.is/sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir
birtingu á útfarardegi verður
greinin að hafa borist eigi síðar
en á hádegi tveimur virkum
dögum fyrr (á föstudegi ef út-
för er á mánudegi eða þriðju-
degi).
Þar sem pláss er takmarkað
getur birting dregist, enda þótt
grein berist áður en skila-
frestur rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem
birtast í Morgunblaðinu séu
ekki lengri en 3.000 slög. Ekki
er unnt að senda lengri grein.
Lengri greinar eru eingöngu
birtar á vefnum. Hægt er að
senda örstutta kveðju,
HINSTU KVEÐJU, 5-15 línur.
Ekki er unnt að tengja viðhengi
við síðuna.
Formáli | Minningargreinum
fylgir formáli sem nánustu að-
standendur senda inn. Þar
koma fram upplýsingar um
hvar og hvenær sá sem fjallað
er um fæddist, hvar og hvenær
hann lést og loks hvaðan og
klukkan hvað útförin fer fram.
Þar mega einnig koma fram
upplýsingar um foreldra, systk-
ini, maka og börn. Ætlast er til
að þetta komi aðeins fram í for-
málanum, sem er feitletraður,
en ekki í minningargreinunum.
Undirskrift | Minningargreina-
höfundar eru beðnir að hafa
skírnarnöfn sín en ekki stutt-
nefni undir greinunum.
Myndir | Hafi mynd birst í til-
kynningu er hún sjálfkrafa not-
uð með minningargrein nema
beðið sé um annað. Ef nota á
nýja mynd skal senda hana
með æviágripi í innsendikerf-
inu. Hafi æviágrip þegar verið
sent er ráðlegt að senda mynd-
ina á netfangið minning@mbl.is
og láta umsjónarmenn minning-
argreina vita.
Minningargreinar