Víkurfréttir - 14.07.2021, Blaðsíða 12

Við hittum Smára og ræddum við
hann um tónlistina sem þau systk-
inin hafa verið að fást við og fleira
sem Smári hefur verið að fást við.
„Pálmar hefur verið mikið í tón-
listinni og við Fríða Dís höfum unnið
mikið saman. Særún var með okkur,
hún syngur alveg eins og engill og ég
var byrjaður að ýta á hana að gera
meira. Hélt kannski að hún þyrfti
smá boost til að komast af stað en
þetta er ekki fyrir alla og hún hefur
dregið sig út úr þessu. Hún hefur
alveg gaman af tónlist en sviðs-
skrekkurinn fór alveg með hana. Ég
skil það mjög vel því ég finn sjálfur
alveg gífurlega mikið fyrir honum
líka. Þegar maður var yngri fékk
maður sér kannski aðeins til að
vinna á honum.“
Brynjaði sig upp sem
Mystery Boy
– Þetta eldist kannski ekkert af
mönnum?
„Jú, það gerir það. Ég finn það alveg
núna að ef maður er vel undirbúinn
og er að spila eitthvað sem maður
virkilega brennur fyrir þá er gaman
að fara upp á svið og spila.
Ég var með svakalegan sviðs-
skrekk og bjó bara til karakter sem
hét Mystery Boy til að koma mér
á svið. Þá voru bara sett upp sól-
gleraugu og fengið sér svolítið
mikið og ég fór bara í karakter sem
var mikill töffari, mikill gaur. Ég sá
að það virkaði og fólk hafði gaman
af þessu. Þannig að það einhvern
veginn festist og ég þurfti oft að gíra
mig upp í þennan gaur til að stíga á
svið.
Það var svolítið erfitt þegar ég
ákvað að segja bless við þennan gaur
– vera bara ég sjálfur, standa upp á
sviði og vera einlægur. Að standa
nakinn á sviðinu tekur svolítið á.“
Þegar Smári ákvað að segja bless
við þennan karakter langaði hann að
gera það á leikrænan hátt. „Ég ætlaði
fyrst bara að halda stóra tónleika til
að kveðja hann en svo spurðist það
eitthvað út. Svo hitti ég einn sem var
að vinna hjá leikfélagi og hann spurði
mig hvort það væri rétt að ég væri
að skrifa söngleik. Þá var ég svo sem
ekkert að skrifa söngleik heldur stóra
tónleika. Ég sagði bara já – og þá var
komin dálítil pressa. Nú varð ég bara
að skrifa söngleik.
Ég spurði bara þann stóra: „Ef
ég á að skrifa söngleik, gefðu mér
vísbendingu.“ Því ég vissi ekkert
hvernig átti að skrifa handrit, hafði
aldrei skrifað handrit. Daginn eftir
kem ég hérna upp og ég get svo
svarið það að þá liggur handrit hérna
á þessu borði.“
Smári tók þessu sem merki frá
stóra manninum og hann ákvað að
fara eftir handritinu en það var eftir
Ævar vísindamann. „Ég fór bara á
fullt í það og fór á námskeið í hand-
ritaskrifum hjá endurmenntun, og
skrifaði söngleikinn sem á endanum
var settur upp í Þjóðleikhúsinu.“
– Ertu með fleiri verk í vinnslu
þessa dagana?
„Ég er búinn að skrifa Apótekarann,
hann er handrit númer tvö. Síðan
eru tvö önnur, annað sem ég er byrj-
aður á og hitt er ég með í maganum.
Þannig að ég held að þetta sé eitt-
hvað sem ég komi til með að gera
áfram,“ segir Smári sem rekur út-
gáfufyrirtækið Smástirni og vinnur
hjá Suðurnesjabæ samhliða því.
Draumurinn hjá Smára er að skrif og
útgáfa verði að fullu starfi hjá honum
í framtíðinni.
„Ég stefni að því að þetta verði
fullt starf hjá mér, ég er náttúr-
lega með fyrirtækið Smástirni sem
heldur utan um þetta og spila-
mennskuna hjá mér og Fríðu og út-
gáfuna. Ég fer hægt af stað og stefni
á eina stóra útgáfu á ári. Það er alltaf
meira og meira að gera í upptök-
unum svo það stefnir allt í rétta átt.“
– Talandi um nafnið á fyrirtækinu,
Smástirni, er þetta einhver til-
vísun í Geimstein?
„Geimsteinn er náttúrlega það sem
maður lítur upp til. Þriðja plata
okkar í Klassart heitir Smástirni og
þegar ég fór að hugsa um nafnið á
fyrirtækinu þá horfði ég til Geim-
steins. Maður verður auðvitað aldrei
Geimsteinn en þar er maður eigin-
lega alinn upp og Geimsteinn hefur
gefið út plöturnar okkar.“
Smári spilar aðallega á gítar en
hann getur leikið á flestöll hljóð-
færi. „Gítarinn og bassinn eru helstu
hljóðfærin mín og ég er ágætur á
píanó – svo held ég alltaf að ég sé
betri trommuleikari en ég er. Þegar
ég sest við trommurnar og byrja að
spila þá verður útkoman aldrei eins
og það hljómar í hausnum á mér,“
segir Smári og hlær. „Þannig að
það er gott að geta kallað í Halldór
[Lárusson, skólastjóra Tónlistar-
skóla Sandgerðis] til að bjarga manni
þegar þess þarf.“
Eldgos, andlát
og ógnvek jandi
tilviljanir
Smári Guðmundsson rekur útgáfuf yrir tækið Smástirni í Suður­
nesjabæ. Hann er fæddur og uppalinn Sandgerðingur, einn fjögurra
systkina, þeirra Pálmars, Fríðu Dísar og Særúnar sem öll hafa verið
tengd tónlist í gegnum tíðina. Nýjasta afurð Smára er að koma út
þessa dagana, söguplatan Apótekarinn sem gerist á Suðurnesjum
á sama tíma og eldgos geisar þar.
VF-mynd: JPK
Frá frumsýningu
söngleiksins Mystery Boy.
Smári og Fríða Dís haldast
í hendur lengst til hægri.
Söngleikurinn Mystery Boy var valin áhugasýning ársins 2018 og sýnd
í Þjóðleikhúsinu í kjölfarið. Umsögn dómnefndar um sýninguna var
svohljóðandi:
„Sýning Leikfélags Keflavíkur á Mystery Boy eftir Smára Guð-
mundsson, í leikstjórn Jóels Sæmundssonar, er afar metnaðarfullur,
nýr íslenskur söngleikur þar sem fjallað er á óvenjulegan hátt um
mikilvæg málefni. Verkið er byggt á reynslu höfundar af því að fara í
áfengismeðferð, en útfærslan er afar frumleg og djörf. Fantasíukennd
nálgun höfundar við efnið er til þess fallin að gera efnið aðgengilegt
og skemmtilegt fyrir nútímaáhorfendur. Um leið er fjallað um sígild
viðfangsefni eins og ástina, frelsisþrána, óttann, átök um völd, baráttu
góðs og ills, mannleg samskipti og það að upplifa sig á einhvern hátt
utangarðs. Tónlistin er skemmtileg og vel flutt af hljómsveit og söngv-
urum, sem einnig standa sig vel í leik. Leikfélag Keflavíkur fær sérstakt
hrós fyrir að ráðast af miklum metnaði í uppsetningu á nýju verki, með
nýrri tónlist, þar sem þátttakendur leggja líf og sál í uppsetninguna.“
Í rafrænni útgáfu Víkurfrétta er hægt að hlusta á söngleikinn
Mystery Boy með því að smella á myndina.
Jóhann Páll Kristbjörnsson
johann@vf.is
Fyrsta giggið.
Geimsteinn hefur gefið
út plötur Klassart.
12 // víkurFrÉttir á SuðurNESjuM í 40 ár