Morgunblaðið - 26.01.2022, Qupperneq 12

AFGREIÐSLUTÍMI
Mán.–fös. 10–18 | Lau. 11–16
www.betrabak.is
HÄSTENS VERSLUN
Faxafeni 5, Reykjavík
588 8477
AFGREIÐSLUTÍMI
Mán.–fös. 1–18 | Lau. 1–16
ww.betrabak.is
Þegar þú vaknar í rúmi frá Hästens
munt þú skilja virði þess að ná
fullkomnum nætursvefni.
WESLEEP.
DOYOU?
VIÐSKIPTA
Viðskiptablað Morgunblaðsins Hádegismóum 2, 110 Reykjavík. Sími 5691100, vidsk@mbl.is Útgefandi Árvakur hf.
Umsjón Stefán Einar Stefánsson fréttastjóri, ses@mbl.is Auglýsingar sími 5691111, augl@mbl.is Bréfsími 5691110 Prentun Landsprent ehf.
INNHERJI
RÉTTARRÍKIÐ ÞÓRODDUR BJARNASON
SKOÐUN
Dr. Eyþór Ívar Jónsson, forseti ráð-
gjafarfyrirtækisins Akademias, segir
í samtali við ViðskiptaMoggann að
við undirbúning námskeiðsins hafi
hann hugleitt hverjir væru þekktustu
samningamenn Íslands. Upp í hug-
ann hafi strax komið eitt nafn; Lee
Buchheit.
„Ég áttaði mig fljótlega á því að
það yrði frábært að hafa hann með.
Hann hefur svo mikla reynslu af erf-
iðum alþjóðlegum samninga-
viðræðum,“ segir Eyþór sem setti sig
strax í samband við Buchheit. „Hann
tók umsvifalaust vel í þetta og fannst
frábært að geta komið til baka til
landsins og sagt þessar sögur.“
Klæðnaður skiptir máli
Eyþór segir að fyrirfram hafi hann
haldið að Buchheit myndi ekki geta
farið djúpt í Icesave-samningasöguna,
en það sé öðru nær. Eyþór segir að
Buchheit muni m.a. segja frá leikritinu
á bak við samningaloturnar. „Það
snerist til dæmis um hvernig samn-
ingamenn klæddu sig fyrir fundi. Allt
skiptir máli, allt er útpælt.“
Þá mun Buchheit segja frá því
hvernig samningamenn Breta
hengdu upp myndir úr þorskastríð-
inu, landhelgisdeilu Breta og Íslend-
inga, í fundarherberginu, til að skjóta
Íslendingum skelk í bringu.
Eyþór segir að stór hluti af samn-
ingaviðræðum sé ákveðið leikjaplan,
hálfgert leikrit, sem stilla þurfi upp
fyrirfram. Ekki snúist allt um tölur.
Spurður hvort ekki sé kostnaðar-
samt að fá mann eins og Buchheit til
að kenna segir Eyþór að Akademias
sé með marga alþjóðlega fyrirlesara á
sínum snærum og Buchheit sé ekki sá
dýrasti.
Vegna faraldursins mun Buchheit
kenna í gegnum fjarfundabúnað. Ey-
þór vonar að Buchheit komist á stað-
inn í haust þegar námskeiðið verði
vonandi endurtekið.
Gerir daginn betri
Um samningatækni almennt segir
Eyþór að hún sé fag sem allir stjórn-
endur þurfi að kunna. „Það eru marg-
ir sem halda að þeir kunni þessa
tækni en gera í raun ekki.“
Eins og Eyþór bendir á þá er
mannskepnan í stöðugum samninga-
viðræðum daginn út og inn. „Ef mað-
ur þekkir smá tækni og trikk, þá get-
ur dagurinn orðið svo miklu betri.“
Eyþór segir að samningatækni í
dag snúist ekki um að einn sigri og
annar tapi. „Nú snýst þetta mikið um
að búa til „win-win“ fyrir alla aðila,
svo menn geti átt langtíma-
samkomulag.“
Morgunblaðið/Kristinn
Lee Buchheit á samningafundi. 20-25 manns komast á námskeiðið.
Hengdu upp
stríðsmyndir
Þóroddur Bjarnason
tobj@mbl.is
Lee Buchheit, aðalsamn-
ingamaður Íslands í Ice-
save-deilunni, er einn af
fyrirlesurum á námskeiði
Akademias í samninga-
tækni í mars nk.
Baldur Arnarson
baldura@mbl.is
M
iðvikudaginn 22. desember
birtust viðhorf undirritaðs í
þessum dálki með fyrirsögninni
„Sýna þarf stillingu“. Fjallað var um
að staðfest smit vegna kórónuveir-
unnar væru orðin á þriðja tug þús-
unda. Nánar tiltekið voru þau um
21.500 daginn sem skoðunin birtist.
Bent var á að myrkasta skammdegið
væri erfitt fyrir viðkvæmasta hópinn
og að ekki væri tilefni til að ala á
ótta. Meðal annars væri gamla fólkið
orðið vel varið, flest þríbólusett.
H
inn sama dag höfðu 37 látist í
faraldrinum, þar af 20 vegna
smita sem tengjast hjúkrunar-
heimilum.
N
ú hafa um 60.100 smit verið
staðfest sem er aukning um
tæplega 39 þúsund á tæpum mánuði
og um 180% fjölgun smita. Átta hafa
látist síðan 22. desember og eru stað-
fest andlát nú 45 talsins. Af þessu
leiðir að hér um bil einn af hverjum
4.800 hefur látist úr veirunni á tíma-
bilinu. Á bak við hvert andlát býr
auðvitað harmleikur og mildast sú
sorg ekki af samanburði talna.
H
itt er annað mál að þessi töl-
fræði bendir eindregið til þess
að bólusetningin hafi reynst vel.
M
aður sem varð á vegi undirrit-
aðs sagði þessa tölfræði auð-
vitað fagnaðarefni. Hins vegar mætti
ekki gleyma því að langtímaáhrifin af
því að fá veiruna væru óþekkt. Þau
gætu allt eins orðið mjög alvarleg.
M
eð hliðsjón af góðum árangri
bólusetninga myndi undirrit-
aður heldur segja að glasið væri hálf-
fullt. Getan til að framleiða bóluefni
hefur aukist og verður að ætla að
heimsbyggðin verði mun betur í
stakk búin til að takast á við veiru af
sama tagi þegar fram líða stundir.
Sömuleiðis bendir margt til að mikið
framfaraskeið sé fram undan í heil-
brigðisvísindum næstu árin.
Breytt
staðaE
ftirspurn eftir íslenskri raforku
hefur orðið ein af undirstöðum
velmegunar þjóðarinnar. Svisslend-
ingar kveiktu á perunni, eða öllu
heldur kerskálanum, í þessu efni fyrir
hálfri öld og fleiri hafa gert það síðan.
Það hefur ekki dregið úr áhuga um-
heimsins á framleiðslunni að hún hef-
ur minni umhverfisáhrif en flest önn-
ur raforkuframleiðsla. Þegar orkunni
er veitt í að leysa viðfangsefni hvers
tíma, hvort sem það felst í framleiðslu
áls, bræðslu sjávarafurða eða með því
að knýja áfram gagnaverin, hin eigin-
legu tækniský, hefur það minni áhrif
á loftslag og umhverfi en þegar gasi
eða kolum er brennt.
Þ
ótt orkuframleiðslan sé furðu jöfn
miðað við allt og allt, þá koma ár
þar sem gefur á bátinn. Þegar úr-
koma er ekki næg eða leysingar láta á
sér standa fyllast uppistöðulónin ekki
með þeim hætti sem vænst er. Þá
getur þurft að skerða orku til þeirra
sem stóla á einmitt það, fyrirbæri
sem nefnist „skerðanleg orka“. Hún
er ódýrari en forgangsorkan.
V
elta má vöngum yfir því af
hverju húshitun á köldum
svæðum treystir á skerðanlega orku.
Verðið ræður þar eflaust mestu, en
flestir hljóta að vera sammála um að
óásættanlegt sé að brenna olíu til
húskyndingar hér á landi nema í ýtr-
ustu jaðar- og neyðartilvikum.
Því þarf að laga kerfið að nýjum
veruleika. Tryggja þarf aðgengi að
raforku til húshitunar, þótt áfram
verði það gert á verði skerðanlegu
orkunnar. Á því má finna farsæla
lausn.
H
itt þarf svo að kveða í kútinn
þegar spekúlantar og spjátr-
ungar gera lítið úr málinu og segja
næga orku í landinu. Ekkert mál sé
að draga úr afhendingu til álvera eða
iðnaðar, jafnvel gagnavera. Þar sé jú
grafið eftir rafmyntum. Okkur ber að
fara vel með gæði jarðar, sem eru ein
af undirstöðum velsældar okkar. Þar
eigum við að selja orkuna eins dýrt og
við getum og til hæstbjóðanda.
Gagnaver eru mikilvægur hlekkur í
tækni- og framfarakeðju samtímans.
Stjórnvöld eða orkufyrirtækin geta
ekki ákveðið fyrir þau hvort þar sé
grafið eftir bálkakeðjum eða þjónustu
sinnt við hönnuði BMW. Þar verður
verðmiðinn að ráða.
Virðing fyrir auðlindinni