Morgunblaðið - Sunnudagur - 23.01.2022, Qupperneq 12

H
öf og lönd skilja að blaðamann
og viðmælanda þannig að úr
Garðabæ er hringt mynd-
símtal til Berlínar í Elmu
Stefaníu Ágústsdóttur leik-
konu. Þar býr hún ásamt dætrum tveimur,
þeim Ísold og Ídu, og manni sínum Mikael
Torfasyni rithöfundi, handritshöfundi og leik-
stjóra. Elma kemur sér fyrir á skrifstofu eigin-
mannsins og það glittir í stútfulla bókahillu
fyrir aftan hana. Ída litla er heima í sóttkví, en
þar er staðan svipuð og hér og annar hver
maður fastur heima. Ída, sem er fjögurra ára,
skilur ekki hvers vegna hún fær ekki óskipta
athygli mömmu sinnar og tilkynnir hátt og
snjallt að allir séu uppteknir! Mikael stekkur
til og sinnir litlu dömunni á meðan mamman
spjallar, en það er sannarlega margt á döfinni
hjá Elmu og nóg að tala um. Elma leikur aðal-
hlutverk í nýrri kvikmynd sem ber nafnið
Dimmalimm en það er einmitt eiginmaðurinn
sem skrifar handritið, leikstýrir og kvik-
myndar. Dæturnar leika einnig í myndinni
þannig að Dimmalimm er sannkallað fjöl-
skylduverkefni. Við ræðum líka um listina, ást-
ina, tilveruna og harmleikinn sem fylgir Elmu
bæði í leiklistinni og lífinu sjálfu.
Náið í stjörnurnar
„Ég er sko sveitastelpa, utan af landi,“ svarar
hún aðspurð um upprunann, en Elma er alin
upp á Hvolsvelli.
„Æskan var alveg frábær. Ég er elst af
þremur systrum og við ólumst upp í frelsinu
úti á landi,“ segir Elma en faðir hennar, smið-
ur að mennt, rekur bíla-, trygginga- og fast-
eignasölu á Suðurlandi.
„Mamma breytti æskuheimilinu í hótel og er
nú hótelstjóri,“ segir Elma og segist vera sú
eina í fjölskyldunni sem lagði leiklist fyrir sig.
„Mig langaði alltaf að verða leikkona. Ég
var í ballett á Hvolsvelli sem barn hjá Ingunni
Jensdóttur og man alltaf eftir því þegar hún
sagði: „Réttið höndina alveg upp í loft og náið í
stjörnurnar.“ Ég skildi það,“ segir hún dreym-
in á svip.
Elma segist einnig hafa heillast af öðrum
listgreinum eins og myndmennt og ritlist.
„Ég sæki í þessa orku sem er í kringum skap-
andi fólk en útkoman hjá mér var að ég varð
leikkona. Ég hef verið með þessa orku í mér frá
fæðingu held ég,“ segir Elma og segir aðra fjöl-
skyldumeðlimi ekki hafa í sér listræna taug.
„Þau myndu öll þvertaka fyrir það. Amma
mín var reyndar í leikfélagi þegar hún var ung
en ég komst ekki að því fyrr en hún dó fyrir
nokkrum árum,“ segir Elma, en hún deilir ein-
mitt millinafni með ömmu sinni Gerði Stefaníu.
„Ég var líka heltekin af kvikmyndum og þar
lá mesti áhuginn; að leika í kvikmyndum. Mér
fannst það svo heillandi heimur. Ég fann
gamla minningabók þar sem ég hafði skrifað í
sem lítil stelpa að ég ætlaði að verða fræg
danskona,“ segir Elma og brosir.
Broskall og blikkkall
Elma flutti til Reykjavíkur sem unglingur og
fór í Kvennó. Eftir útskrift árið 2006 var hún
tvístígandi með framtíðina og íhugaði að skrá
sig í sálfræði.
„En þá var Kvikmyndaskólinn að byrja með
leikarabrautina og þangað fór ég í eina önn.
Svo eignaðist ég dóttur mína Ísold þegar ég er
23 ára og þegar hún er eins og hálfs árs fer ég í
inntökuprófið í leiklist í Listaháskólanum og
kemst þar inn,“ segir Elma og segist hafa farið
beint á samning hjá Þjóðleikhúsinu eftir út-
skrift.
Það var einmitt á þessum árum sem ástin
bankaði upp á.
„Ég var einstæð með Ísold en svo kynnist ég
Mikka og við erum nú búin að vera gift í tíu
ár,“ segir Elma en upphaf kynnanna var tjákn
á Facebook.
„Mér fannst hann voða sætur og sendi hon-
um broskall. Þá sendi hann mér blikkkall til
baka,“ segir hún og hlær.
„Svo bauð hann mér á deit og við fórum í
keilu. Þetta var auðvitað fyrir tíma Tinder og
allt það. Við erum reyndar hvorugt á Facebook
núna en erum voða þakklát þeim miðli,“ segir
hún og brosir.
Var þetta ást við fyrstu sýn?
„Já, við vorum voða ástfangin og erum enn.
Við erum alltaf að skrifa söguna okkar og
langaði að við værum ein sterk heild og vorum
bara búin að vera saman í hálft ár þegar við
Mátti ekki mæta í jarðarförina
Elma Stefanía Ágústsdóttir flutti til Evrópu til að freista gæfunnar á sviði leiklistar, en kvikmyndaleikur á nú hug hennar allan.
Elma lék aðalhlutverk í kvikmyndinni Dimmalimm sem er saga af geðheilsu og harmi móður. Harmur er nokkuð sem Elma
þekkir af eigin raun en þegar hún var tvítug tók kærasti hennar líf sitt og var henni kennt um.
Ásdís Ásgeirsdóttir asdis@mbl.is
„Mig dreymir um að verða stór
evrópsk leikkona. Mig dreymir um
að segja sögur og að þær komist út
um allan heim. Ég vil hafa áhrif,“
segir leikkonan Elma Stefanía sem
leikur í nýrri mynd, Dimmalimm,
sem kemur út í haust.
Ljósmynd/Edda Pétursdóttir
’
Þegar ég var tvítug átti ég
kærasta og hinn 19. ágúst
2006 fremur hann sjálfsvíg eftir
rifrildi við mig. Öll fjölskyldan
hans og vinir kenndu mér um
og ég mátti ekki mæta í jarðar-
förina. Mér var sagt að ég
ætti að fara í fangelsi fyrir
manndráp af gáleysi.
VIÐTAL
12 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 23.1. 2022