Morgunblaðið - 24.06.2022, Blaðsíða 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 24. JÚNÍ 2022
✝
Ingibjörg Árna-
dóttir fæddist á
Botnastöðum í
Svartárdal 5. maí
1937. Hún lést á
Dvalarheimili aldr-
aðra Sauðárkróki
14. júní 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Árni Gunn-
arsson, f. 31. maí
1911, d. 16. júní
1991 og Margrét
Jóhannesdóttir, f. 23. maí 1916,
d. 13. október 2000.
Systur Ingibjargar voru: Ís-
gerður, f. 25. apríl 1939, d. 29.
september 2006 og Elsa Hall-
björg, f. 13. ágúst 1948, d. 11.
september 2003.
Þann 10. ágúst 1962 giftist
Ingibjörg Grétari Jónssyni, f. 9.
júní 1928, d. 24. september
2021. Foreldrar hans voru Jón
Sveinsson, f. 1887, d. 1971 og
Petrea Óskarsdóttir, f. 1904, d.
1998.
Pétur Steinn, f. 3.2. 2014.
Þegar Ingibjörg er sjö ára
gömul flytur fjölskyldan frá
Botnastöðum ásamt ömmu
hennar og afa í móðurætt í
Þverárdal í Bólstaðarhlíðar-
hreppi. Þar elst hún upp við al-
menn sveitarstörf. Veturinn
1954-1955 fer hún í Kvenna-
skólann á Blönduósi, síðar til
Akureyrar og starfaði þar í
dúkaverksmiðjunni og eins í
eldhúsinu á Sjúkrahúsinu.
Í janúarbyrjun 1962 flytur
Ingibjörg í Skagafjörðinn og þá
byrja þau Grétar sinn búskap á
Hóli í Sæmundarhlíð. Þar búa
þau félagsbúi ásamt Bjarna,
bróður Grétars, og Petreu,
móður þeirra bræðra. Búskap-
urinn og sveitin áttu hug Ingi-
bjargar allan og þar undi hún
sér best við öll sveitarstörfin.
Haustið 2007 flytja Ingibjörg
og Grétar til Sauðárkóks í Jök-
latún 14.
Árið 2019 í haustbyrjun flyt-
ur Ingibjörg á Dvalarheimili
aldraðra á Sauðárkróki.
Útför Ingibjargar fer fram í
dag, 24. júní 2022, kl. 14 frá
Sauðárkrókskirkju, jarðsett
verður í Reynistaðarkirkju-
garði.
Ingibjörg og
Grétar eignuðust
fimm börn, þau
eru: 1) Árni, f.
23.1. 1962, d.
16.10. 2018,
2) Petrea, bú-
sett í Kópavogi, f.
16.5. 1963, sonur
hennar er Fannar
Árni Hafsteinsson,
f. 4.1. 2004, 3)
Margrét, búsett á
Sauðárkróki, f. 20.8. 1965 gift
Páli Sighvatssyni, f. 26.2. 1965,
þeirra synir eru Grétar Ingi, f.
9.1. 1994 og Sighvatur Rúnar,
f. 23.7. 1996, unnusta hans er
Lovísa Rut Stefánsdóttir, f.
15.3. 1995, 4) Jóhanna Ingi-
björg, búsett á Sauðárkróki, f.
17.9. 1968, 5) Jón, búsettur á
Hóli í Sæmundarhlíð, f. 8.11.
1977 giftur Hrefnu Hafsteins-
dóttur, f. 3.4. 1980, þeirra synir
eru Ingimar Hólm, f. 14.6.
2008, Sveinn, f. 13.12. 2009 og
Mamma var alltaf mjög iðju-
söm og hafi yndi af dýrum og
bústörfum.
Á Hóli naut mamma sín vel í
stórfjölskyldunni, að taka á móti
gestum, vera með aukabörn á
heimilinu og vera í inni- og úti-
verkum. Oft þegar degi tók að
halla varstu orðin þreytt, en
aldrei kvartaðir þú, heldur
vannstu þessi verk með mikilli
alúð, kærleika og þrautseigju í
sátt við menn og dýr.
Mamma var trúuð og kenndi
okkur börnunum og barnabörn-
unum sínum bænir og vers. Þér
var líka mjög umhugað um okk-
ar velferð og ömmustrákarnir
gegndu stóru hlutverki í lífi
þínu og þú baðst verndar-
englana að passa okkur öll. Þú
kenndir okkur svo margt, elsku
mamma, með einstakri góðvild
þinni, gleði, gríni og að þakka
fyrir allt, hversu lítið sem það
var. Eftir að búskapnum lauk
hjá ykkur pabba gáfuð þið ykk-
ur meiri tíma til að ferðast með
eldri borgurum sem þið höfðuð
gaman af.
Þegar þú þurftir að flytjast á
hjúkrunarheimilið á Sauðar-
króki sættir þú þig við orðinn
hlut og sýndir áfram sömu alúð,
kærleika og þakklæti til þeirra
sem nutu samvista við þig.
Elsku mamma, mikið eigum
við eftir að sakna alls kærleik-
ans og samverustundanna.
Hjartans þakkir til þín fyrir allt
sem þú gafst okkur öllum og
varst okkur alla tíð. Nú leggur
þú af stað í Sumarlandið og hitt-
ir pabba og Árna bróður, bless-
uð sé minning ykkar og hið ei-
lífa ljós lýsi ykkur.
Þínar dætur,
Petrea og
Jóhanna.
Tómarúmið verður alltaf mik-
ið þegar maður kveður þá sem
eru manni kærir og það var
elskuleg móðir mín svo sann-
arlega. Því er gott að eiga ljúfar
og fallegar minningar sem
streyma fram í huga minn og
hlýja mér nú.
Mamma var fædd á Botna-
stöðum í Svartárdal 5. maí 1937.
Sjö ára gömul flutti hún með
foreldrum sínum og ömmu og
afa í móðurætt í Þverárdal í
Bólstaðarhlíðarhreppi og þar
ólst hún upp. Oft var hún fengin
til að hjálpa til á öðrum bæjum
og taldi hún það ekki eftir sér,
það þótti bara sjálfsagt í þá
daga. Leiðin lá svo í Kvenna-
skólann á Blönduósi og minntist
hún oft á þann tíma við okkur.
Einnig fór hún til Akureyrar og
starfaði þar í dúkaverksmiðj-
unni og eins í eldhúsinu á
sjúkrahúsinu.
Mamma, líkt og jafnaldrar
hennar á þeim tíma, tók virkan
þátt í starfi ungmennafélagsins í
sveitinni. Hún vann oft t.d. í
veitingasölunni í Húnaveri og
þar kynntust þau pabbi.
Í janúarbyrjun 1962 flutti
mamma í Skagafjörðinn í Hól
og þar bjuggu þau til ársins
2007, er þau fluttu til Sauð-
árkróks. Mamma og pabbi voru
bændur af lífi og sál og bjuggu
félagsbúi með Bjarna föður-
bróður og síðar Árna bróður.
Gekk hún í flestöll verk, jafnt
utan dyra sem innan en alltaf
fannst henni nú betra að geta
farið í fjósið, tekið í hrífuna,
farið í baggana eða mokað í
blásarann, svo eitthvað sé
nefnt, heldur en þurfa að stúss-
ast inni, en þar nutum við góðr-
ar aðstoðar Petreu, föðurömmu
okkar.
Mörg voru börnin sem dvöldu
í sveitinni og gestagangurinn
mikill á stóru heimili en alltaf
var nóg til handa öllum, hvort
sem það var bakkelsi eða kær-
leikur. Ef stund gafst á milli
stríða, þá voru prjónarnir teknir
fram og heilu lopapeysurnar
galdraðar fram, ásamt heimsins
bestu vettlingum og sokkum,
eins og ömmustrákarnir þínir
sögðu.
Alltaf var nóg að gera í sveit-
inni og ekki mikill tími til ferða-
laga, en eftir að þau fluttu á
Krókinn gafst færi á að fara í
nokkrar góðar ferðir með Félagi
eldri borgara og Lions. Alltaf
var nú samt hugurinn í sveitinni
og oft var farið þangað og
fannst þeim gott að geta hjálpað
til.
Á haustmánuðum ársins 2019
flutti mamma á Dvalarheimili
aldraðra hér á Sauðárkróki og
þar undi hún sér vel. Alltaf var
jafn gott og yndislegt að koma í
heimsókn til hennar og ræða
málin, hluta á lögin hans Geir-
mundar og Karlakór Bólstaðar-
hlíðarhrepps, sem og sjá myndir
úr sveitinni. Ég vil þakka því
yndislega starfsfólki sem vinnur
á Dvalarheimili aldraðra (deild
5) hjartanlega fyrir allt það sem
þau voru og gerðu fyrir mömmu
og okkur, einnig íbúum dval-
arheimilisins.
Elsku mamma mín. Það
duldist engum sem kynntist þér
hversu einstök þú varst, æðru-
leysi þitt, kærleikurinn þinn,
ljúfmennskan, þakklætið, heið-
arleikinn, hógværðin og svo
varstu slitviljug til allra verka.
Þú varst af þeirri kynslóð
kvenna sem létu þarfir annarra
ganga fyrir sínum eigin þörf-
um.
Nú ert þú komin í sumarland-
ið og pabbi og Árni bróðir hafa
tekið á móti þér. Ég veit að þar
hafa verið fagnaðarfundir.
Hafðu þökk fyrir alla þína
ástúð, umhyggju og kærleika,
elsku mamma mín.
Þín dóttir
Margrét.
Þá lífi lýkur, langri gönguför
og ljúfar myndir fram í huga streyma
frá æskudögum björtum verðum vör
við móðuryl er seint við munum
gleyma.
Þar vannstu mamma verkin langan
dag
og vafðir allt með þínum kærleiks-
kossi
nú biðjum Guð um bæna bræðralag
sem beri þig að Drottins helga krossi.
Ingibjörg, tengdamóðir mín,
hefur lagt upp í sína hinstu för.
Það gerði hún af því æðruleysi
sem hún átti ávallt nóg af og var
hennar stóri styrkur í þeim að-
stæðum sem örlögin bjuggu
henni. Alin upp í faðmi heið-
arbýlis, þar sem hafa þurfti fyr-
ir öllum hlutum. Úr þeim var
leyst af vinnusemi og þraut-
seigju en einnig af kærleik og
þakklæti. Þessir þættir voru
henni eðlislægir, allt til enda.
Þakklæti til allra þeirra er við-
vik léttu og lögðu á sig þau störf
er vinna þurfti. Ekki síður var
hún næm á að styðja við þá sem
mest þurftu, börnin sín, barna-
börn eða önnur þau mörgu börn
er dvöldu á Hóli sumarlangt.
Hún skynjaði líðan þeirra og
var alltaf nálægt ef eitthvað
bjátaði á. Þar áttu þau vísan
kærleik og umhyggju. Það sama
gilti um dýrin, stór og smá. Þar
átti hún vini er skildu hana og
ekkert vissi hún verra en ef
þeim leið illa eða þá að hagir
þeirra væru ekki sem bestir.
Það var hennar lífsfylling að
umgangast þau og hlúa að þeim
með sem bestum hætti.
Á mannmörgu heimili á Hóli
var glaðværð og gestkvæmt
löngum, öllum tekið af stökum
myndarskap, ekkert var til
sparað í þeim efnum. Margt
þurfti að ræða og voru oft fjör-
ugar umræður við heimilisfólk-
ið. Gjarnan hafði Ingibjörg gefið
sér stund til að spyrja frétta af
högum gestanna, áður en þeir
hurfu á braut. Sú hlýja sem hún
bar í brjósti í garð samferða-
fólks síns og vina, leyndi sér
ekki. Hún trúði á allt hið góða
og gjarnan á mátt og hjálp frá
þeim sem er okkur flestum hul-
inn. Já, trúin á góða vætti var
mikil og reyndist tryggt hald-
reipi þegar áföll urðu. En sveit-
in, búskapurinn og mannlífið allt
var henni kært. Þar var hún svo
fróð um alla hagi og vinnulag til
sveita og ræddi oft um sín upp-
vaxtarár vestur í Þverárdal.
Hún bjó vel að þeim grunni er
þar var lagður og vissi svo vel
gang sveitalífsins. Frá manni til
manns, kynslóð eftir kynslóð.
Hún ræktaði sitt ævistarf
með miklum sóma og var okkur
öllum sterk fyrirmynd með
styrk sínum og góðvild á allan
hátt. Ég fæ aldrei fullþakkað
allt sem hún var mér og minni
fjölskyldu.
Hvíl í friði.
Páll.
„Það sem auga sá ekki og
eyra heyrði ekki og ekki kom
upp í hjarta nokkurs manns,
það allt hefur Guð fyrirbúið
þeim er hann elska.“
Kæra fjölskylda, þessi orð úr
Biblíunni komu upp í huga minn
nú við andlát svilkonu minnar.
Það veit ég, að Ingibjörg heitin
elskaði Guð og allt hans sköp-
unarverk.
Það má telja sérstakt að við
vorum þrjár tengdadætur sem
allar kynntumst bræðrunum frá
Hóli sumarið 1961. Ingibjörg
giftist Grétari þetta ár og flutti í
Hól til hans. Allar þrjár eign-
uðumst við börnin okkar um
svipað leyti, þvoðum bleiur og
hengdum til þerris fyrir ofan
lækinn, skoðuðum smáblómin í
leiðinni.
Petrea tengdamóðir okkar
hélt utan um heimilið á Hóli og
varð harla glöð að fá dugmikla
tengdadóttur sér til aðstoðar.
Tengdafaðir okkar var þá orð-
inn fullorðinn og ekki fær um að
taka þátt í bústörfum.
Ingibjörg og Petrea urðu
fljótt samhentar og treystu hvor
annarri. Á sumrin var mikill
gestagangur á Hóli. Fjölskyldur
Magga og Möggu komu frá Ak-
ureyri, börn og unglingar frá
Reykjavík og við komum í frí
norður, fjögurra manna fjöl-
skylda. Ingibjörg tók öllum opn-
um örmum og öllum leið vel á
Hóli. Okkar biðu uppbúin rúm
og veitingar alla daga. Alltaf var
til aukabiti í búrinu og nóg pláss
í eldhúskróknum. Kvöldkaffið
með nýbökuðum kleinum og
steiktu brauði var notaleg
stund. Algjört dekur!
Dætur okkar Óskars fermd-
ust með frændsystkinum sínum
í sveitinni og var það sannkölluð
fjölskylduhátíð.
Ingibjörg unni sér sjaldan
hvíldar. Þau fáu skipti sem hún
settist við eldhúsgluggann var
hún fljótt staðin upp aftur til að
bæta kaffi í bolla eða sækja
meira kaffibrauð. Mikið annríki
var á stóru sveitaheimili í þá
daga og ekki margar lausar
stundir. Því eru þær fáu sam-
verustundir, er Ingibjörg brá
sér af bæ, mjög eftirminnilegar.
Heimsókn hennar til Reykjavík-
ur. Hún svo létt og kát og þakk-
lát fyrir allt sem hún upplifði.
Óvænt samvera á Vesturfara-
setrinu á Hofsósi og sunnudags-
bíltúr ásamt tengdamóður okkar
í Glaumbæ.
Foreldrar Ingibjargar fluttu
til Sauðárkróks eftir að þau
hættu búskap. Þá fengum við að
kynnast þeim, einnig ömmu
Ingibjargar. Þetta var kynslóðin
sem þekkti ekkert annað en
strit, en hjartahlýjuna vantaði
ekki.
Ingibjörg hafði þann hæfi-
leika að líta á björtu hliðar lífs-
ins og hafði alltaf góð áhrif á
stórfjölskylduna með sínu
breiða brosi og léttu lund.
Kynni okkar Ingibjargar
urðu nánari eftir því sem árin
liðu. Við skildum hvor aðra,
mundum báðar vel eftir mjólk-
urbílunum og –brúsunum. Við
vorum báðar vanar að strokka
og skilja mjólk. Við höfðum báð-
ar kynnst heyvinnu, höfðum
báðar rifjað og lent í óþurrkatíð.
Ingibjörg mín, ég þakka þér
fyrir allt sem þú gerðir fyrir
okkur og allar ánægjustundirn-
ar sem við áttum saman. Fyrir
hönd fjölskyldu minnar sendi ég
ykkur innilegustu samúðar-
kveðjur. Guð styrki ykkur í sorg
ykkar.
María Eiríksdóttir.
Ingibjörg
Árnadóttir
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
ÞÓRUNN ÁRNADÓTTIR,
Höfðaholti 2, Borgarnesi,
lést fimmtudaginn 16. júni á Hjúkrunar-
og dvalarheimilinu Brákarhlíð.
Útförin fer fram frá Borgarneskirkju laugardaginn 9. júlí
klukkan 14. Útför verður streymt á kvikborg.is
Hlekk á streymi er einnig hægt að nálgast á mbl.is/andlat
Jón Einar Rafnsson Margrét Þorláksdóttir
Sigríður Kristín Rafnsdóttir Einar Hannesson
Anna Eygló Rafnsdóttir Sveinn Gunnar Eðvarðsson
Kári Þór Rafnsson Guðbjörg Dagný Þórðardóttir
Erlingur Smári Rafnsson Unnur Margrét Karlsdóttir
Kolbrún Alma Rafnsdóttir Hafliði Ólafur Gunnarsson
Júlíus Árni Rafnsson Helle Larsen
og ömmubörnin
Elskulegur eiginmaður minn, faðir
og tengdafaðir,
JÖRVAR BREMNES,
Dvergholti 24,
Mosfellsbæ,
lést á líknardeild Landspítalans
miðvikudaginn 15. júní. Hann verður
jarðsunginn frá Kópavogskirkju mánudaginn 27. júní klukkan 15.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á minningarsjóð
líknardeildar Landspítalans í Kópavogi.
Guðrún Helga Leifsdóttir
Jóhann, Leifur, Ingvar og fjölskyldur
Ástkær eiginmaður, faðir, afi og langafi,
MAGNÚS GUÐBRANDSSON
frá Gunnarsstöðum, Hörðudal,
búsettur á Borgarholtsbraut 65,
lést á líknardeild Landspítalans
laugardaginn 28. maí. Útförin hefur farið
fram í kyrrþey að ósk hins látna.
Petra M. Johannessen
Herdís Magnúsdóttir
Ólafur Magnússon
Birna Magnúsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Okkar ástkæra móðir, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
LILJA FINNBOGADÓTTIR,
húsmóðir og matráður,
Grundarfirði,
lést laugardaginn 18. júní á dvalarheimilinu
Jaðri. Útför fer fram frá Grundarfjarðarkirkju mánudaginn
27. júní klukkan 14, og verður athöfninni streymt á
https://youtu.be/jD392o0XxlY. Einnig má nálgast hlekk á
streymi á mbl.is/andlat
Agnes Jakobsen
Kristín Gísladóttir Ómar Antonsson
Sturlaugur Laxdal Gíslason Helga Þórný Albertsdóttir
Guðrún Gísladóttir Unnar Leifsson
Hafdís Gísladóttir Einar Sveinn Ólafsson
Katrín Gísladóttir Jóhann Rúnar Kristinsson
og ömmubörn
Okkar kæri
ÁSVALDUR MAGNÚSSON
bóndi,
Tröð, Önundarfirði
varð bráðkvaddur á heimili sínu 14. júní.
Útför fer fram í Ísafjarðarkirkju laugardaginn
25. júní klukkan 14.
Helga Dóra Kristjánsdóttir
Ásta Ásvaldsdóttir
Kristján Óskar Ásvaldsson Hólmfríður Bóasdóttir
Eyvindur Atli Ásvaldsson Sæbjörg Freyja Gísladóttir
og barnabörn