Morgunblaðið - 20.07.2022, Blaðsíða 15

hann ekkert að flækja þá, þeir
voru bara eins og þeir voru.
Það lýsti sér vel þegar við
Fjölnir vorum eitt sinn í desem-
ber á leið vestur í jarðarför afa
með eldri strákana okkar tvo,
þá 2 og 4 ára, frá Höfn í Horna-
firði. Við ætluðum að koma við
hjá Árna og Diddu til að nálg-
ast lykla að gististaðnum okkar
en veðrið á leiðinni tafði mjög
ferðina þannig að í staðinn fyrir
að banka eftir lyklunum að
kvöldi var klukkan orðin tvö að
nóttu. Brattakinnin var þá upp-
ljómuð og Árni og Didda tóku
ekki annað í mál en að við
kæmum inn og fengjum okkur
eitthvað að borða eftir langt
ferðalagið. Það væri nú ekki
mikið mál að taka á móti okkur
um miðja nótt og áður en við
vissum af var eldhúsborðið fullt
af mat. Við vorum veitingunum
fegin eftir langa keyrslu og
strákarnir töluðu lengi um heita
kakóið sem þeir fengu um nótt-
ina hjá Árna frænda og Diddu.
Margar minningar á ég um
Árna í heimsókn á Ísafirði um
verslunarmannahelgina í ár-
legri fjölskylduveislu í Birki-
hlíð. Hefð er að draga fram gít-
arinn þegar líða tekur á kvöldið
og syngja. Alltaf varð að syngja
Blakk fyrir Árna, uppáhaldslag-
ið hans. Árni söng það ekki eins
og við hin, innlifun hans var af
allt öðrum toga og það var ynd-
islegt að fá að fylgjast með hon-
um syngja lagið. Ég veit að við
munum áfram syngja Blakk,
honum til heiðurs, en lagið
verður aldrei eins.
Ég hitti Árna frænda síðast
um miðjan maí sl. Hann var þá
nýbúinn að greinast með langt
gengið krabbamein og ég ákvað
að kíkja í heimsókn með uppá-
hald okkar beggja, lúðurikling.
Þar sem við mauluðum saman
harðfiskinn með smjöri rædd-
um við um veikindin sem Árni
tók af miklu æðruleysi en um
leið af raunsæi. Hvorugt okkar
átti þó von á að tíminn væri svo
stuttur sem eftir væri.
Elsku Árni frændi, takk fyrir
góða og ljúfa samfylgd, ævin-
lega. Elsku Didda, Leifi, Sigga,
María og fjölskyldur, megi góð-
ur Guð styðja ykkur og styrkja
í sorginni. Minningin um góðan
mann mun lifa.
Heiðrún Tryggvadóttir.
✝
Árni Sig-
tryggsson
fæddist á Ísafirði
9. desember 1949.
Hann lést á Land-
spítalanum í Foss-
vogi 10. júlí 2022.
Foreldrar Árna
voru Sigtryggur
Kristmundur Jör-
undsson, f. á Flat-
eyri 5. ágúst 1909,
d. 10. desember
2004, og Hjálmfríður Sigurást
Guðmundsdóttir, f. í Vatnadal,
Súgandafirði 19. ágúst 2014,
d. 19. janúar 2006.
Systkini Árna eru Guðjón
Gísli Ebbi, f. 22. september
1935, d. 16. júlí 2017; Guð-
mundur Annas, f. 24. desem-
ber 1937, d. 10. mars 1961;
Alda Erla, f. 24. júní 1939;
Jörundur Sigurgeir, f. 29. júní
1942, d. 11. júní 2005; Anna
Guðrún, f. 5. september 1944;
Tryggvi Marías, f. 9. mars
1946; Hólmfríður, f. 26. októ-
ber 1947; andvana fæddur
drengur 1951; Jón Björn, f.
15. nóvember 1954; Hreiðar, f.
6. júlí 1956, og Katrín, f. 11.
ágúst 1959.
Árni kvæntist Guðbjörgu
Maríu eru Alexander Logi, f.
19. júní 1998, og Agnes Tinna,
f. 30. maí 2000. Unnusta Alex-
anders er Birgitta Lind Ólavs-
dóttir, f. 6. nóvember 1998.
Árni ólst upp á Ísafirði.
Hann hóf ungur sjómennsku
og var á ýmsum bátum frá
Ísafirði. Seinna gerðist hann
háseti hjá Ebba bróður sínum
á Örvari frá Skagaströnd. Ár-
ið 1973 flutti Árni til Húsavík-
ur þar sem hann lærði húsa-
smíði. Á Húsavík kynntist
hann verðandi eiginkonu
sinni, Guðbjörgu. Þau fluttu til
Reykjavíkur árið 1984 og síð-
an til Hafnarfjarðar.
Árni vann við almennar
smíðar en sérhæfði sig seinna
í parketlögn. Árni var snilld-
arsmiður og átti mörg hand-
tökin í híbýlum ættmenna
sinna í gegnum árin. Árið
1988 eignaðist Árni hlut í
trillu sem Tryggvi bróðir hans
átti. Saman endurbyggðu þeir
trilluna og gerðu út frá Ísa-
firði. Árni tók seinna við út-
gerðinni og eignaðist sinn eig-
in bát og gerði hann út frá
Hafnarfirði í mörg ár. Árni
sameinaði lengi vel sjó-
mennskuna og smíðarnar og
stundaði sjóinn á sumrin og
smíðaði á veturna. Árni fór í
sína síðustu sjóferð þann 28.
apríl síðastliðinn.
Árni verður jarðsettur frá
Hafnarfjarðarkirkju í dag, 20.
júlí 2022, klukkan 13.
Skúladóttur, f. 17.
júlí 1956, á afmæl-
isdegi hennar árið
1976. Fyrir hjóna-
band átti Árni
soninn Guðleif, f.
2. mars 2073, móð-
ir hans er Signý
Ástmarsdóttir, f.
18. desember
1950. Maki Guð-
leifs er Gísla Rún
Kristjánsdóttir, f.
5. júlí 1981. Sonur hennar er
Viktor Breki Þórisson, f. 10.
apríl 2008. Dóttir þeirra er
Emma Árný, f. 10. nóvember
2016. Guðleifur gekk Aymu
Lillian Siegstrand, f. 22. nóv-
ember 1994, í föðurstað, þá í
sambúð með Kathrine Siegs-
tad, f. 26. apríl 1976. Börn
Árna og Guðbjargar eru: 1)
Sigríður, f. 29. apríl 1976.
Börn hennar eru Guðbjörg
Anna, f. 26. maí 2015, og Árni
Birgir, f. 9. mars 2018. 2)
María Anna, f. 9. mars 1982.
Maki hennar er Magnús Ósk-
arsson, f. 12. október 1977.
Börn þeirra eru Júlíana Mist,
f. 14. september 2005, og Óli-
ver Aron, f. 19. maí 2007.
Börn Magnúsar og fósturbörn
Nú þegar sólin er hæst á lofti
og sumarið skartar sínu feg-
ursta fylgjum við Árna bróður
síðasta spölinn í þessu jarðlífi.
Hann háði harða og snarpa bar-
áttu við krabbamein sem lagði
hann að velli á rétt rúmum
tveimur mánuðum.
Margar minningar skjóta
upp kollinum. Við sjáum töff-
arann Árna á leið út á lífið.
Táning í nælonskyrtu, dökkum
jakkafötum með lakkrísbindi og
í vel burstuðum, támjóum
skóm. Aldrei skyldi hann
hneppa að sér jakkanum. Áður
hafði hann látið okkur „þjóna
sér“ eins og hann orðaði það
með því að fá okkur til að
bursta skóna sína gegn nokk-
urra króna greiðslu.
Árni hafði vart lokið gagn-
fræðaskólanum þegar hann réði
sig á bát frá Ísafirði og lagði
þar með grunn að sjómennsk-
unni og seinna trilluútgerð. Eft-
ir nokkur ár á sjó ákvað Árni að
venda sínu kvæði í kross. Hann
fluttist til Fríðu systur og Árna
Gunnars mágs síns á Húsavík
og hóf nám í húsasmíði undir
handleiðslu nafna síns. Á Húsa-
vík kynntist Árni eiginkonu
sinni, Guðbjörgu Skúladóttur,
eða Diddu eins og hún er alltaf
kölluð, og stofnaði fjölskyldu.
Þau fluttu til Reykjavíkur 1984
og eftir nokkur ár til Hafn-
arfjarðar. Árni var mikill fjöl-
skyldumaður, ljúfur og hlýr.
Börnin og barnabörnin fengu
sannanlega að njóta þess. Hann
fylgdist vel með ættinni, hafði
áhuga á ættfræðinni og upp-
færði ættarskrána þegar nýir
meðlimir bættust í hópinn. Árni
hélt vel utan um fólkið sitt,
börnin sín og ekki síst barna-
börnin sem áttu í honum hvert
bein.
Árni var snilldarsmiður og
það er vart til hús í eigu ætt-
arinnar þar sem hann hefur
ekki komið við sögu með ham-
arinn að vopni. Það var gott að
leita til hans. Hann var alltaf
ráðagóður og lausnamiðaður.
Hann tók gjarnan upp blýant
og blað og teiknaði þegar þurfti
að útskýra eitthvað smíðaverk-
efni. Útskýringar sínar ítrekaði
hann gjarnan með að segja
„það er alltaf gert“.
Hafið og sjómennskan togaði
alla tíð í Árna. Árið 1988 eign-
aðist hann hlut í trillu sem
Tryggvi bróðir átti. Saman end-
urbyggðu þeir trilluna og gerðu
út frá Ísafirði. Árni tók seinna
við útgerðinni, eignaðist sinn
eigin bát og gerði hann út frá
Hafnarfirði í mörg ár. Hann
sameinaði lengi vel sjómennsk-
una og smíðarnar, stundaði sjó-
inn á sumrin og smíðaði á vet-
urna. Árni undi sér vel á
sjónum, einn með sjálfum sér,
frjáls eins og fuglinn. Á bryggj-
unni átti hann líka góða samleið
með hinum trillukörlunum og
varði þar drjúgum stundum
þegar ekki gaf á sjó.
Eitt af uppáhaldslögum Árna
var lagið Blakkur við texta Jóns
Árnasonar. Þegar gítarinn var
tekinn upp á ættarmótum eða
útilegum stóð hann gjarnan upp
og söng hástöfum með viðeig-
andi látbragði „Mitt úlfgráa
höfuð hátt ég reisi – og held í
norður þína slóð“.
Elskulegur bróðir hefur reist
sitt úlfgráa höfuð og haldið sína
slóð.
Elsku Didda, Guðleifur,
Sigga, María og fjölskyldur.
Megi minningar um góðan
eiginmann, föður, tengdaföður
og afa vera huggun í sorginni
og ylja ykkur um ókomna tíð.
F.h. systkinanna
Hreiðar Sigtryggsson.
Ein gæfa mín í lífinu er að
hafa alist upp í góðri stórfjöl-
skyldu og eiga níu föðursystk-
ini. Eitt þeirra systkina var
Árni sem nú er látinn eftir
stutta baráttu við krabbamein.
Árni föðurbróðir minn var
einn mesti ljúflingur sem ég
þekki. Gott samband var milli
pabba og Árna alla tíð og mikill
samgangur milli fjölskyldna
þeirra. Við gistum oft hjá Árna
og Diddu eiginkonu hans í
Reykjavík og þau voru dugleg
að koma í heimsóknir vestur.
Þegar við fjölskyldan bjuggum
um nokkurra ára skeið í
Reykjavík varð samgangurinn
enn meiri og sömuleiðis þegar
Árni var nokkur sumur á skaki
fyrir vestan. Undanfarin ár hef-
ur stundum liðið nokkuð á milli
þess sem ég hitti Árna en samt
var alltaf eins og ég hefði hitt
hann síðast í gær. Hann fylgd-
ist vel með mér og mínum og
var jafn hlýlegur við Fjölni og
strákana mína fjóra og hann
var alla tíð við mig.
Gleðin og brosið voru aðals-
merki Árna og hann átti auðvelt
með að sjá það góða og
skemmtilega í lífinu. Hann var
verkmaður, vildi alltaf vera að.
Hann hugsaði hlutina vel áður
en hann byrjaði en síðan var
Árni
Sigtryggsson
- Fleiri minningargreinar
um Árna Sigtryggsson bíða
birtingar og munu birtast í
blaðinu næstu daga.
MINNINGAR 15
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 20. JÚLÍ 2022
✝
Guðmundur
Kristinn Gunn-
arsson fæddist 30.
ágúst 1930 á Gests-
stöðum í Sanddal í
Borgarfirði. Hann
lést á Dvalarheim-
ilinu Hlíð á Akur-
eyri 9. júlí 2022.
Foreldrar Guð-
mundar voru Krist-
ín Jóhannsdóttir, f.
22.6. 1894, d. 25.8.
1987, og Gunnar Daðmar Guð-
jónsson, f. 7.9. 1899, d. 5.1.
1949. Systur Guðmundar eru
Jóhanna, f. 22.10. 1931, Guðrún,
f. 7.9. 1933, d. 23.7. 2016, og
Sesselja Þorbjörg, f. 17.11.
1934.
Eiginkona Guðmundar er
Þórhildur Arnfríður Jónasdóttir,
f. 1.6. 1930. Þau gengu í hjóna-
band 21.12. 1954. Dætur Guð-
mundar og Þórhildar eru: 1)
Kristín Hólmfríður, f. 21.9. 1954,
maki Sölvi Jónsson, f. 25.1. 1954,
d. 10.9. 2013. Börn þeirra eru: 1)
fræðaskólanám í Reykjavík og
fór síðan í Menntaskólann í
Reykjavík þaðan sem hann lauk
stúdentsprófi vorið 1951. Að
stúdentsprófi loknu flutti Guð-
mundur norður í Laugar í
Reykjadal þar sem hann starf-
aði sem kennari við héraðsskól-
ann til ársins 1973 er fjöl-
skyldan flutti til Akureyrar.
Eftir það var Guðmundur
starfsmaður Skattstofu Norður-
landsumdæmis eystra, eða allt
þar til hann lét af störfum fyrir
aldurs sakir.
Meðfram störfum sínum á
skattstofunni og eftir að hann
fór á eftirlaun vann Guðmundur
sem leiðsögumaður og far-
arstjóri íslenskra og erlendra
ferðamanna. Hann fór margar
ferðir sem fararstjóri hjá
Ferðafélagi Akureyrar og hjá
því félagi gegndi hann einnig
stjórnarstörfum. Fyrir störf sín
hjá Ferðafélaginu var Guð-
mundur útnefndur heiðurs-
félagi. Guðmundur tók þátt í
ýmsum öðrum félagsstörfum, til
dæmis söng hann um árabil í
karlakórum og var félagi í
Lionsklúbbum.
Útför Guðmundar fer fram
frá Akureyrarkirkju í dag, 20.
júlí 2022, klukkan 13.
Arnhildur Eyja, f.
15.1. 1980, maki
Ólafur Guðmunds-
son, f. 25.10. 1979,
þeirra börn Krist-
ófer Sölvi og Katrín
Lea. 2) Borghildur
Ína, f. 7.3. 1984,
maki Guðlaugur
Rúnar Jónsson, f.
17.2. 1981, þeirra
börn Eyja og Sær.
3) Gunnar Óli, f.
1.11. 1986, börn hans Arnar og
Halldóra. 2) Elín Gunnhildur, f.
21.11. 1959, maki Lúðvík Eck-
ardt Gústafsson, f. 14.5. 1951.
Börn þeirra eru: 1) Dagmar Þór-
hildur, f. 21.7. 1996, sambýlis-
maður Þangbrandur Húmi Sig-
urðsson, f. 30.11. 1996. 2)
Benedikt Máni, f. 18.12. 2001.
Dóttir Lúðvíks af fyrra hjóna-
bandi er Ásdís Berglind, f. 9.8.
1980, maki Ólafur Þorsteinsson,
f. 13.9. 1977, þeirra börn Styrm-
ir Bergur og Hekla Guðrún.
Guðmundur stundaði gagn-
Í dag kveð ég ástkæran föður
minn, Guðmund Kristin Gunn-
arsson. Við slík tímamót reikar
hugurinn til baka.
Mínar fyrstu minningar eru
tengdar Laugum í Reykjadal þar
sem við bjuggum þar til ég var 14
ára. Gott var að vera kennara-
barn og alast upp á Laugum. Þar
var margt um manninn, mikið af
börnum og alltaf eitthvað um að
vera. Á þessum árum voru hér-
aðsskólar menningarsetur dreif-
býlisins þar sem íslenskar hefðir
voru í hávegum hafðar. Pabbi
naut þess að starfa við slíka stofn-
un og var enginn svikinn af
vinnuframlagi hans. Ýmsar sam-
komur voru fastir liðir í skóla-
starfinu, svo sem skólasetning,
útskrift, 1. desember-hátíð og
þorrablót, að ógleymdum böllun-
um. Tónlistarfólk úr skólanum og
nágrenni fékk tækifæri til að
stíga á svið á þessum uppákom-
um. Þar gat pabbi ræktað tónlist-
aráhuga sinn. Einnig fengu aðrir
fjölskyldumeðlimir að sækja
þessa viðburði sem var upphefð
fyrir alla.
Ferðalög voru ætíð ofarlega í
huga pabba. Pabbi var mikill unn-
andi íslenskrar náttúru, kunnátta
hans var ótæmandi þannig að
alltaf var nóg að segja frá. Fjöl-
skyldan fór í ótalmargar ferðir
um landið. Oft voru farnar illfær-
ar slóðir á hálendinu, enda átti
pabbi ávallt jeppabifreiðar á þeim
árum. Sumar ferðir voru talsvert
glæfralegar, til dæmis þegar
pabbi þurfti næstum að skríða
eftir hengibrú yfir Tungná til að
ná í bílakláfinn sem þá var stað-
settur hinum megin við ána.
Meirihluti fjölskyldu pabba
býr á höfuðborgarsvæðinu. Lítil
dreifbýlisstúlka hlakkaði alltaf til
árvissra ferða suður til að heim-
sækja ættingjana. Ég naut þess
að fá að skoða í búðir „stórborg-
arinnar“ og jafnvel kaupa eitt-
hvert lítilræði. Slíkt var ekki
sjálfsagður hlutur á þeim árum
og fæstir skólafélaganna norður
á Laugum höfðu heimsótt höf-
uðborgina.
Seinna varð ég þess aðnjótandi
að ferðast erlendis með foreldrum
mínum. Einnig heimsóttu pabbi
og mamma mig tvisvar til Berl-
ínar þar sem ég var við nám.
Pabbi gat alltaf komið manni á
óvart með þekkingu sinni á stað-
háttum, mönnum og málefnum á
erlendri grundu.
Pabbi átti mörg áhugamál.
Hann las mikið og á heimili okk-
ar var til mikið af bókum. Þar
mátti finna alls konar bókmennt-
ir, allt frá flóknustu fræðibókum
til spennandi glæpasagna. Einnig
gerði hann sér far um að lesa
bækur á sem flestum tungumál-
um. Enska, Norðurlandamál,
þýska og jafnvel franska voru
engin hindrun en hann gerði sér
far um að viðhalda sinni mennta-
skólatungumálakunnáttu og not-
aði orðabækur óspart.
Foreldrar mínir heimsóttu
mig og fjölskyldu mína reglulega
hér fyrir sunnan meðan heilsan
leyfði. Fyrst komu þau ávallt ak-
andi en eftir að heilsu pabba
hrakaði varð flug fyrir valinu.
Við leituðumst við að fara með
þeim á tónleika eða aðra menn-
ingarviðburði. Ég man vel að það
var glaður öldungur sem í fyrsta
sinn heimsótti Hörpu og hlýddi á
Sinfóníuhljómsveit Íslands spila
undurfagra klassíska tónlist.
Pabbi minn, nú ertu lagður af
stað í þitt hinsta ferðalag.
Hvíl í friði.
Þín dóttir,
Elín Gunnhildur
(Ella Gunna).
Guðmundur K.
Gunnarsson
- Fleiri minningargreinar
um Guðmund K. Gunn-
arsson bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu
daga.
Okkar innilegustu þakkir fyrir auðsýnda
samúð og hlýhug vegna andláts og útfarar
yndislegrar móður, tengdamóður, ömmu og
langömmu,
BRYNHILDAR J. BJARNARSON,
Hjúkrunarheimilinu Mörk,
áður til heimilis á Klapparstíg 5a,
Reykjavík.
Sturla Rafn Guðmundsson Eyrún Ísfold Gísladóttir
Ingibjörg Guðmundsdóttir Bergþór Guðjónsson
Elín Guðmundsdóttir Páll Þormar
Hafsteinn Guðmundsson Soffía Káradóttir
Jón Bjarni Guðmundsson Brynhildur Ósk Pétursdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Elskuleg eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir og amma,
HALLDÓRA LÁRA SVAVARSDÓTTIR,
Reyrengi 31, Reykjavík,
lést á krabbameinsdeild Landspítalans
miðvikudaginn 13. júlí. Útförin fer fram í
Grafarvogskirkju 26. júlí klukkan 13.
Hjálmar Kristjánsson
Elísabet Jenný Hjálmarsd.
Kristján Vignir Hjálmarsson
Jón Ragnar Hjálmarsson
Hjálmar Þór Hjálmarsson Telma Waagfjörð
Róbert Steinar Hjálmarsson Anna Björk Kristjánsdóttir
og barnabörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
PÁLÍNA GUÐRÚN GUNNARSDÓTTIR
húsfreyja,
frá Skörðum, Miðdölum,
lést á Dvalar- og hjúkrunarheimilinu
Silfurtúni, Búðardal, laugardaginn 16. júlí.
Útförin fer fram frá Kvennabrekkukirkju sunnudaginn 24. júlí
klukkan 14. Streymt verður beint frá athöfninni á slóðinni
www.kvikborg.is. Einnig má nálgast hlekk á streymi á
www.mbl.is/andlat.
Sigríður Jóna Svavarsdóttir Jóhann Eysteinn Pálmason
Guðgeir Svavarsson Kristín Ármannsdóttir
Sigmar Svavarsson Valborg Reisenhus
Margrét Svavarsdóttir Sigurður Helgason