Morgunblaðið - 27.05.2022, Síða 16

16 MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 27. MAÍ 2022
sem kom alltaf aftur en þegar
ég færði plöntuna til, þá bara
dó hún. En það er allt í lagi,
ég fæ þá bara afleggjara af
annarri slíkri plöntu eða
kaupi mér aðra. Þannig
prófar maður sig áfram
og lærir á garðinn. Í líf-
inu er maður alltaf svo
hræddur við að gera
mistök en í garðinum
er ekkert til sem heitir
mistök. Maður getur
sett plöntu á besta hugs-
anlega stað og svo kemur
maímánuður eins og í
fyrra, þar sem var sól á dag-
inn en frost á nóttunni, og
sumar plöntur lifðu það ekki af.
Það er bara hluti af náttúrunni.
Maður hefur svo gott af þessu æðru-
leysi sem maður þarf að temja sér í garð-
inum. Svo lærir maður að það þýðir ekki að
flýta sér. Maður gerir eitthvað núna og það
skilar sér ekki fyrr en næsta sumar. Fyrsta
sumarið plantaði ég ekki mjög mörgu, bara
nokkrum fjölærum plöntum enda fór mestur
tíminn í að stinga upp kerfilinn. Það var síðan
stórkostleg upplifun að sjá fjölæringana koma
upp vorið eftir.“
Í sátt og samlyndi við umhverfið
„Ég reyni líka að temja mér það hugarfar að
allir lifi í sátt og samlyndi. Ég eitra ekki og
reyni hvað ég get að laða hunangsflugur í
garðinn. Hingað koma kettir sem brjóta
plöntur og kúka í beðin en þeir eiga líka rétt á
að vera hér í hverfinu. Ég færi þá bara salatið
inn í gróðurhús, enda vil ég síður að kettirnir
eigi við það. Svo eru krakkar í fótbolta og svo
framvegis. Auðvitað reynir maður að hlífa
blómunum en svona er þetta bara. Ég er ekki
að fara að setja upp skilti eða gaffla. Maður er
lánsamur að eiga garð í miðbænum og ég ætla
ekki að búa til virki sem heldur náttúru og
öðru lífi frá. Þetta er allt hluti af æðruleysinu
sem fylgir því að eiga garð,“ segir Maríanna.
Garðurinn ekki óaðfinnanlegur
Maríanna segist ekki leitast eftir full-
komnun þegar kemur að útliti garðsins. „Hann
er alls ekki óaðfinnanlegur heldur þvert á móti
frekar villtur. Ég er í fullri vinnu með tvö börn
og hef einfaldlega ekki tíma til að eltast við
hvert strá. Ef maður nær að gera eitthvað, þá
er það dásamlegt. Ef ekki, þá er það líka allt í
lagi. Ég vil heldur setja niður sem mest og sjá
svo hvað plumar sig. Ég tek kerfilinn, skrið-
sóleyna og eitthvað af fíflum. Annars vil ég
bara njóta garðsins. Svo er það umhverfis-
vænna og betra fyrir nytsamlegar flugur og
skordýr að slá ekki grasið of oft!“
Dreymir um Jane Austen-rós
Ástríða Maríönnu liggur einna helst í rósa-
rækt. Hún á yfir tuttugu rósir. Hún safnar
helst rósum sem heita eftir skáldkonum, enda
er hún sjálf bókmenntafræðingur að mennt.
„Fyrsta rósin sem ég keypti heitir Skotta og
er mjög harðger. Önnur rósin hét Tove Jans-
son en ég er mikill aðdáandi Múmínálfanna. Þá
má segja að teningnum hafi verið kastað. Síð-
an þá hafa bæst við Astrid Lindgren, Emily
Brontë og Karen Blixen. Mig dreymir um að
eignast Jane Austen- og Shakespeare-rósirnar
en þær hafa enn ekki orðið á vegi mínum.“
Aðspurð segir Maríanna það ekki mikla
vinnu að rækta rósir. „Þær eru frekar við-
haldsfríar. Þær þurfa bara góðan stað. Ég er
alltaf að prófa nýja staði og sjá hvað virkar. Þá
gef ég þeim næringu tvisvar á sumri og snyrti
þær til ef þær taka upp á því að vaxa í kross.
Helsti vandinn felst í því hve lúsasæknar þær
eru en þá sprautar maður þær með vatni og ef
það gengur ekki, þá bætir maður smá
grænsápu við vatnið.“
Mikilvægt að skrá hvað er í garð-
inum
Maríanna mælir með að fólk
gefi sér tíma til þess að kynnast
garðinum sínum. „Ef þú flytur
eitthvert þá mæli ég ekki með að
þú byrjir á að grafa allt upp.
Byrjaðu á því að sjá hvað gerist
um vorið og sumarið, sjá hvað er í
garðinum og hvernig það plumar
sig. Allt gerist aðeins hægar í
garðinum heldur en í lífinu. Það er
gott að minna sig á það. Svo mæli ég
með því að fólk skrái niður hvað það
gróðursetur í garðinum og hvar. Maður
man þetta allt um sumarið og haustið en
þegar loks vorar aftur er þetta allt gleymt. Ég
hef lent í því að reyta upp eitthvað sem ég hélt
að væri arfi en var svo eitthvað sem ég hafði
gróðursett haustið áður og steingleymt.“
Var týpan sem keypti bara sumarblóm
Maríanna segir það ávanabindandi að dunda
sér í garðinum. „Hér áður fyrr keypti ég alltaf
bara sumarblóm og lét það nægja. En svo
fengum við þennan garð og þá var ekki aftur
snúið.“ Hún segir það líka mjög streitulosandi
að hlúa að garðinum. Mér finnst stórkostlegt
að vera í garðinum. Þótt maður nái ekki nema
hálftíma eða svo eftir vinnu eða þegar börnin
eru sofnuð, til að vökva eða reyta arfa. Það
virkar eins og smyrsl á öll streitusárin. Svo eru
nú að koma fram alls kyns rannsóknir sem
segja hversu hollt það sé að vera innan um
plöntur og grafa fingurna í mold. Ekki ljúga
vísindin!“
Maríönnu Clöru þykir gott að
rækta garðinn sinn og segir
að það sé afslappandi.
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Ég er í fullri vinnumeð tvö
börn og hef einfaldlega ekki
tíma til að eltast við hvert
strá. Efmaður nær að gera
eitthvað, þá er það dásamlegt.
Riddarasporarnir geta verið risa-
stórir. Maríanna er með þá bæði
fyrir framan og aftan hús.
Maríanna elskar anemónur en þarf
að passa sig á að reyta þær ekki
upp áður en þær blómstra en blöð
þeirra líkjast mjög skriðsóleyjum
fyrst þegar þær koma upp.