Morgunblaðið - Sunnudagur - 19.06.2022, Side 20

20 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 19.6. 2022
FERÐALÖG
Síðumúli 16 I 108 Reykjavík I Sími 580 3900 I fastus.is
fastus.is
WEXIÖDISK, COMENDA OG HOBART UPPÞVOTTAVÉLAR
ÖFLUGUR LIÐSAUKI Í ELDHÚSIÐ
WEXIÖDISK
Vandaðar og öflugar vélar
fyrir þá sem vilja það besta
COMENDA
Ódýrari kostur - öflug og
góð vél fyrir stærri eldhús
HOBART
Frábær fyrir minni eldhús,
kaffistofur o.fl.
Nánari upplýsingar veitir sölufólk okkar í síma 580 3900
H
eiða Björg Ingólfs-
dóttir, leikskóla-
kennari frá Fá-
skrúðsfirði, lét ekki
slíkar vangaveltur
nægja. Hún lagði drög að utanför í
nokkur ár, lét slag standa í fyrra og
er nýkomin heim eftir ferðalag í
tæpt ár.
Heiða ræddi við Sunnudagsblaðið
um ferðina sem tók óvænta stefnu
fyrir áramót. Upphaflega ætlaði
Heiða sér að flakka um Evrópu og
var í Þýskalandi þegar hún fékk
heimboð til Nígeríu.
„Vinur minn sem er kallaður Ben
býr í Nígeríu. Hann vissi að ég væri
á löngu ferðalagi og bauð mér að
eyða jólunum með sér í Nígeríu. Ég
var í München en við byrjuðum að
tala um í október að ég myndi vera í
Nígeríu um jólin. Það átti að vera
nægur tími og ég fór að lesa um ferl-
ið. Upplýsingarnar voru svolítið mis-
vísandi. Ég taldi að fólk með íslenskt
vegabréf myndi fá stimpil á flugvell-
inum en svo kom í ljós að það er bara
fyrir forgangshópa. Ég þurfti á end-
anum að senda bæði pappíra og
vegabréfið mitt til Írlands vegna
þess að sendiráð Nígeríu í Dublin
sér um vegabréfsáritanir fyrir Ís-
lendinga. Fyrst fannst mér það ekki
geta staðist, og fannst óþægilegt að
senda vegabréfið í pósti, enda er
vegabréfið eitt það dýrmætasta sem
maður á. Auk þess var þetta
skömmu fyrir jól og þá var ég sem
sagt vegabréfslaus í München. Ef
mér tækist ekki að komast til Níger-
íu þá var plan b að fara heim til Ís-
lands um jólin. Ég gat alla vega ekki
hugsað mér að vera ein í München á
jólunum.
Þetta tók óratíma og ég fékk aldr-
ei skýr svör. Þá hafði ég samband
við utanríkisráðuneytið og í fram-
haldinu var ræðismaður Nígeríu á
Íslandi settur í málið. Þegar hann
fór að spyrjast fyrir var málið af-
greitt og ég fékk vegabréfið til baka
með stimplinum. Þegar farið er til
Nígeríu þarf að framvísa alls kyns
upplýsingum eins og yfirlýsingu frá
viðskiptabankanum um að maður
geti framfleytt sér í landinu. Þetta
var orðið mjög stressandi svona rétt
fyrir jól og maður er búinn að bóka
rándýrt flug sem maður vill helst
ekki breyta. Þökk sé kórónuveirunni
reyndist auðvelt að breyta fluginu.
Ég ætlaði að koma til Nígeríu viku
fyrir jól en skilaði mér á Þorláks-
messu. Á aðfangadagskvöld hringdi
ég í foreldrana og tjáði þeim að ég
væri í Nígeríu. Þeim stóð ekki alveg
á sama en fundu að ég var í góðum
höndum.“
Börnin í Bíafra
Margir Íslendingar kannast við
borgarastyrjöldina sem geisaði í
Nígeríu á sjöunda áratugnum. Igbo
ættbálknum lýsti yfir sjálfstæði Bí-
afra í austurhluta landsins en eftir
borgarastyrjöldina lést um ein millj-
ón vegna sjúkdóma og hungurs.
Þegar Ingólfur faðir Heiðu var að
alast upp á Fáskrúðsfirði var honum
sagt að hugsa til barnanna í Bíafra.
Um fjórum áratugum síðar var dótt-
ir hans stödd á þessu svæði, sem er
ekki beinlínis ferðamannastaður.
„Hugsaðu nú til barnanna í Bíafra
var það sem pabbi fékk að heyra við
matarborðið þegar hann var lítill
strákur ef hann var ekki sáttur við
það sem var á boðstólum. Og hvar
var ég nú lent? Jú, akkúrat á meðal
Bíafrafólksins. Þeim fannst alveg
magnað að heyra að á litla Íslandi á
þessum tíma hefði fólk yfirhöfuð vit-
að hvar Bíafra var. Hvað þá að Ís-
lendingar hefðu verið með hugann
við hörmungarnar í Bíafra. Þá var
borgarastyrjöld á þessu svæði en í
dag er allt með mun friðsamlegra
móti þótt vissulega kraumi enn mik-
ið undir í samfélagi Igbo-ættbálks-
ins sem varð illa úti í þeirri baráttu,“
Þarfasti þjónninn?
Ljósmynd/úr einkasafni
Heiða Björg Ingólfsdóttir
á Fróni.
Morgunblaðið/Hákon
Erum öll eins
í grunninn
Margir velta því fyrir sér hvort ekki væri hress-
andi að fá einhverja tilbreytingu í lífið og til-
veruna. Brjóta sér leið út úr hversdagsleikanum
með einhverjum hætti.
Kristján Jónsson kris@mbl.is
5