Pósturinn - 15.07.1924, Blaðsíða 5

Pósturinn - 15.07.1924, Blaðsíða 5
POSTURTNN 5 I Í í l Þetta er vara af Henkel’s ættinni, náskyld Pepsil og Henko, og að sínu ieyti annað eins afhragð. — lieynið flfa skúriduft, l'æst víðast. Ýms finnu liér liafa þegarunv langt skeið notað sér þetta og sjá, eftir því seni vér vitum, ekki eftir því. Hér á landi er nú ein prent- myndagerð starfnekt af hr. Olafi Hvanndal og hæ,gt að fá hjá hon- um myndamót með stuttum fyrir- vara. Útgefandi þessa blaðs er og fús að aðstoða þá er vildu fá gerð- ar myndir, bæði með því að út- vega teiknara og að sjá um til- Inining myndanvótsins. Bréfamolar. —- — Meðal annará orða elsku Gunna nvín. Mikið kvíði eg fyrir töðugjaldadeginum. Þú manst auð- vitað að við erum vön að hafa góðan og þykkan rúsínuvelling, daginn þann. Að ógleynvdu jóla- brauði með kaffinu með meiru. Þetta er nú uppáhaldsmaturinn hans pabba jvíns. Nú fást þær ekki, rúsín uskammirnar. Þeir þarna svöra kváðu hafa verið orðnir leiðir á þeim. Og bann- að þæv' síðan. Mér er senv eg sjái liann pabba þinn. Ilann verður snúðharður gamli maðurinn, yfir því að fá ekki rúsínugrautin, eins og vant er. Þú veist víst hvað vanafastur liann er blessaður. En mig langaði til, að biðja þig Gunna mín uvn að komast eftir því fyrir mig, hvort það er satt sem þeir segja búðarmennirnir hérna í —ós, að ferskjur, eitthvað, sem hér heíir ekki þekst áður, eigi að vera v staðinn fyrir rúsín- urnar. Ráðanvennirnir í Reykjavík hafi svó tilætlast. Ef svo skildi, vera, þá blessuð skrifaðu vnér nákvævnlega um hvernig á að mat bvva þær, svo þær þragðist best. G u 111) ó k i u. Bréf það sevn hér fer á eftir, liefir kunnur kaupmaður í Kaup- raannahöfn skrifað syni sínunv, um leið og hann fékk honum í hend- ur verslun sína, og hætti sjálfur. Bréfið helir að geyma hvert gull- kornið öðru betra, og er. vert þess, að það sé lesið vanlega — og broytt eftir reglum þeim, sem garaall og reyndur kaupmaður vill láta eftirnvann sinn við verslunina fylgja-. K.höfn 1. okt. 19... Kæri sonur minn! Þetta er síðasta verslunarbréfið, sera þii færð frá honum föður þín- uvn gamla. í fyrranválið, þegar þu kevnur hingað inn í skrifstofuna ert þú ytirmaður ytir öllu hér, en frá þeinv degi tek eg vnér dálítið frí, það sem et'tir er æfi nvinnar. Eg hefi fyrir löngu tekið þessa ákvörð- un, en hefi ekki viljað láta þig vita uni liana fyr en nú. Það er best að tala ekki of snemrna um ákvarðanir sínar. Um leið og eg kveð nú skrif- stofu mína, býð eg æskuna vel- komna í stöðu gamla vnannsins. Það er ekki af því að mér finnist að eg hafi þrælað nóg, því að eg hefi aldrei þrælað, eg hefi unn- ið; og eg lvefi ekki skoðað það sem skyldu, heldur sem réttindi, sem lífið hefir veitt vnér. ■ ■ IQamalt járn I (Pot.t) ’ Enntremur gamlan * ❖ kopar ❖ i kaupum vér hæsta £ Iverði. H.f. Hamar, Norðnrstímr 7. „Sein hluthafi i hinu Sameinaða Portland-Cem- ent Coinpany, leyfi eg ínér áð standa upp og spyrja. Hvets vegna tek- ur þetta félag ennþáekki 1 þjónustu sina auglýs- ingar og nýjustu sölu- aðferðir? I raun og veru gat þetta mikla fólag með sama som einkasölu á Cementi ekki veitt ágóða af hinum venjulegu hluta- bréfuin sinum. Félagið kennir um lágu verði á heimsmarkaðin um, en það kennir sér ekki um, eins og rétt. væri. Það gæti tvöfaldað hlutafóð einungís með innanlands sölu, ef það oooo selja allskonar karlmanna fatnaði ytri sem innri. Allskonar vefnaðarvörur vu' ull og baðmull Prjónagarnið landsþekta og Cheviotin alþektu. NB. Ef uvn stærri pantanir er að ræða, þá sérstakt verð. — Pantanir sendar um alt land

x

Pósturinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Pósturinn
https://timarit.is/publication/1721

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.