Morgunblaðið - 08.08.2022, Qupperneq 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 8. ÁGÚST 2022
✝
Þorgerður Dag-
bjartsdóttir
fæddist á Þúfu í
Landsveit 28. októ-
ber 1931. Hún lést á
Heilbrigðisstofnun
Suðurlands 28. júlí
2022. Foreldrar
hennar voru Dag-
bjartur Hannesson
bóndi, f. 6. desember
1902, d. 27. desem-
ber 1983, og Sigrún
Kjartansdóttir, f. 8. apríl 1907, d.
19. mars 1975. Systkini Þorgerð-
ar eru Kjartan Vignir, f. 12. nóv-
ember 1934, d. 13. október 2020,
eftirlifandi kona hans er Elín
Lorenza Tangolamos, Hannes, f.
29. nóvember 1939, og Ingibjörg,
f. 29. nóvember 1939.
Þorgerður giftist þann 16. maí
1965 Páli Bergssyni frá Hofi í
Öræfum, f. 30. september 1932.
ember 1969. Börn þeirra eru a)
Karen Inga, f. 27. febrúar 1994,
b) Páll Dagur, f. 19. mars 1999,
og c) Brynjar, f. 20. janúar 2006.
4) Baldur Pálsson, f. 22. ágúst
1968, giftur Svövu Steingríms-
dóttur, f. 16. september 1971.
Börn þeirra eru: a) Eva María, f.
21. september 2003, og b) Eiður
Þór, f. 9. ágúst 2010. Fyrir átti
Baldur c) Hafstein Esjar, f. 25.
júlí 1996. Barnsmóðir: Jóhanna
Sigríður Esjarsdóttir, f. 3. sept-
ember 1970.
Þorgerður ólst upp á Þúfu og
fór í hefðbundna skólagöngu þess
tíma. Hún fór síðar á vertíðir til
Vestmannaeyja og kynntist þar
eftirlifandi eiginmanni sínum.
Þau settust að í Vestmannaeyjum
og hófu sinn búskap. Eftir
Heimaeyjargosið árið 1973 flutt-
ust þau á Selfoss og bjuggu þar
alla tíð. Þorgerður var heima-
vinnandi húsmóðir með börnin
sín þrjú en fór síðar að vinna í
Sláturhúsi Suðurlands og vann
þar í áraraðir.
Útför Þorgerðar fer fram frá
Selfosskirkju í dag, 8. ágúst 2022,
og hefst athöfnin kl. 15.
Foreldrar Páls voru
Guðmundur Bergur
Þorsteinsson, f. 22.
júlí 1903, d. 15. febr-
úar 1995, og Pála Jón-
ína Pálsdóttir, f. 17.
janúar 1906, d. 20.
janúar 1991. Þorgerð-
ur og Páll eignuðust
fjögur börn. 1) dreng-
ur, f. 1963, d. 1963. 2)
Dagrún Pálsdóttir, f.
31. desember 1964,
gift Kristjáni Karli Heiðberg, f.
26. desember 1958. Börn þeirra
eru: a) Andri Páll, f. 24. desember
1986, giftur Sigrúnu Helgu Holm,
f. 16. september 1984. Börn
þeirra eru Aron Ingi, Hekla Mar-
en og Ernir Karl. b) Pálmi Már, f.
31. janúar 1992. c) Gerður Sif, f.
25. janúar 1999. 3) Bergur Páls-
son, f. 31. desember 1964, giftur
Sigrúnu Þorkelsdóttur, f. 18. des-
Elsku mamma, við trúum ekki
að þú sért farin eftir stutt veikindi.
Við héldum að við fengjum meiri
tíma með þér. Þú sem hefur alltaf
verið svo hraust og dugleg og
kvartaðir aldrei yfir neinu en þú
varst orðin þreytt og orkulaus
seinustu mánuði. Svo uppgötvað-
ist krabbamein sem var komið
víða. Þú lagðist inn á sjúkrahús og
varst þar í rúmar þrjár vikur. Við
vonuðumst til að geta farið með
þig aftur heim en það tókst ekki.
Það er svo skrítið að koma heim
í Lambhagann og þú ekki lengur
þar. Það mátti aldrei neinn fara
svangur þaðan út og alltaf var til
eitthvað nýbakað, kleinur, ástap-
ungar, pönnukökur eða annað. Þú
varst líka alltaf að gera eitthvað í
höndunum, hekla eða prjóna.
Flestir í fjölskyldunni eiga lopa-
peysu, vettlinga eða ullarsokka
eftir þig. Þegar við vorum krakkar
saumaðir þú oft föt á okkur. Við
þökkum fyrir allar samverustund-
irnar, ferðalögin, veislurnar og
jólaboðin sem þú hélst alltaf fyrir
okkur.
Þú varst oft með hugann við
sveitina þína þar sem þú ólst upp
og þar sem systkini þín búa enn.
Þú vildir frétta hvað væri að ger-
ast í sveitinni og þér fannst svo
gaman að koma þangað. Þú fórst
með okkur systkinin í sveitina á
sumrin og svo þegar barnabörnin
komu þá fannst þér svo gaman að
sýna þeim sveitina þína.
Þú varst mikill dýravinur og
hafðir mikið gaman af hestum
þegar þú varst ung. Lengi var
hundur á heimilinu sem Baldur
kom með og var hann í miklu
uppáhaldi hjá þér. Svo seinna þeg-
ar Baldur fékk sér hund þá leitaði
hann mikið í Lambhagann til ykk-
ar og var þar oft í pössun og var
ofdekraður þar. Þið voruð alltaf til
í að passa börnin okkar og fannst
gaman að fá þau í heimsókn. Þú
kenndir þeim að prjóna, spila og
margt fleira.
Þú hafðir ávallt áhyggjur þegar
einhver í fjölskyldunni fór í ferða-
lag, hvort sem það var erlendis
eða bara yfir heiðina, þá vildirðu
fá fréttir af því hvort maður væri
kominn heim. Við vitum að þú
munt ennþá fylgjast með okkur.
Takk fyrir alla hjálpina, takk fyrir
að hafa alltaf verið til í að hugsa
um börnin og dýrin okkar, takk
fyrir allt sem þú kenndir okkur.
Takk fyrir allt, elsku mamma.
Þín börn,
Dagrún, Bergur og Baldur.
Elsku amma, það er svo sárt að
þú sért farin frá okkur. Þú og afi í
Lambhaganum voruð eins og
klettur í tilverunni, óhaggandi
hvað sem á bjátar. Alltaf gat mað-
ur mætt í heimsókn og vitað að
eitthvað væri til með kaffinu. Við
sjáum þig fyrir okkur í brúna
hægindastólnum að prjóna eða í
eldhúsinu að græja kaffi og klein-
ur fyrir okkur, jafnvel heitt súkku-
laði á hátíðisdögum. Við eldhús-
borðið voru ekki bara borðaðar
góðar kökur heldur minnumst við
þess einnig þegar þú kenndir okk-
ur að spila marías, þá var mikil-
vægt að vera klár í reikningi, sem
og svartapétur, þá var svartipétur
dreginn af handahófi úr bunkan-
um og settur undir rassinn. Að
sjálfsögðu stranglega bannað að
kíkja þar til í leikslok. Í jólaboðum
höfum við barnabörnin spilað
saman nánast hver einustu jól en
allir tóku með nýju spilin sem
leyndust í einhverjum jólapakkan-
um heim til ömmu og afa. Þar var
líka alltaf borðað hangikjöt og flat-
kökur sem amma bakaði og
drukkið malt og appelsín. Þú
kenndir okkur líka að prjóna og
stundum kepptum við um það
hver gæti puttaprjónað mest. Á
einum tímapunkti náði lengjan út
allan ganginn og rúmlega það,
hlýtur að hafa verið heimsmet,
gleymdist bara að skrá það.
Amma, þú varst alltaf svo mikill
dýravinur og var Kátur hundur-
inn ykkar í miklu uppáhaldi. Að
sjálfsögðu fékk hann að borða það
sem hann langaði í. Eragon strauk
líka reglulega að heiman bara til
þess að komst í Lambhagann, fá
sér að borða og fá klapp á kollinn.
Hænurnar í næsta garði voru líka
vinsælar hjá þér og voru velkomn-
ar inn í þvottahúsið þitt því þú
varst alltaf að gefa þeim að eitt-
hvað að snæða.
Hörkutólið hún amma okkar
sem kvartaði aldrei er nú farin og
munum við hugsa fallega til þín
eins og þú gerðir til okkar í hvert
skipti sem við vorum á ferð og
flugi.
Þú hugsaðir líka alltaf svo vel
um blómin í garðinum ykkar afa
og hafðir mikinn áhuga á þeim.
Þegar þú varst komin inn á
sjúkrahúsið baðstu meira að segja
um myndir af þeim til að sjá
hvernig þau döfnuðu og voru þau
öll í blóma.
Við vitum að þér líður betur
núna og gæðir þér vonandi á klein-
um og ástarpungum af bestu lyst.
Erfitt er að ímynda sér Lamb-
hagann án þín en við vitum að afi
mun hugsa vel um hann og við
munum hugsa vel um afa. Þegar
við rennum úr hlaði eftir heim-
sókn í Lambhagann vitum við að
þú stendur þétt við hlið afa á
tröppunum og veifar eins og þið
hafið alltaf gert, alveg þangað til
við erum horfin úr augsýn hlaðin
góðri orku og hlýtt um hjartans
rætur.
Þín barnabörn,
Andri, Pálmi, Karen,
Esjar, Gerður, Páll, Eva,
Brynjar og Eiður.
Þorgerður
Dagbjartsdóttir
Litrík og ógleym-
anleg samferðakona
er látin allt of
snemma. Ég vissi af
veikindum Þórhöllu
en grunaði ekki að
þessi ákveðna og viljasterka
manneskja þyrfti svo skjótt að
lúta í lægra haldi fyrir vágestin-
um. Þórhalla Arnardóttir hóf
kennsluferilinn við Rimaskóla á
upphafsárum skólans. Hún setti
strax mark sitt á skólastarfið,
ákveðin, kvik í hreyfingum og
raddsterk svo eftir var tekið. Hún
sýndi skólanum tryggð og trúnað í
starfi í hátt á annan áratug. Öll ár-
in starfaði Þórhalla sem umsjón-
arkennari á miðstigi með áherslu
á náttúrufræðigreinar. Í þessum
fjölmenna skóla reyndi á gott
samstarf og þar var Þórhalla eft-
irsótt og og gaf sig alla í verkefnin.
Hún setti nemendum sínum skýr-
ar reglur, sem eins gott var fyrir
þau að hlýða. Þannig taldi kenn-
arinn hag nemenda sinna best
borgið. Það sýndi sig líka í fram-
haldinu á unglingastigi að nem-
endur hennar mættu vel agaðir til
leiks í hegðun og vinnubrögðum.
Þórhalla reyndist frá byrjun
metnaðarfullur og góður kennari.
Í samstarfi við Jónínu Ómarsdótt-
Þórhalla
Arnardóttir
✝
Þórhalla Arn-
ardóttir fædd-
ist 6. júlí 1964. Hún
lést 14. júlí 2022.
Útför fór fram 29.
júlí 2022.
ur kom hún skólan-
um eftirminnilega á
kortið með áhrifa-
miklu Kómeníusar-
verkefni. Ásamt
nokkrum evrópskum
framhaldsskólum
varð til verkefnið
„The Chalk away“
eða „Burt með krít-
ina“. Afraksturinn
varð hinn árlegi Vís-
indadagur Rimaskóla
sem enn er haldinn ár hvert á
Degi náttúrunnar. Vísindadagur-
inn er jákvæð upplifun og allir inn-
an skólans taka þátt í alls kyns
áhugaverðum vísindatilraunum.
Verkefnið hlaut Hvatningarverð-
laun Menntaráðs Reykjavíkur-
borgar árið 2006. Við þetta verk-
efni og önnur störf gerði Þórhalla
kröfur til sín og annarra. Hún lét
vel í sér heyra ef henni mislíkaði
en var líka óspör á hrósið ef vel var
að verki staðið að hennar mati.
Hrósið hlaut ég oft sem skólastjóri
en kunni líka vel að meta hrein-
skilni Þórhöllu þegar því var að
skipta.
Eftir námsleyfi frá Rimaskóla,
sem Þórhalla nýtti sér til að auka á
færni og þekkingu sína í náttúru-
fræðigreinum, færði hún sig yfir á
framhaldsskólastigið og kenndi
við Verzlunarskóla Íslands þar til
yfir lauk.
Þórhalla eignaðist góða vini
fyrir lífstíð í Rimaskóla. Þrátt fyr-
ir að við værum um margt ólíkar
persónur þá höfðum við yfirleitt
sömu lífsskoðanir og þurftum ekki
að eyða dýrmætum tíma í þrætur
eða þras en gátum þeim mun oftar
glaðst yfir góðum árangri í skóla-
starfi eða eigin lífi.
Í starfsmannahópi Rimaskóla
var Þórhalla hrókur alls fagnaðar í
félagsstarfi og ánægjulegum
ferðalögum innanlands og erlend-
is. Ég mun sakna góðs samstarfs-
manns og litríkrar konu sem ávallt
bjó yfir vilja og krafti til að láta
gott af sér leiða. Góður kennari er
gulls ígildi og laun dyggðarinnar
eru sæmd. Með þeim orðum kveð
ég kæra vinkonu. Ég votta ástvin-
um Þórhöllu innilega samúð og bið
henni blessunar á nýjum vegum.
Helgi Árnason.
Kæra fjölskylda.
Þórhalla var um margt óvenju-
leg og einstök manneskja. Það
voru forréttindi og heiður að fá að
fylgjast með henni takast á við til-
veruna á sinn einstaka hátt, með
húmor, gassagangi, hlýju og
innsæi.
Kolli, Margeir, Örn og Björg
Sóley, við fjölskyldan samhryggj-
umst ykkur öllum innilega.
Ragnheiður Erla Rósarsdóttir,
Gústaf Vífilsson og börn.
Ég rétti henni höndina, hún lét
sem hún sæi hana ekki. Tók utan
um mig og kynnti sig með hvellum
rómi og þéttu faðmlagi. Þessu átti
ég ekki að venjast af ókunnugu
fólki. Nýja mágkona mín, jólin
1990. Smávaxna konan með stóra
nafnið, stóra manneskjan Þórhalla
Arnardóttir. Ég minnist geislandi
móðurinnar, bliksins í augunum
þegar hún sagði mér fyrst frá
Kolla sínum. Skínandi brúðarinn-
ar á aðventu 2007. Kennarinn,
handverkskonan, jólabarnið, gest-
gjafinn, naglagerðarkonan og fé-
lagi minn í víngerð/bruggi rétt fyr-
ir síðustu aldamót. Ég minnist
allra trúnaðarsamtalanna, hlátras-
kallanna, Grandglasanna og kaffi-
bollanna. Nokkurra ferðalaga.
Hvernig tvær kerlingar komu far-
angri og þremur stálpuðum
krökkum fyrir í pínulitlum fólksbíl
og óku af stað í sumarbústað í
nokkurra klst. fjarlægð frá Kaup-
mannahöfn. „Þið eruð svo ruglað-
ar“ hljómaði ótt og títt úr aftur-
sætinu. Ameríkufluga þar sem
Þórhalla talaði kannski „aðeins of
hátt“ á leiðinni. Golfarinn Þór-
halla. Það sem hún reyndi að sann-
færa mig um nauðsyn þess að
byrja sem fyrst. Háskólamann-
eskjan Þórhalla. Alltaf að læra
eitthvað nýtt og útskrifast úr enn
einu náminu. Öll jóla- og nýárs-
bréfin. „Í janúar fór ég í legnám.“
Eldri frænka spurði í jólaboði það
árið hvort þetta legnám væri nýtt
nám í háskólanum. Að leiðarlokum
þakka ég elskulegri mág- og vin-
konu góða og yndislega samfylgd.
Hún var einstök á svo marga vegu.
Bar þess merki að hafa hlotið upp-
eldi hjá kærleiksríku og góðu fólki.
Hugumstór, hjartahlý, greiðvikin
og hreinskiptin. Ég votta Kolla,
börnunum, foreldrum og öllum
ættingjum og vinum Þórhöllu
mína einlægu samúð. Það urðu all-
ir sem kynntust Þórhöllu ríkari á
eftir. Með gleði, jákvæðni og sinni
einstaklega góðu lund gaf hún
okkur öllum endalaust af sér. Þór-
halla Arnardóttir, þessi stóra og
skemmtilega kona, drap engan úr
leiðindum, svartsýni og ráðaleysi.
Takk fyrir mig og mína, elsku
Þórhalla.
Þorbjörg Margeirsdóttir.
Með þakklæti í
hjarta og góðum
minningum er nú
komið að því að
kveðja elskulega
tengdamóður mína, Þórdísi Sig-
urlaugu, sem ávallt var kölluð
Dísa. Það er erfitt að hugsa sér
hvernig lífið verður án þín, elsku
Dísa. Þú sem hefur verið svo
stór hluti af daglegu lífi okkar
allt frá því að þú fluttir frá Ísa-
firði til borgarinnar fyrir 27 ár-
um. Við vorum svo lánsöm að
búa alla tíð síðan í sama hverfi
og milli heimila okkar innan við 5
mínútna gangur og samgangur
mikill.
Dísa var einstök kona sem
tekið var eftir hvar sem hún
kom. Hún var hávaxin og stór-
glæsileg með einstaklega hlýja
nærveru. Dísa lagði mikla rækt
við syni sína og þegar við Helgi
vorum að kynnast þá var eitt það
fyrsta sem ég tók eftir í fari hans
hve hlýr og einlægur hann er –
eiginleiki sem ég seinna kynntist
hjá Dísu tengdamömmu.
Minningarnar hrannast upp,
þær nýjustu um fallega 90 ára
afmælið þitt í maí og veisluna
þína sem við erum svo þakklát
fyrir. Meðal eldri minninga eru
ferðirnar okkar bæði innanlands
og utan. Dagsferðir okkar með
fallega nestiskörfu fulla af góð-
gæti, dúk, kaffikönnu og prímus
til Þingvalla, Borgarfjarðar, í
Landmannalaugar, á Snæfells-
nesið og Suðurlandið. Ferðin
okkar til Ítalíu, 70 ára afmæl-
isferðin þín þar sem við í þrjár
vikur skoðuðum Toskana og nut-
um samveru og fegurðar.
Fyrsta heimsókn okkar til
ykkar á Ísafjörð er mér líka of-
arlega í huga. Natnin og dekrið
sem þú lagðir í að undirbúa
komu okkar var einstakt. Sjálfri
leið mér svolítið eins og prins-
essunni á bauninni þegar ég
lagðist upp í rúmið sem þú varst
búin að útbúa fyrir okkur Helga,
Þórdís Sigurlaug
Friðriksdóttir
✝
Þórdís Sig-
urlaug Frið-
riksdóttir fæddist
13. maí 1932. Hún
lést 16. júlí 2022.
Útför fór fram 25.
júlí 2022.
mörg lög af dýnum
og nýstraujuð og
viðruð rúmföt.
Hlýja þín var svo
mikil að Rakel, sem
þá var bara sjö ára,
að hitta ykkur hjón-
in nánast í fyrsta
skipti, bað ekki
bara um að fá að
kallaði þig ömmu og
Burra afa, heldur
vildi hún ekki fara
með okkur Helga suður þegar að
heimför kom. Hún fékk að vera
eftir hjá ykkur fyrir vestan og
dvaldi í góðu yfirlæti þar sem
hver dagur var henni sem æv-
intýr.
Jólin áður en þið fluttuð í bæ-
inn og þú sendir okkur fullan
kassa af góðgæti, þar á meðal
svo listilega fallega útskorið
laufabrauð sem þú bjóst svo vel
um að hver einasta kaka komst
heil með póstinum frá Ísafirði til
okkar í Bólstaðarhlíðina. Seinna
þegar þú varst flutt suður hnoð-
aðir þú í laufabrauðið með okkur
sem við skárum og steiktum
saman fyrir hver jól, en sjálf
hafði ég aldrei áður skorið eða
steikt laufabrauð. Þér var mikið í
mun að Helgi myndi læra að
gera laufabrauðið eins og þú
varst vön og svo góður kennari
varst þú að laufabrauðið hans er
alveg nákvæmlega eins og þitt –
það allra, allra besta.
Dagurinn sem Þórdís nafna
þín var skírð er líka eftirminni-
legur og allar dýmætu stundirn-
ar sem þið nöfnurnar áttuð sam-
an, þá var bæði spjallað, sungið
og hvers kyns handverk unnið.
Þú hefur búið henni alveg ein-
stakar minningar og kunnátta
hennar í hvers kyns handverki
er ekki síst þér að þakka.
Elsku Dísa, síðustu stundirn-
ar þínar eru mér líka dýrmæt
minning, sjá hvernig þú ljómaðir
þegar þú náðir að opna augun og
sjá son þinn, eiginmann minn,
manninn sem við báðar elskum.
Nú ertu farin í draumalandið –
hvíldin er þér kærkomin þó
söknuður okkar sé mikill, við
munum ylja okkur við fallegar
minningar.
Þín tengdadóttir,
Berglind.
✝
Þóra Ingibjörg
Jónsdóttir
fæddist í Hafn-
arfirði 8. júní 1933.
Hún lést á Heil-
brigðisstofnun Suð-
urnesja 11. júlí
2022.
Foreldrar hann-
ar voru Jón Gunn-
arsson loft-
skeytamaður og
Marta Steinþóra
húsmóðir. Systkini Þóru eru
Gunnar Brandur og Guðrún
Nikolína, bæði látin.
Eiginmaður Þóru var Guð-
mundur Georg Jónsson, fv.
stöðvarstjóri Icelandair í Kaup-
mannahöfn, f. 17. febrúar 1932,
d. 26. ágúst 2017.
Börn Þóru og Guðmundar
eru: Elísabet, maki Víðir Tóm-
asson, synir þeirra
eru Emil Örn og
Andri Örn. Jón Þór,
synir hans eru Guð-
mundur Georg,
Hilmir Ingi og
Reynir Þór. Rósa
Björk, maki Jó-
hannes Ólafsson,
börn þeirra eru
Ólafur, Þóra Ingi-
björg og Eva Rún.
Yngstur er Snorri,
maki Ólöf Harpa Gunnarsdóttir,
sonur þeirra Gunnar Ísak . Fyrir
átti Þóra Önnu Meyvantsdóttur,
börn hennar eru Halldór Jón og
Aðalheiður Sigurveig Jóhann-
esdóttir. Barnabarnabörn og
barnabarnabarnabörn eru fjöl-
mörg.
Útför hefur farið fram í kyrr-
þey.
Fyrir stuttu kíkti ég til Þóru
og þá var hún hress og indæl
sem fyrr, ekki var líklegt að svo
stutt væri eftir hjá henni en
hún lést svo 11. júlí sl. Alltaf
var gaman og upplífgandi að
koma við hjá Þóru, og þeim
báðum hjónum meðan Guð-
mundur lifði. Jákvæðnin, bros-
ið, lífskrafturinn – allt bar þetta
vitni um frábæra persónu sem
naut lífsins og gerði það besta
úr öllu. Það eru forréttindi að
hafa kynnst Þóru.
Innilegustu samúðarkveðjur
sendi ég börnum hennar og
öðrum ástvinum. Guð blessi
ykkur öll og minningarnar um
einstaka konu.
Einar Valgeir.
Þóra Ingibjörg
Jónsdóttir