Morgunblaðið - 28.12.2022, Side 17

Minningar
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 28. DESEMBER 2022
✝
Guðrún Hall-
dóra Kristín
Kristvinsdóttir, eða
Stína eins og hún
var kölluð, fæddist
22. nóvember 1943
á Kaldrananesi í
Bjarnarfirði í
Strandasýslu.
Hún lést á Land-
spítalanum í Foss-
vogi 10. desember
2022.
Foreldrar hennar voru hjónin
Kristvin Guðbrandsson, f. 21.
ágúst 1894, d. 12. október 1976,
og Ólafía Kristín Kjartansdóttir,
f. 5. janúar 1908, d. 17. mars
1988.
Guðrún H. Kristín var í miðið
í þriggja systkina hópi. Systir
hennar er Ingibjörg Sigrún, f. 4.
Keflavíkur eftir að foreldrar
hennar höfðu brugðið búi og bjó
Guðrún þar til æviloka. Hún
starfaði þá við fiskvinnslustörf
til fjölda ára og eins sinnti hún
barnagæslu og var forstöðu-
kona á gæsluvellinum Heið-
arbóli um árabil.
Einkadóttir hennar er Sigrún
Berglind Grétarsdóttir, f. 3.
febrúar 1969. Faðir hennar var
Grétar Árnason, f. 6. október
1946, d. 4. mars 2010. Eig-
inmaður Sigrúnar er Páll Sig-
urbjörnsson, f. 21. apríl 1962.
Hann á þrjú börn frá fyrra
hjónabandi og á fimm barna-
börn.
Útför Guðrúnar H. Kristínar
fer fram frá Keflavíkurkirkju í
dag, 28. desember 2022, og hefst
athöfnin klukkan 13.
júlí 1942, hún á tvö
börn og tvo stjúp-
syni. Bróðir hennar
er Guðbrandur
Kjartan, f. 3. des-
ember 1946, hann á
tvö börn og tvær
stjúpdætur.
Guðrún Halldóra
Kristín ólst upp á
Kaldrananesi, hún
sótti barnaskóla við
heimavistarskólann
Klúku í Bjarnarfirði. Hún var öll
sín ungdómsár á Kaldrananesi
ef frá eru taldar vertíðarferðir
til Keflavíkur kringum tvítugt
auk þess sem hún starfaði á Vík-
inni sem var veitingastaður í
Keflavík. Einnig var hún ráðs-
kona á Drangsnesi um tíma. Ár-
ið 1970 flutti stórfjölskyldan til
Lífið gefur og lífið tekur og í
byrjun desember helltist myrkur
yfir í mitt hjarta, því ljósið í mínu
lífi var skyndilega frá mér tekið.
Mín elsku besta mamma og vin-
kona í senn er horfin úr lifanda lífi
og komin í sumarlandið þar sem
gengnir ættingjar bíða hennar
með útbreiddan faðminn.
Nú er hún laus úr viðjum veik-
inda og þrauta og ég trúi því að nú
sé hún að hlusta á Örvar Krist-
jánsson spila á harmonikkuna en
hún hafði mikið dálæti á gömlu
góðu lögunum.
Ýmsar tilfinningar brjótast í
hjarta mér á þessari stundu, allt
frá sorg, reiði og tómleika til þakk-
lætis og ástar.
Síðustu tvö ár voru mömmu
erfið þar sem heilsu hennar fór að
hraka og hún, þessi duglega, sjálf-
stæða kona, gat ekki gert það sem
áður var hægt. Hún vildi helst allt
gera sjálf þótt kraftarnir leyfðu
það ekki og vildi ekki vera öðrum
háð og hafði frekar áhyggjur af
sínum nánustu.
Á lífsins leið var margt á hana
lagt, en sérstaklega þó frá miðju
síðastliðnu sumri þar sem hvert
áfallið dundi yfir en þrjóska ein-
kenndi mömmu og að gefast upp
var ekki til í hennar orðabók.
Hún var lítillát og nægjusöm,
vildi allt fyrir alla gera og einkar
gjafmild. Barngóð var hún og nutu
mörg þeirra þessa mannkostar
hennar, hvort sem þau voru tengd
henni eður ei.
Hún var mörgum hæfileikum
gædd og má þar nefna bakstur og
frægar eru Stínukleinur, jafn-
framt var hún mikil hannyrða-
kona. Gaman þótti henni að fylgj-
ast með þegar landsleikir voru í
sjónvarpinu, bæði í handknattleik
og í fótbolta, og þekkti hún flesta
leikmenn með nafni.
Ættfræði var henni hugleikin
og naut hún þess að glugga í ætt-
fræðibækur og átti gott með að
rekja ættir langt aftur.
Mamma, þú varst hreinskiptin
og bentir mér á það sem betur
mætti fara en það er í móðurinnar
eðli að bera hag barns síns fyrir
brjósti þótt fram á fullorðinsár sé
komið.
Að vera hennar einkabarn
gerði samband okkar mjög náið.
Eftir að ég flutti frá æskuheimili
mínu kom ég í heimsókn á næst-
um hverjum einasta degi og þess á
milli voru óteljandi símtöl okkar á
milli svo að ýmsum þótti nóg um.
Að kvöldi 5. desember ræddum
við í síma að venju til að bjóða hvor
annarri góða nótt og kvöddumst
að venju með orðunum „heyrumst
á morgun“. Sú varð þó ekki raun-
in; ég vakna morguninn eftir með
ónotatilfinningu um að ekki væri
allt með felldu og hringi og fæ
ekkert svar frá þér. Því miður
fékkst þú svo mikla heilablæðingu
að þú komst aldrei til meðvitund-
ar. Tengslunum á milli okkar
mæðgna má lýsa best með því að
hún var með símann í hendinni
eins og hún hafi ætlað að hringja í
mig á ögurstundu.
Hinn 10. desember lést hún í
faðmi ástvina, ég hélt í hönd henn-
ar eins og hún gerði við mig alla
mína tíð.
Þú varst kjölfestan í lífi mínu og
gerðir mig að þeirri manneskju
sem ég er. Mín von er sú að ég
verði þér til sóma og góður vitn-
isburður um það svo lengi sem ég
á eftir ólifað.
Með ólýsanlegri sorg í hjarta
þakka ég þér elsku mamma fyrir
allt sem þú varst mér og verður
mér um ókomna tíð, við vorum
ljósið í lífi hvor annarrar. Þín verð-
ur sárt saknað og ég elska þig að
eilífu.
Guð geymi þig.
Þín dóttir,
Sigrún.
Í dag kveð ég ástkæra tengda-
móður mína Guðrúnu Kristínu, nú
eða hana Stínu mína eins og hún
var alltaf kölluð, með söknuði og
virðingu.
Það er svo óraunverulegt að þú
sért ekki lengur hér en þú munt
alltaf eiga stað í hjarta mínu. Ég
veit að þú fylgist vel með okkur og
passar upp á mig og Sigrúnu dótt-
ur þína. Þú tókst mér strax vel og
samþykktir í fjölskylduna fyrir 11
árum þegar ég kynntist dóttur
þinni.
Þú vildir öllum vel, varst hrein-
skiptin og sagðir hlutina bara eins
og þeir voru með móðurlegu ívafi.
Þú varst einstaklega gjafmild, lít-
illát, harðdugleg og sjálfstæð kona
með hjarta úr gulli. Þú vildir helst
ekki þurfa að biðja um aðstoð þótt
hún væri svo sjálfsögð en hana
þáðir þú loksins þegar heilsu þinni
fór að hraka mikið á síðustu tveim-
ur árum. Síðustu árin voru þér
erfið, elsku Stína mín, en ég veit
að þér líður vel í sumarlandinu og
laus við sjúkdóma og þrautir.
Þín verður sárt saknað og
minning um góða konu lifir um ei-
lífð. Guð geymi þig.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
(Vald. Briem)
Huggun er okkur í þungum harmi
að vita þig lausa við sjúkdóms böl.
Hvílandi nú upp að alföður barmi
hugljúfa, fríska og lausa við kvöl.
Ástvinir allir nú saman hér stöndum
og leitum að styrk, kæri Drottinn,
til þín.
Trú á þig bindi oss fastari böndum
nú að huggun í harmi við leitum
til þín.
Á kveðjustund við erum hér,
kæru vinir, frænkur og frændur.
Lífið kemur og lífið fer
en öll við hittumst um síðir aftur.
Nú kveðjum við þig, kæra vina
sem á förum ert í burtu hér.
En nú hittir þú alla ættmennina
sem farnir eru á undan þér.
(Höf. ók.)
Takk fyrir tímann sem með þér
við áttum,
tímann, sem veitti birtu og frið.
Ljós þitt mun loga og leiðbeina
áfram,
lýsa upp veg okkar fram á við.
Gefi þér Guð og góðar vættir
góða tíð eftir kveðjuna hér.
Þinn orðstír mun lifa um ókomna
daga
indælar minningar hjarta okkar ber.
(PÓT)
Þinn tengdasonur,
Páll.
Elsku Stína mín. Margt kemur
upp í hugann þegar ég hugsa um
okkar samveru, svo margs er að
minnast, svo mikið að þakka fyrir.
Fyrst af öllu tókst þú stóran þátt í
mínu lífi frá upphafi, takk fyrir
það. Takk fyrir að finna fyrir mig
nafnið mitt sem þú stakkst upp á
eftir leit að hentugu millinafni fyr-
ir mig og hefur það verið notað
síðan. Takk fyrir allar samveru-
stundirnar og góðu Stínu-klein-
urnar og matinn sem þú gast alltaf
komið ofan í mig sem lítilli stúlku.
Takk fyrir að styðja mig og fagna
með mér á öllum mínum stundum,
afmælum, barnsfæðingum og
stórum sem litlum stundum í líf-
inu. Alltaf varst þú mætt með
faðmlag og gjafir, það mun aldrei
gleymast. Takk fyrir að aðstoða
við börnin mín og vera þeim alltaf
sem besta frænkan, með gjafir og
kærleika, aga og húmor í bland.
Þú komst okkur heldur betur til
bjargar og aðstoðar þegar þurfti,
bæði með því að aðstoða og passa
eins og ekkert væri sjálfsagðara.
Fyrir það hefur þú alltaf átt mikl-
ar þakkir skildar.
Við áttum okkar sérstaka sam-
band og í raun varstu eins og
næsta mamma mín, ég man varla
eftir mér á annan hátt en nálægt
þér og Sigrúnu. Við áttum
skemmtilegar stundir, margar
stundir með kvöldkaffi og margar
stundir í kringum jólahátíðina þar
sem haft var gaman. Laufa-
brauðið og kortarúntarnir, jóla-
ljósarúnturinn árlegi, hámhorfið
um eina páskahátíðina þegar
myndbandstæki og vídeóspólur
voru aðalmálið, sláturgerð, versl-
unarferðir í borgina og bílrúntarn-
ir um bæinn. Svo margt situr eftir
og lifir í minningunni, einna helst
situr þó eftir að aldrei bar skugga
á okkar samband. Ekki man ég
eftir að hafa nokkru sinni rifist við
þig eða reiðst, samt vorum við
ekki alltaf sammála um málefni
líðandi stundar.
Takk fyrir að vera þú, takk fyr-
ir að hugsa um mig og mína alla
tíð. Ég trúi því að nú getir þú
hvílst án þess að þjást, hvíldu í
friði og ró. Ég mun gera mitt
besta til að hugsa um Sigrúnu þína
sem ég veit að var þitt besta og
stærsta verk og afrek í lífinu.
Þangað til næst.
Þín frænka,
Sif.
Það tók nokkuð á að heyra að
Stína hefði yfirgefið þessa jarðvist
og farið yfir í sumarlandið. Mér
finnst ég hafa þekkt hana næstum
alla tíð enda var ég ekki nema níu
ára þegar afi sagði mér að það
væri að flytja stelpa á mínum aldri
í húsið á móti. Ég fylgdist með
flutningunum í glugganum og
daginn eftir rölti ég yfir götuna.
Stína kom til dyra og ég spurði
hana hvort það ætti ekki heima
þarna stelpa. Hún brosti og kallaði
í Sigrúnu, dóttur sína. Síðan þá
hafa þær mæðgur verið hluti af til-
verunni og mér þótti alltaf gott að
koma á heimilið og Stína reyndist
mér vel þegar ég leitaði til hennar.
Mér eru minnisstæð samtöl við
þær báðar, ýmist í stofunni eða
eldhúsinu, og oft hristi Stína bara
hausinn yfir okkur og uppátækj-
unum. Aldrei man ég eftir því að
hún yrði pirruð eða reið en hún lá
samt ekki á skoðunum sínum.
Þegar við vorum litlar vann Stína
myrkranna á milli til að sjá þeim
farborða svo að ég kynntist henni
meira eftir því sem við urðum
eldri. Á sumrin man ég eftir henni
við garðvinnu og lagði hún metnað
í að hafa garðinn fallegan og
snyrtilegan. Stína var mjög
heimakær en þótti gott að fá gesti
og var oft gestkvæmt í eldhúsinu.
Þá var boðið upp á heimagert
bakkelsi og kom enginn að tómum
kofanum þar. Sterkasta minning-
in um Stínu er líklega af henni sitj-
andi við opinn eldhúsgluggann á
meðan við Sigrún spjölluðum eða
borðuðum og öðru hverju hristi
hún hausinn, brosti eða skaut inn
orði. Eftir að mamma dó hringdi
ég stundum í hana ef mig vantaði
ráð við matseld eða bakstur og
kunni ég að meta aðstoðina. Þegar
ég gifti mig reyndist hún mér frá-
bærlega og aðstoðaði óumbeðin í
veislunni því hún sá að það vantaði
hjálp. Þannig var Stína, hún hugs-
aði fyrst um aðra og svo um sig.
Ég tel mig lánsama að hafa fengið
að kynnast henni og notið góðvild-
ar hennar og hjálpsemi. Hvíl í friði
og megi Guð vera með þér.
Hversvegna er leiknum lokið?
Ég leita en finn ekki svar.
Ég finn hjá mér þörf til að þakka
þetta sem eitt sinn var.
(Starri í Garði)
Kristín Guðbjörg
Snæland.
Guðrún Halldóra
Kristín Kristvinsdóttir
Elskulegur eiginmaður minn, faðir,
tengdafaðir og afi,
PÉTUR ÁRMANN JÓHANNSSON,
Leynisbraut 32, Akranesi,
lést á Landspítalanum í Fossvogi
miðvikudaginn 21. desember.
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Lionsklúbb Akraness,
kennitala 530586-1469, banki 0186-26-17754.
Sigurveig Kristjánsdóttir
Jóhann Pétur Pétursson Ingibjörg Torfadóttir
Berglind Ósk Pétursdóttir Jón Vilhelm Ákason
afabörnin
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
RAFN GUNNARSSON
Huldugili 34, Akureyri,
lést á aðfangadag 24. desember á
Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri.
Jarðarförin fer fram í kyrrþey.
Fyrir hönd aðstandenda,
Valdís Erla Eiríksdóttir Arnþór Elvar Hermannsson
Hafdís Björk Rafnsdóttir Sigurður Gunnlaugsson
Gunnar Rafnsson Gréta Grétarsdóttir
Þorsteinn Frímann Rafnsson Sólveig Þórarinsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
bróðir, tengdafaðir og afi
HELGI SAMÚELSSON
búsettur í Noregi
lést 17. desember.
Útförin verður auglýst síðar.
Siv Marit Ranheim
Axel Óðinn Ranheim Helgason
Eiríkur Helgason
Anna Helgadóttir
Samúel Helgason
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
FRIÐRIKA SIGRÍÐUR
ÞORGRÍMSDÓTTIR,
lést á Heilbrigðisstofnun Norðurlands á
Húsavík 13. desember.
Útförin fer fram í Húsavíkurkirkju mánudaginn 2. janúar
klukkan 14. Útförinni verður streymt af facebooksíðu kirkjunnar.
Einnig má nálgast hlekk á streymi á mbl.is/andlat
Birgir Þór Þórðarson María Alfreðsdóttir
Sigríður Björg Þórðardóttir
Hafdís Hallsdóttir
Þorgrímur Jóel Þórðarson
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir,
afi og langafi,
KRISTINN BJÖRGVIN SIGURÐSSON
prentari,
Skólabraut 5, Seltjarnarnesi,
lést á Landakotsspítala mánudaginn
19. desember. Útför hans fer fram frá Seltjarnarneskirkju
í dag, miðvikudaginn 28. desember klukkan 13.
Gylfi Kristinsson Jónína Vala Kristinsdóttir
Hilmar Kristinsson Margrét Hauksdóttir
Snorri Kristinsson Kristjana J. Kristjánsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og bróðir
GUNNAR I. WAAGE
Sléttuvegi 27, Reykjavík
lést 18. desember.
Útför hans fer fram frá Laugarneskirkju
miðvikudaginn 28. desember klukkan 13.
Blóm og kransar eru vinsamlega afþakkaðir, en þeim sem vildu
minnast Gunnars er bent á að láta líknarstofnanir njóta þess.
Benedikt G. Waage Ólöf Björnsdóttir
Davíð G. Waage Carolina Castillo
Alexander, Ísabella, Emma Björk
Ólöf Erla I. Waage
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
JÓHANNA ÞURÍÐUR JÓNSDÓTTIR
frá Fagurhólsmýri,
áður í Langagerði 16,
Reykjavík,
lést á dvalar- og hjúkrunarheimilinu
Kirkjuhvoli, Hvolsvelli, laugardaginn 24. desember.
Útför hennar verður auglýst síðar.
Guðný A. Valberg Ólafur Eggertsson
Gústaf A. Valberg Kanlaya Sitthichot
Hallgrímur I. Valberg Ingveldur Donaldsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn