Blysið : skólablað Gagnfræðaskóla Austurbæjar - 01.04.1952, Síða 22

22
ok veitti "báðuin vel. FÓr £o svá, at ;
þeir hrösuðu, ok varð Saxi undir Úlfi,
Hugðisk nú Úlfr bíta Saxa á 'barka. ,,
Greip þá Saxi til skónna þeira, sen hann j
hafði á fótuin ser, ok laust í höfuð Úlfi. ;
Brá J»á Úlfi svá mjök, at hann stirðnaði j
allr ok fell í ómegin. Hratt Saxi hon- |
um af sór ok reis upp. Reðsk hann á
búlkann ok hugðisk við ljúka. Minnkaði i
hann óðum, en vömb Saxa stækkaði. Ilóf- j
usk ]>á drunr ok hraringar feikiligar
efst í búlkanum, skalf jörð ok hús
hrundu, ok upp úr stafla kon hauss Fera-
lcútar, Yggldist Saxi njök ok óð at
ófcgnuði þessun, þreif eyru fjanda ok ■;
hurðisk upp svipta. En svá vas Ferakútr
fo'-'tr, at af gengu bsði eyru. Ruddi
hnnn nú frá sór brauðum, óð til Saxa,
opnaði hvápt sinn þann enn ógurliga ok
beit af nef Saxa, skirpti síðan nefinu j
í auga honun, svá at hann varð blindr
með öllu. Varð nú Saxi óðr, hóf Ferakút j
í lopt upp ok keyrði til jarðar. Henti j
pá svá illt at hann lenti á vömb Úlfs,
hvar hann lá afvelta í ónegin. Raknaði
hann við ok rak upp öskr svá ógurligt,
at slíks eru engin dsmi, en vömb hans
sprakk. Þveittusk iðr í andlit Saxa, ok
fóll hann dauðr niðr. Gripu nú dónendr
allir fyrir vit sór ok skunduðu brott
sem skjótask.
Svá es kappat saga.
G.S.
- 0O0 -
i ífJAfjj$L£jNZj(U
Hefur þu Guðrun, hetju okkar
sóð,
er hún hraðar að stofunni för
og tungunni hvítri og tönnunun
me ð
hún treður á herpta vör, -
er hún fyllir dyr, er hún stendur
kyr
og hvæsir á nemendafjöld,
svo hver alda deyr og hver þagnar
Þeyr,
er Tþaut yfir hjörtu vor k’óld.
Sem andvakan ferleg og auðnarleg
lönd
er önurlegt Guðrúnarþing,
og vinnun vór eitthvað neð hangandi
hönd,
er hervörður allt í kring,-
Glórir glýrna köld, yfir garpafjöld,
eins og Glánsaugu stari þar kyr,
En vór nötrun öll, því hór nætur-
tröll
nístir um hjartans dyr.

-' '■- ' :-■ '■ f’
11 DAÚUf 'frlOkObDSEN -{ J|s
t ■S- ... fvSf'- :■
í jakkafötun 10. narz.
Jarðarförin auglýst síðar IÍ *
J ; -■ ■-;'■.- ;■ -■>