Kristilegt skólablað - 01.09.1944, Síða 20

KRISTILEGT SKÓLABLAÐ
Eitthvað virtist segja mér, að lögmálið væri ó-
breytt, jafnvel þótt musterið væri í rústum.
Ekkert nema blóðið gat friðþægt fyrir sálina.
Við áræddum ekki að úthella friðþægingar-
blóði annars staðar en á staðnum, sem Drott-
inn liafði útvalið. En áttum við þá að vera al-
veg án friðþægingar? Þessi bugsun fyllti mig
hryllingi. I eymd minni leitaði ég ráða bjá
mörgum öðrum „rabbíum“. Fyrir mér vakti
aðeins ein stór spurning: Hvar get ég fundið
blóð friðþægingarinnar? Ég var kominn yfir
þrítugt þegar ég yfirgaf Gyðingaland og kom til
Konstantínópel. Spurningu minni var enn ó-
svarað, og bún bjó ennþá í buga mér, og sál
mín var ákaflega angruð af syndum mínum.
Kvöld eitt gekk ég eftir einu binna þröngu
stræta þeirrar borgar og sá þá skilti, þar sem
auglýst var samkoma fyrir Gyðinga.
Forvitnin knúði mig til að opna hurðina og
fara inn. Rétt um leið og ég settist, beyrði ég
mann segja: „Blóð Jesú, sonar bans, hreinsar
oss af allri synd“. Þetta voru fyrstu kynni mín
af kristindómi, en ég hlustaði og stóð á önd-
ínni, þegar ræðumaðurinn talaði um það,
hvernig Guð hefði lýst því yfir, að „eigi fæst
fyrirgefning án úthellingar blóðs“.
En liann hafði gefið sinn eingetinn son, Guðs
lambið, í dauðann og öllum, sem treystu á blóð
bans, væru fyrirgefnar allar þeirra yfirtroðslu-
syndir. Hann var Messías í 53. kap. Jesaja,
hann var sá, sem þjáðist í 22. sálminum. Ó,
bræður mínir, ég hafði fundið friðþægingar-
blóðið —- luksins. Ég treysti því, og nú er það
unun mín að lesa í Nýjatestamentinu og sjá,
bvernig allar fyrirmyndanir lögmálsins eru
fullkomnaðar í Jesú. Blóði bans befir verið
úthellt fyrir syndara. Það hefir fullnægt Guði,
og það er eini hjálpræðismöguleikinn fyrir
bvern mann, lrvort beldur liann er Gyðingui'
eða beiðingi“.
(Lausl. þýtt úr ensku)
K. F. G. R.
Félagið var stofnað 12. febrúar 1943 af fjór-
tán piltum úr Gagnfræðaskólanum í Reykja-
vík, og er því aðeins rúmlega eins árs gamalt
Það befir lialdið fundi, þegar unnt hefir ver-
ið, og á þessu eina ári hefir það eflzt svo og
vaxið, að nú eru félagsmenn rúml. 40 að tölu.
Fundirnir eru einfaldir og blátt áfram; þar
eru lesnar frásögur frá kristniboðinu eða um
einhverja fræga menn eða atburði í sögu kristn-
innar. Einnig er Guðs orð hugleitt á hverjum
fundi.
Eitt af því fyrsta, sem gert var eftir stofn-
un félagsins, var að ákveða stefnuskrá þess.
Þar stendur m. a.:
„Félagið byggir á hinum objektiva hjálpræð-
isgrundvelli, sem lagður er af Kristi Jesú með
friðþægingu lians fyrir syndir vorar og upp-
risu hans oss til réttlætingar eftir Heilagri
ritningu og játningarritum evangeliskrar lút-
herskrar kirkju“.
Og ennfremur:
„Takmark félagsins er:
a) að sameina trúaða nemendur og glæða trú-
arlíf þeirra,
b) að vinna aði-a fyrir Krist“.
Hvað viðvíkur starfi félagsins, hefir það
haldið marga fundi á þessu liðna starfsári.
Meðal annars var hahlinn afmælisfagnaður
þess 12. febr. s. 1. Þar var veitt kaffi og ým-
islegt annað til fróðleiks og skemmtunar. Þá
voru mættir um 60 nemendur.
Eins og sjá má af þessu er starfið að vaxa,
og það er von vor, að það nái þeirri útbreiðslu,
að enginn af nemendum skólans fari varhluta
af boðskap þess, sem er að boða Jesúm Krist
sem frelsara mannanna. Allt starfið byggist
á honum og án hjálpar hans getum vér ekki
starfað. Það er stórt spor, er vér hefjum nú
útgáfu þessa hlaðs, en Drottinn er með oss,
og hvað er þá að óttast? Sig. Magnússon.
i'