Alþýðublaðið - 12.07.1926, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 12.07.1926, Blaðsíða 2
ALÞÝÐUBLAÐIÐ Ulþýðublaðið kemoj- út á hverjum virkumvdegi. Afgreíðsla í Alþýðuhúsinu við Hverfisgötu 8 'opin frá kl. 9 árcl. til kl. 7 síðd. Skrifstofa á sama stað opin kl. 9'/2 —10V2 árd. og kl. 8-9 siðd. j Simar: 988 (afgreiðslan) og 1294 i i (skrifstofan). \ Verðlag: Áskriítarverð kr. 1,00 á j i mánuði. Auglýsingaverð kr. 0,15 I i hver mm. eindáíka'. 3 Prentsmiðja: Alþýðuprentsmiðjan J (í sama húsi, sömu símar).. Lega togaranna. Landstjórninni ber að hrinda peim fram til veiða. „Sérhver maður hefir líkam- iegar og andlegar þarfir, sem að eins er unt að full- nægja með frainleiðslu- starísemi. Framleiðsla mannanna er þó ekkert tak- mark í sjálfu sér. ... Fram- leiðsluskipulaginu verður að haga svo, að þörfum allra mannbræðra verði fu'll- uægt." Próf., 'dr. K. Jelliriek. Það er nú liðinn meira en mán- uður, síðan togaraflotinn lagðist við landfestar og hætti veiðum, og starfshæfir og dugandi-menn í hundraðatali mistu þar af leið- andi atvinnu sína á sjó og landi víð fiskveiðar og fiskverkun. Þennan tíma hefir fjöidi einstakra manna og þjóðfélagsheildin verið að tapa tugum og hundruðum þusunda króna, þar sem mikill hluti þeirra manna, sem skapa auð þjóðarinnar með vinnu sinni, hafa verið neyddir til þess. að eyða verðmætum í stáðinrC fyrir- að skapa þau að eins fyrir það, að framleíðslutækin eru eign ein- stakra manna, og úrelt réttar- ásland leggur þeim ekki skyldur á herSar, er svari til þess valds, er slíkur eignarréttur veitir þeim yfir hag annara manna. Slíkt á- stand er óhæft og afleiðing þess óþolandi. Alþýðublaðið hefir um hríð lát- ið ástandið tala þögulu alvöru- máli sínu til almennings og jafn- framt til reynslu í eitt skifti vilj- að gefa eigendum þessara mikil>- virkustu framleiðslutækja, togar- anna, færi á því að sýna, að þeir þyrftu ekki eftirrekstrar and- stöðustéttar -sinnar til; þess að hafda áfram nauðsynlegri frain- leiðslustarfsemi, en af því hefir ekki' orðið, að þeir haf.i notað . þetta færí. Enn liggja togararnir bundnir, nú umiiábjargræðistím- ann, þegar öll a^istaða . er bezt til að neyta starfskrafta mann- anna,þegar öll náttúran eríþlóma og starfi ait í kring. Nú er ekkj unt að þegja lengur yfir þessu reginólagi, að öflugustu fram- leiðslutækin séu ónotuð. Nú er ekki lengur hægt að bera það fyrir, sem fyrir skemstu var 4inft að vörn fyrir kyrlegu togaranna, að náuðsyn bæri til a^ dytta að þeim eftir vertíðina. Til þess hefir nv'i fengist nægur tími. Nú, er engin frambærileg ástæða til gegn því, að þeir hætti legunni og fari til veiða. Það ástand, sem nú er, má ekki þolast lengur. Það er trúlegt, að þvi verði ávarað, að þetta sé ekki hægt; út- gerð togaranna borgi sig ekki nú. Pótt svo yeeri, má það ekki stánda i vegi. Nauðsyn þeirra, sem þurfa að nota þessi framleiðslutæki, er svo mikil. Svo á útgerðin líka að þola dálítið tap nú. Feitu kýrnar 1924 og 1925 eiga að geta staðið í mögrum kúm' 1926 Qg 1927. samkvæmt hagspeki Jósefs og meir en það. En ef nú eigendur skella samt sem áður skollaeyrum við nauð- syn þjóðarinnar um, að fram- leiðslustarfsemin liggi ekki niðri um hábjargræðistímann, þá á þjóðin aðgang að landsstjórninni, að hún skerist í leikinn. Ef hún vill vera stjórn þjóðarinnar, en ekki ok eignamanna á alþýðu, þá verður hún að láta hrinda tog- urunum fram til veiða. Hún hefir tök á því. Það er ekki nema sjálf- sagt, að á móti réttinum, sem nú verandi skipulag veitir eigend- unt framleiðslutækjanna um fram aðra til arðberandi atvinnurekstr- ar, komi skylda á hendur þeim til þess að sjá hinum fyrir at- vinnu með kaupi, sem nægi þeim til Sæmilegs lífsuppeldis, ef atvinn- an er stöðug,"en sé ella svo hátt, að menn bíði engan halla við það, þótt hlé verði á. Menn þurfa líka að fá borgun fyrir að vera til taks, þegar á þarf að halda. Lands- stjórnin á því-rétt á að reka tog- arana til veiða. Að öðrum kosti verður hún a.ð breyta svo til úm framleiðsluskipulagið, að þjóðin eigi ekkert undir nú verandi eig- ss,nduhV framleiðslutækjanna. Og ef það er rétt, sem ráðherrar íhalds- flokksins segja, að þeir vilji greiða fyrir framtaki einstakling- anna, þá getur stjórnin nú ekki annað en gripið tækifærið til að ryðja þeim hindrunum úr vegi, sem varna því, að framtakssemi hundraða af starfsfúsu fólki fái notið sín, hema hún geri ummæli r.áðherranna um stefnu sína að ósvífmim blekkingum. Niðursta^ðan verður þá: Til þess að greiða úr nauðsyn þjóðarinnar, — til þess að firra ráðherrana smán af ráðleysi, valdaleysi og skrökvísi, verður stjórnin að hrinda togaraflotanum fram til veiða, — þó svo það kosti þjóð- nýtingu á honum. Merkur millirikjasamningur. (Eftir tilkynníngu frá sendiherra Dana.) Nýr gerðardómssamningur milli Danmerkur og Frakklands hefir verið undirskrifaður í Paris ný- lega, og er. samningur þessi miklu víðtækari og í meira samræmi við kröfur nútímans en nokkur annar, sem til er, því hann tekur til allra deilna, sem ekki ber að jafna með sérstökum hætti. Aðrir samningar greina milli réttardeilna og annara deilna, en svo ér ekki í þessum samningi. Ef deila jafnast ekki, skal málinu skotið til Þjóðadóm- stólsins eða gerðardóms sam- kvæmt Haag-samþyktinni. — „So- cial-Demokraten" segir eftir við- tali við utanríkisráðherra jafnað- armannastjórnarinnar um samning þenna, að hann sé liður í viðleitni stjórnarinnar til að breyta samn- ingum við önnur ríki í tímabærara horf og meira samræmi viði menn- ingarframfarir síðustu tíma. Slys. (Eftir símtali.) Otlendingarnir Brobakke og Paul Hermann eru að reisa verksmiðju (líklega í leyfisleysi) á Siglufirði. Pallar, sem unnið var á við þriöju hæð hússins, hrundu með verkafólkið. Þrír menn stórslösuð- ust.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.