Alþýðublaðið - 01.03.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 01.03.1920, Blaðsíða 1
Oefiö lit af JLlþýOwílokkijLWMi. 1920 Mánudagínn 1. marz 47. tðiubl. °& pappírseyðsla. Margir álíta, að lögfræðingar séu færari en aðrir um það, að 'biíá til lög. En vitanlega byggist sú skoðun á hjátrú þeirri eða of- trú, sem almenningur hefir á lög- iræðingunum, en ekki á staðreynd- um, þvi það eru gáfur, þekking á iivað reynst hefir vel erlendis, og bekking á staðháttum og kringum- stæðum þjóðarinnar, sem skapa ¦góðan löggjafa, en lögfræðingar iiafa ekki þessa kosti til að bera írám yfir aðra menn. Því þegar Mo hittist á, að lögfræðingur er góður löggjafi, þá er það einmitt af því, aðhann hefir þá kosti serh hér voru nefndir. ,-. En þó þessu sé nú svona varið, %á virðist þó mega ætla, að lög- íræðingum, sem altaf eru að glíma við lagastafi og lagagreinar, væri ^orkunarlaust að ganga svo frá lögum, sem þeir semja — og ekki sízt þegar það nú eru stutt lög — að ekki 'sé með réttu hægt ab íetta fingur út í þau, hvað form- inu viðvíkur. Það heyrist stundum talað um hvað bœndumir í þinginu séu ?öiiklir klaufar hvað viðvíkur form- iau á lagasmíð þeirra, og það er sennilegt, að það satt muni vera urn þá suma hverja. En að það' 6i'U fleiri en bændurnir, sem eru klaufar, meira að segja lögfræð- ingarnir sjálfir, má sjá á þinga- ályktunartillögunni um aínám húsa- ^igulaganna, og var þó einn af : flntningsmönnúnum hinn mikils- .-Qietni lögfræðingur Sveinn Björns- son, sem er fyrsti þingmaður •^¦eykvíkinga. Þegar tillagan birtist :-íyist (þingskjal 102) hljóðaði hún Þannig: „A.lþingi ályktar að skora á iaöðsstjómina, að nema úr gildi ÖS um húsaleigu í Reykjavík nr. 2*> 12. sept. 1917, og viöaukalög við nefnd. lög nr. 21, 14. okt. 1918, frá 1. okt. 1920 að telja, að undantekinni 1. gr. oS 4. gr., 2. og 3. málsgrein, og 6. grein laga nr. 24, 12. sept. 1917". Ekki er kunnugt hvort Sveinn Björnsson sá það sjálfur, eða hvort honum var bent á það af öðrum, hve ruglingslega þetta var orðað, en nokkuð var það, að hann kom með breytingartillögur tvær (prent- aðar á þingskjali 125) sem hljóða þannig: „1. Á eftir orðunum „nema úr gildi" komi: frá 1. okt. 1920 að telja, að fengnum tillögum bæjar- stjórnar. 2. Orðin „frá 1. okt. 1920 að telja, næst á eftir „14. okt. 1918", falli buit". Með tillögum þessum er þings- ályktunartillagan endurbætt lítils- háttar með því að flytja orðin „frá 1. 'okt 1920 að telja", þang- að sem hægt var að skilja, við hvað var átt með þeim. Jafnframt hefir Sveini Björnssyni, þeim mikla lögfræðingi, komið til hugar að það mundi ekki óviðeigandi, að álits bæjarstjórnar væri leitað, og er ekki ósennilegt að hann hafi munað eftir orðum Sjálfstjórnar- bróður síns, Jóns Þorlákssonar, sem eitt sinn í fyria á bæjar- stjórnarfundi fór hörðum orðum um þá þingmenn, sem flyttu frum- vörp þvert ofan í yfirlýstan vilja bæjarstjórnar, og það þó þeir væru sjálfir bæjarfulltrúar, en þar átti Jón Porláksson við hina fiyrri þingsetu Sveins. Nú mætti ætla að sú þings- ályktunartillaga væri ekki óbrúk- leg að „forminu" til, sem borin var fram af fjórum þingmönnum,1 alt „lærðum" mönnum, og meðal þeirra tveir lögfræðingar, auk hins að eigin sannfæringu óskeikula rökfræðings, þingmanns Dalamanna. Og allra sízt skyldi maður ætla að „formið" væri ekki í lagi, þeg- ar hinn mikli lögfræðingur Sveinn Björnsson var búinn að endur- bæta sitt fyrra verk með breyt- ingartillögunum á þingskjali 125. íslenzka smjörlíkið kostar ekki nema 3 kr. 50 aura kg. í útsölu Alþýðubrauðgerðarinnar á Vestur- götu 29. Og þó var till. óbrúkleg. Einn húsaleigunefndarmaðurinn fór að athuga hvernig þaÖ liti út að form- inu til, sem eftir yrði af húsa- leigulögunum, ef numið yrði úr lögum það, sein þingsályktunar- tillagan fór fram á, ásamt endur- bót Sveins Björnssohar, að svo miklu leyti sem hægt var að skilja hvað þingsál.till. fór fram á. Og niðurstaðan, sem hann komst að, var þannig, að hann áleit skyldu sína að benda þeim mikla lög- fræðingi Sveini Björnssyni og fé- lögum hans á það, að þeir væru blátt áfram að verða sór til skamm- ar. Og það hreif. Þeir fjórir sömu þingmenn, sem komu með þings- ályktunartillöguna, komu nú rneð svo hljóðandi breytingartillögu við sína eigin fyrri tillögu (þingskjal 135): „Tillagan orðist svo: Alþingi ályktar að skora á lands- stjórnina að nema úr gildi frá 1. okt. 1920 að telja og að fengnum tillögum bæjarstjórnar í Reykja- vik, 2. og 3. gr. laga nr. 24, 12. sept. 1917, um húsaleigu í Reykja- vik, ásamt viðaukalögum nr. 45, 28. nóv. 1919". Þar með var bæði hin uppruna- lega tiilaga og br.tillaga Sveins Björnssonar úr sögunni, en landið þurfti að kosta prentun á þrem þingskjölum í staðinn fyrir á einu, af þyí tveir lögfræðingar voru í vandræðum með formsatriði stuttr- ar tillögu, og það þó rökfræðing- urinn, þingmaður Dalamanna, værí í ráðum með þeim. Og það er engin vörn í málinu, að Jakob Möller var aðalflutningsmaður til- lögunnar; þeir áttu að geta haft hana rétta, þó hann hafi ef til vill tekið þátt í að semja hana. *

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.