Lísing - 01.12.1898, Qupperneq 10

26
ingúna á/bS^gíngjim'og Tinjbótum þangað tíÍ skúttuf'ittif lí-vfépftflr
af Jþeim en er kominn alliir á landið. tttíid 09 .nhm flblsij
' Ilítígúnqrverð atriði eru þessi: !l' * ;; 1
. 1. Að íeggja'skati á’landið og leiguna áf þvi, ‘héfur þáu i-
Imf að Iándíð vérður Hdírara og hægra að fá það.
2. Skatturinn á laud og leigu af því kemur eingönga á
lándeigandajin $að e? ekki hægt að koma honum á herðar
leiguliðans. ‘í;
3. Verðhæð laiida orsakast af völdum alþíðu ifir höfuð en
er ekki að þakka hverjum einstökum landeíganda. Af þessu
leiðir aftur réttlætiskrafa sú, að þjóðin eða almenning - nitur
peninga þeírra sem almenningi eru að þakka.
4. Vér erum sannfærðir um að það er eðlilegt lðuJl&l í fé-
lagsskap manna; að eftir því sem mannfjöldi vex áeinum stað,
þá orsakar hann bæði verðhæð á landinu og þörfina að leggja
skatt á það til þess að bera kostnað allan við stjórn; ->a. Ætti
þvi hvorttveggja að fara saman.
KINFLOKKUR VANDARASTA.
Ferðamaður nokkur var að ferðast um löndin í .Ari Afríku
og kom hann þá í dal einn frjósaman mjög og rann á eftír
miðjum dalnum. Béggja megin árinnar voru hrísgrjónaakrar
1 mesta blóma, en á hæðunum uppi voru bananátré hlaðin á-
vöxtum. Alt bar vott um firirtaks jarðrækt og velmegun
mestu.
En þegar hann fór að virða þorpið betur fLn'sér, þá varð
hann alveg forviða er hann sá hvað húsin voru n og léleg og
íbúarnir fátækir, Öhréinir, aumir og vesælir. Húsin voru' allra
méstu öhræsis kofaf og íbúar þeirra horaðir og haagraðir. Sult-
urinn 6g eíindiil skéin út úr hverju andliti.
í öðrum étida þbrpsins sá hann mannfjölda nokkum utan
um pall eitin er þaf var reistur; heirði hann þaf trumbur og
hljóðfæri slégití ögfíiélt að þar væri einhver tíátið á ferðum.
En þégar .Hanti ktíiri þar að þá brá honum við, að sjá þaf mann
einti jtia’kitin,'htitijtdan úpp á þumalfingrunum, én tiveir menn
tisavaxnif vtifúAð líftðstríkja hann svo að blöðið lágaði niður