Plógur - 29.03.1899, Síða 2
i8
Látum nú ioo ® af overheads-
méli kosta 8 kr. en ioo ÍS af
Lveiti 14. kr., af overheadsmélinu
missast 40 <S? en af hveitinu 15 H,
þá er eftir af overheadsméli 60 ÍS,
en af hveitinu 85. þá verður eftir
þessari áætlun, sem öll er í var-
Tcárasta lagi, pundið af overheads-
méli sem meltist, á 13 aura en
af hveitinu á 16 aura. En nú er
án alls efa þriðjungi lakara mél-
efni í overheadsméls®, sem melt-
ast, heldur en hveitiífið, og ekki
einu sinni þriðjunguraf ostefni móts
við hveitið; þá fer nú að verða
auðreiknað í hvorri þessari korn-
tegund er betra kaup fyrir lífið.
Bezt er fyrir alþýðu manna
að kaupa korn til brauðgerða og
mala það hér heima; bankabygg,
heilhrís og hveiti, sem sé ósvik-
ið; þá er líka gott og, ef til vill
bezt að kaupa baunir og hafra-
mél að miklum mun. Sé það
haft í máltíð, sinn daginn hvað,
hafa þessar korntegundir í sér öil
þau efni, eða því nær, senj, líkam-
inn þarf með til nægilegrar feiti.
Baunir hafa í sér tneira ostsefni
enlíkaminnþarfnastog hafaþví nóg
tilað bæta þaðupp, sem vantarí
bafratnélið: Haframélið vantareinnig
nokkuð af feiti, sem lítið mun gæta,
ef nóg er tneð baunum. Baunir
með feitu kéti er álitið einhver
bezta og ódýrasta fæða, sé ekki
snætt fram yfir þörf. Baunir
þurfa mikla suðu, en haframél
litla. Gott ákast er það líka
út á mjólk.
Það er engin efi á þvf, að fá-
tækir menn kosta oft eins miklu
uppá lífið, eða meira en þeir, sem á
kræsingum lifa, af því þeir hafa
ekki vit á því, hve ilt kaup að
er í ódýrasta kornmatnum, og svo
mun með fleiri fæðutegundir.
7 B.
Búbót.
1.
Stefnubreytingar — Oviss arður
— Vissari arður. — Villibúnaður,
menningarbúnaður. — Aukið kúahald.
— Fleira en fóður.
Ein af stefnubreytingum þeim,
sem taka þarf nú í landbúnaðin-
um, að áliti flestra, er um hann
hugsa, er sú, að fara að rœkta
lendur til að tryggja sér arð af
þeim (grasrækt, matjurtarækt), í
stað þess, eins og nú tíðkast að
mestu, að nota óræktað landið:
þýfð, ræslulaus, áburðarlitil, ógirt
tún; þýfðar, óræstar mýrar, móa,
o. s. frv.; vetrarbeit; magra, ó-
ræsta sáðreiti, með óblöndnum og
óhyltum jarðvegi; alt háð dutlung-
um náttúrunnar, ágangi búpen-
ings o. fl.
Girðingalaus og óræktuð t.ún,
útheysskapur og vetrarbeit, —
alt þetta gefur óvissan arð, og
er auk þess svo útdráttarsarnt að
vinnukrafti, að bændum verða þess
konar nytjar afar kostnaðarsamar,
einkum í gróðurbrests-árum.
En þegar farið er að rækta