Plógur - 30.10.1899, Qupperneq 7
7i
af áburðarefnunum burt, meðvatn-
inu annaðhvort niður í undirlögin
eða beinlínis af yfirborðinu, eftir
því hvernig jarðv. er háttað. Ekki
ætti samt að bera útþyntan áburð
á sama blett ár eftir ár, nema því
að eins að borið se á jafnframt
fastur áburður að haustinu. En
slík teðsla á túnum, er sú lang-
bezta og ábatavænlegasta, semég
þekki. Þá fyrst er vel borið á tún og
eins ogbezt hentar. Fastiraburður
borinn á snemma að haustinu, hlíf-
ir grasrótinni, og verhanafyrir biti
af hestum ogáburðurinn rignir rnest
allur ofan í jörðina að vetrinum.
En útþyntur voráburður leysiststrax
UPP °g eykur mjög jurtagróður-
inn. Með þessu lagi má fá alt
að því hálfu meiri töðu af tún-
tim en með gamlalaginu,— Reynd
þú þetta, sem máske efast um að
þetta sé satt.
Kafli úr inngangsorðum
að 120. ára gönilum Búalögum
— — — „Þessi Búalög eru prent-
uð ei einasta alrnúa til leiðbeiningar
— ------heldur og til fróðleiks: því
af þeim má sjá,. hversu verð rnargra
þarflegra hluta er stigið upp á þess-
um dögum, sem mætti sýnast víst
merki landins fátæktar og fordjörf-
unar; því bágt mun að bevlsa, að
peningar séu nú fleiri 1 landinu én
var fyrir ioo árum. Af þeim má og
sjá hversu fólki er aftur farið að elju
eður dugnaði eða hvorutveggja, einn-
in ráðvendni. Ttl eru þeir húsbænd-
ur, sem halda öllu í peninga, en
svelta fólk sitt að mat. — — — Hin-
ir eru miklu fleiri, sem láta fólk sitt
ganga í öllu sjálfræði þörfum framar.
Því satt er það, að allur fjöldi vinnu-
fólks er nú orðið svo vansiðað, það
þolir lítinn eftirrekstur, og fer úr
vistinni jafn vel fyrir skikkanlegt og
nauðsynlegt aðhald. Hafmatar veit-
ingar voru allar til forna skamtaðar
við skyr. Nú hafa fæstir húsbændur
efni á því; þó eru dæmin, að þar
sem skyr er veitt 1 sífellu, að þar
þykist fólk ei geta við verið fyrir
skyr-leiða. Og þar sem gefið er vetr-
arsmér, leggja sumir mathákar það
að jöfnu við klakann úr læknutn. Að
eg tali ei um kálamt eða léttmeti.
Hvað verkum fólks viðvíkur, þá er
það ei betra. Til forna héldu bænd-
ur uppi túngörðum sínum, og þá átti
vtnnumaðurinn að hlaða 5 faðma á
dag; nú halda menn varla uppi hey-
görðum eða bæjarhúsum; og ef vinnu-
menn eiga að þjóna að slfkum verk-
um fara þeir úr vistinni, og vilja þó
hafa árlega-----vaðmáls hundrað í
kaup". — — — — —
Meðal-dagsv. (Búa-Iög).
t. Að skera 10 geldinga og raka
allar gærurnar og hafa álnarlangt
kerti. 2. að taka upp 20 liesta af
krísi í meðal skóg. 3. að höggva
100 raftviði í góðum skóg og birkja
þá alla. 4. að skera tvítuga gröf,
10 feta breiða og 20 torfur niöur og
reiðutort'u að auk, 5. að smíðafjórð-
ungs kerald. 6. að velta fjórðungs -
landi (það mun eiga að vera akur-
lendi).