Rit þess (konunglega) íslenzka Lærdómslistafélags - 01.01.1781, Síða 35

í ©f?aptafell0í0í)|Tu.
35
foííttm, ^war mefl moebir á, og tjerba á
bábar fibttr rettinum ftórar fanb»fattnir og lání
flar; ettn tettr fieitir íogmgárimt, fetn gengr
frá melafolíinum á loqníftbuna, unbatt oebrinu;
enn anbfpœnið pebrinu oerbr flett uppá folíimt
af fanbi, utan fjann jte £pt ^cerri. ipá oinbrinu
fnfyr fer, ffefr aptr í burt fefar fannir, enn
lágarnar fplla;t meb fanb, og foma pá, fwerð
utn ftinnar, lágar og ftáar fannir. Ur ábr
nefnbum lágum 6lceð fumtag, fem tafa má
ttpp ftrajr eptir oebrib. 51 jicrr ftbur tíib elí;
burnar, fem uppblceð, foma aptr nfyiar mela
bottur, PÍbaj jírap fprir neban, og verbr far
einð góbr melr, eba jafnoel betri, enn á jtálfs
utn elíbununt, fprirfáfof, ab fanbsfofib jlab?
ncemij í ftefjum íágu melabótum; og £afa fcet
$oí óetri áóurb, en feim fjcerti tncebir meir á;
$ar meb jfefr melinn tafnftbr já láglenbinu,
þó eingi plá| fcu frí fprir $oí, £á jiormac
foma. 51 £eínt §áu ollbum oerbr melrinn ftjcri
fícer, enn á lcegri jfebum.
§. 4. Sínnaö, fettt melnum uerbr tit
ffaba, er Eaformrinn, fem almcnnilega foo
fallaj af £of, at í)Par ftann etr unbir, fac
pcrbr fem fafib. Jpatut er fama fptts og fanb«
ormr, raubr um fcefub, enn ab ebru ftoítleitr,
meb fejlunt pftr ttm ftg, líft fem grað«mabfr.
£cir ftcerjiu Perba fiálfð jtumtóngö lángir, enn
fíejtir minni. peit* §oía jtg inn í efjta íib á
rótinni, fjvar á fiaungin fienbr, og eta jíg
§ 2 ftttnbum