Morgunblaðið - 25.09.1958, Page 13

Morgunblaðið - 25.09.1958, Page 13
Fimmtudagur 25. sept. 1958 MORCTJTSHLÁÐIÐ 13 Árni J. I. Árncsson — minningarorð BORINN og barnfæddur Reyk- víkingur, traustur bæjarstarfs- maður um tugi ára, Árni J. I. Árnason, er kvaddur hinztu kveðju í dag. Fjölskylda, vinir og samverkamenn hugsa til hans með söknuði og ljúfum minn- ingum. Reykjavíkurbær á hon- um mikla þökk að gjalda. Fáa menn hef ég fyrir hitt, sem borið hafa í brjósti jafntrygga ést til átthaganna. Hann var vak- inn og sofinn í öllu, er verða mætti til velfarnaðar þessum bæ, og öðrum mönnum hugkvæmari í þeim efnum. Margan morgun undanfarin ár hef ég hitt hann við Tjörnina og jafnan hafði hann einhver áhugamál að miðla af og spán- nýjar hugmyndir á prjónunum. Árni ritaði bæjarráðinu bréf árið 1942, þar sem hann setti fyrstur fram hugmyndina um minjasafn Reykjavíkur. Bréfinu fylgdi að gjöf gömul vaktaraklukka, sem síðast var notuð um aldamót. Mikil og einlæg var gleði Árna, þegar þessi hugmynd varð að veruleika. Árni fæddist í Reykjavík 19. marz 1893, missti í bernsku föð- ur sinn og ólst upp hjá móður sinni. — 1. maí 1920 réðst hann til Reykjavíkurbæjar sem starfs- maður hjá Gasstöðinni. Þar vann hann til ársins 1946, lengst af sem bókari, en fluttist þá til Raf- magnsveitunnar og starfaði þar, unz hann baðst lausnar á þessu ári, er hann varð 65 ára gamall. Ég trega þenna trygglynda, hug- sjónaríka og samvizkusama mann. Ég bið konu hans og fjöl- skyldu huggunar og blessunar og borginni okkar til handa, „að ætíð megi hún minning kyssa manna, er voru svona góðir“. Gunnar Thoroddsen. o O o - í DAG er kvaddur hinztu kveðju, Árni J. I. Árnason, er lengst ævi sinnar var starfsmaður Reykja- víkurbæjar, fyrst um m'argra ára skeið við Gasstöð Reykjavíkur, og síðar mörg ár hjá Rafmagns- veitu Reykjavíkur. Árni var fædd ur 19. niarz 1893, að Austur- Bakka í Reykjavík og var því einn í hópi þeirra er telja sig til hinna sönnu Reykvíkinga, þ. e. að vera borinn og barnfæddur fyrir vestan læk. Um ætt hans veit ég ekki, enda skiptir það engu, mestu varðar að maðurinn sjálfur með lífi sínu og starfi, sýni hver hann er. Þá sést hvaðan hann kemur og hvert hann fer, og það sýndi Árni J. í. Árnason. Árna í Gasstöðinni þekktu allir miðaldra og eldri borgarar þessa bæjar er gas notuðu, því þá heim- sótti hann mánaðarlega um langt árabil með bros á vör og gas- reikinginn í hendinni, og þó inn- heimtumaðurinn sé ekki ávallt aufúsugestur þeim er skuld eiga að greiða, þá veit ég að Árni var vinsæll í því starfi, og ávann sér traust og virðingu viðskipta- manna sinna, jafnframt sem hann óx í áliti yfirmanna sinna fyrir framúrskarandi trúmenn^ku og skyldurækni, sem bezt sézt á því, að hann var gerður að bókara og fulltrúa Gasstöðvarinnar er það starf varð laust við fráfall Jóns heitins Egilssonar, en aðeins þeir tveir gegndu því trúnaðarstarfi meðan Gasstöðin var starfrækt af fullum krafti. Þegar starf- ræksla Gasstöðvarinnar dróst saman, fluttist Árni í fulltrúa- starf á skrifstofu Rafmágnsveitu Reykjavíkur, og þar vann hann af sama áhuga, skyldurækni og samvizkusemi sem fyrr, allt þar til hann lét af starfi á sl. vori fullra 65 ára og hafði þá unnið hjá tveim fyrirtækjum Reykja- víkurbæjar í hart nær fjörutíu ár. Árni var einn aðalhvatamaður að stofnun Starfsmannafélags Reykjavíkurbæjar, fullur áhuga að bæta hag bæjarstarfsmanna vann hann af alefli og fórnfýsi að velferðarmálum þeirra og fé- lagsins, og öll bernskuár þess var hann mjög virkur félagi, gjald- keri þess var hann í tvö ár og sat í ýmsum nefndum innan’fé- lagsins um ára bil. Allt til æviloka hafði hann mikinn áhuga á framgangi hags- munamála bæjarstarfsmanna og fylgdist ávallt með baráttumál- um félagsins hverju sinni þó hann sjálfur hefði dregið sig úr eldlínunni. Er aðrir yngri tóku við var hann þeim ráðhollur, og af eiginn reynslu veit ég að ætíð var gott til hans að leita þegar um mál St. Rv. var að ræða, hann var alltaf reiðubúinn að ræða málefni þess, og miðlaði ráðum af reynslu og þekkingu sinni. Árni var sérstakt tryggðatröll, skapstór og hreinlyndur maður, sem myndaði sér ávallt eigin skoð anir í hverju máli, eftir að hafa kynnt sér málskjöl svo sem frek- ast kostur var hverju sinni, og lét sig þá engu skipta hvort hann átti þar fleiri eða færri skoðanabræður, sannfæringu hans varð ekki haggað. .Mikill drengskaparmaður var hann og raungóður öllum er við erfiðleika áttu að stríða, vildi hvers manns vanda leysa með hollráðum er til sannrar hagsæld- ar stefndu. Árni var hagmæltur og hug- myndaríkur, vel ritfær og skrif- aði stundum í dagblöð um áhuga- mál sín. Oft átti hann greinar í Starfsmannabláðinu meðan það kom út á vegum félagsins. í 1. tbl. þess árið 1938, kom hann fyrstur manna fram með þá hug- mynd að bæjarstarfsmenn stofn- uðu með sér byggingarfélag til þess að reisa sér eigin íbúðir. Þá mun hann fyrstur manna hafa hreyft hugmyndinni um stofnun Minjasafns Reykjavíkur, og fyrsta minjagripinn til safns- ins gaf hann, var það vaktara- klukkan. Nú er safnið orðið stórt og ört vaxandi svo segja má að þar hafi mjór orðið mikils vísir. Árni unni fæðingarbæ sínum af heilum hug, og hafði mikinn áhuga á söfnun heimilda úr sögu Reykjavíkur, hafði hann viðað að sér miklum fróðleik þar sem allt frá landnámstíð. Hann var ótrauð ur stuðnmgsmaður allra framfara mála er hann taldi horfa til heilla fyrir Reykjavíkurbæ, ávallt var hann reiðubúinn að taka málstað Reykjavíkur er hann taldi ómaklega að henni ráðizt. Hagleiksmaður mikill var hann, átti hann haglega útbúna smíðastofu í húsi sínu, þar sem hann dvaldi oft í frístundum sín- um við smíðar. Húsgögn sín flest smíðaði hann sjálfur, og munu fáir sjá að þar hafi ólærður smið- ur að verki verið, svo haglega eru þau gerð. Kvæntur var Árni, Helgu Guð- mundsdóttur, sem einnig er fædd hér í Vesturbænum. Reyndist hún honum trúr og hollur lífsföru- nautur er bjó honum friðsælt og aðlaðandi heimili þar sem gott var að koma og njóta gestrisni þeirra hjóna er þeim báðum var svo ríkulega í blóð borin. Tvo syni éignuðust þau hjónin sem þegar hafa reynzt nýtir og góðir borgarar. Eru það þeir Guðmund- ur, stórkaupmaður og Árni, skrif stofu- og sölumaður. Við fráfall Árna J. I. Árnason- ar eiga starfsmenn Reykjavíkur- bæjar á bak að sjá einum öt- ulasta brautryðjanda í félagsmál- um þeirra. Þeir kveðja hann nú með virðingu og þökk, nafn hans geymist í sögu félags okkar, og mun lengi minnzt verða. Að leiðarlokum þakka ég Árna góð kynni og ágætt samstarf um mörg ár. Eftirlifandi konu hans og sonum, og öðrum ástvinum votta ég mína innilegustu samúð, og bið Guð að gefa þeim líkn með þraut. Þ. Ág. Þórðarson. ATHUGIÐ að borið samar við útbreiðslu, er la igtum ndýrcra að auglýsa í Mcrgunblaðinu, en 1 öðrum biöóum. — Glæsileg létt sófaseft með Rotex-gúmmíbórðum og lausum svamppúðum. Einnig svefnstólar fyrirliggjandi. tCúsgagnaverzIunin Grettisgötu 46 — Sími 22584 Okkur vantar börn, unglinga eða fullorðna til blað- burðar víðs vegar um bæinn frá næstu mánaðamótum. Talið við bókhaldið. Aðalstræti 6 — Sími 22480. Kona óskast í eldhús Matbarinn Lækjargötu 6 Kópavogur Nokkrar stúlkur, helzt vanar flökun óskast strax. Upplýsingar hjá verkstjóranum. Ora Kjöt og rengi hf. Kársnesbraut 34 Vaktstari Reglusamur miðaldfra maður getur feng- ið atvinnu við næturvörzlu. Umsókn um starfið sendist afgr. Mbl. merkt: „Vaktstarf — 7766<c. Loítpressur og málningnrsprautur fyrirliggjandi 6Þ0R8IHHS8QH sJflHHSDHP Grjótagötu 7 -— Sími 24250 Hið ve/ Jbe/c/c/a heimapermanent

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.