Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Ukioqatigiit

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1900, Qupperneq 16

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1900, Qupperneq 16
16 þær út að sandeiði, sem þar er með sjónum; en austur ogsuður af tjörn- unum er engi, þar til hæðir taka við. Má sjá, að engið og tjarnirnar eru eftirleifar af vogi, sem þar heíir gengið úr sjónum inn til hlíða, en lokast af sandeiðinu og síðan fylst upp, svo að hann er að innanverðu orðinn þurt iand, en utan til eru tjarnirnar. Það eru þær, sem Eb. kallar voga. Þeir Þorbjörn hafa komið frá Holti fyrir innan engið og ætlað að fara aftur sömu leið. Hafa þeir riðið ofan fyrir túnbrúnina, sem er örskamt, og farið fyrst inn með tjörninni og svo inn með enginu, undir hæðar- brún, sem er framhald af túnbrúninni. Þar eru klettar nokkurir í brún- inni við engið; skagar hinn insti svo fram, að vel má vera að hann hafi verið kallaður kambur. Nú er honum ekki nafn gefið. Undir honum er sem sjái til byggingarleifa, en verður þó varla sagt með vissu. En væri þar um fornar byggingarleifar að ræða, þá er sízt að undra, — þó þær væri mjög niðursokknar, því þar er jarðvegur injúkur. En afstaða bendir til, að hér hafi Kambgarður verið. Þar fyrir ofan, upp á brúninni, er bær, sem Tröð heitir. Hann er síðar bygður, og hefir þó verið færður úr stað. Er sumra ætlan, að þar hafi stakkgarðurinn verið. En eigi þykir mér það jafn-líklegt: það var fremur út af leið; og landslag bendir eigi til, að þar hefði þurft stakkgarðs við. Tóftir stakkgarða sjást víða á mýra-engjum, þar sem akstur eftir ísum á vetrum er auðveldari en reiðsla á hestum á sumrum. Þó skal eg ekki fullyrða þetta frekara. 9. Fróðá. Heimajörðin Fróðá stendur nú eigi þar, sem bær Þorbjarnar digra var og »Fróðárundur« urðu. Þar stendur nú hjáleigan Forna-Fróðá, og þó eigi alveg á sama stað, sem fornbærinn stóð, heldur þar sem kirkjan forna var og kirkjugarðurinn. Rúst eldri bæjarins Fornu-Fróðár er fáum tugum faðma austar og ofar með læk þeim, er þar rennur. Það er auð- séð á henni, að bærinn hefir staðið þar fram á seinni aldir: þar hefir fornaldar-húsaskipan verið horfin fyrir annari nýrri. Ofan á annan enda rústarinnar hafa nýlega verið sett peningshús, en eru þó lögð niður aftur. Bæjarstæðið er raklent mjög, nær sem rústin væri í mýrlendi; er þar þó að eins mjó spilda milli hæðarbrúnar, sem fyrir ofan er, og lækjarins, sem fyrir neðan rennur. Meðan hæðarnar fyrir ofan voru skógi vaxnar, hefir hér -verið þurlendara; annars hefði enginn valið hér bæjar- stæði. Búið var áður að segja mér það, að nú væri rúst ein þar, sem Fróðá hefði forðum staðið. Hugði eg gott til að grafa þar og finna eld- húsgólfið og eldsgrófina (sem »selshöfuðið« kom upp úr forðum!). En er eg sá rústina, sá eg líka, að annaðhvort mundu þar allar fornar menj- ar eyðilagðar af seinni mönnum, ellegar svo byrgðar undir nýrri mann- virkjum, að eigi mundi vinnandi verk að leita þeirra.

x

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Árbók Hins íslenzka fornleifafélags
https://timarit.is/publication/97

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.