Fréttablaðið - 15.05.2015, Side 17

Fréttablaðið - 15.05.2015, Side 17
FÖSTUDAGUR 15. maí 2015 | SKOÐUN | 17 Í DAG Sif Sigmarsdóttir rithöfundur Markaður Smáratorgi Outlet Grafarvogi Breskir fjölmiðlar standa frammi fyrir ráðgátu sem ætlar að reynast þeim erfitt að leysa. En þeir gefast ekki upp. Nú þegar vika er liðin frá þingkosningum í Bretlandi hafa færustu rannsóknarblaðamenn landsins gengið í málið. Ekkert er til sparað. Laun eru í boði þeim til handa sem veitt getur upplýsingar um gátuna. Breska pressan stendur vaktina. Þjóðin skal fá skýringu á hinu dular- fulla hvarfi þyngsta loforðs kosningabaráttunnar. Hver þykist hann vera? Móses? Einhvers staðar situr nú póli- tískur ráðgjafi heima hjá sér með höfuð í höndum sér og þá vitneskju í hjarta að eitt fárán- legasta pólitíska uppátæki mannkynssögunnar fæddist í kollinum á honum. Fyrir viku urðu draumar Ed nokkurs Miliband um að verða forsætisráðherra Bretlands að engu. Verkamannaflokkurinn beið ósigur í þingkosningunum þrátt fyrir að skoðanakannanir hefðu bent til annars. Það var ekkert í fari Mili- band sem gaf til kynna að hann teldi sig vera að tapa þegar hann mætti á blaðamannafund í smábænum Hastings á suður- strönd Englands skömmu fyrir kosningar. Þvert á móti. Hann var bara frekar brattur í bestu jakkafötunum sínum – jakk- inn ekki of síður, herðapúðarn- ir ekki upp að eyrum – er hann mætti á fundarstað, víðfeðmt bílastæði, þar sem myndavél- arnar biðu hans. En himinn- inn var jafngrár og malbikið og þótt Miliband sæi þau ekki voru óveðursský á lofti. Brosandi stillti Miliband sér upp fyrir framan tveggja og hálfs metra háa, áletraða stein- töflu úr kalksteini eins og ekk- ert væri eðlilegra. „Þessi sex loforð eru meitl- uð í stein,“ sagði Miliband þar sem hann stóð undir mörg hundruð kílóa þungri töflunni sem hefði kramið hann eins og skósóli maur ef aðstoðarmaður hans hefði ekki skorðað hana almennilega. Loforðin á steinin- um voru sex af mörgum tugum stefnumála sem Verkamanna- flokkurinn talaði fyrir í kosn- ingabaráttunni. „Þau eru meitl- uð í stein svo að þau verði ekki svikin eftir kosningarnar.“ Steintaflan var útspil Verka- mannaflokksins við vantrausti fólks á stjórnmálamönnum. Hugmyndin var sú að ekki væri hægt að brjóta loforð sem voru bókstaflega meitluð í stein. Jafnframt átti steinninn að minna á öll þau loforð sem fráfarandi ríkisstjórn íhalds- manna og frjálslyndra demó- krata hafði svikið, því þau höfðu hvorki verið meitluð í stein í bókstaflegri né óeigin- legri merkingu. En táknrænir gjörningar sem kalksteinninn eru vand- meðfarnir. Sé merkingin ekki niðurnjörvuð er öllum frjálst að lesa það sem þeim sýnist í uppátækið. Steinninn kramdi Miliband ekki bókstaflega. En hann gerði það óeiginlega. Ekki leið á löngu uns öðrum túlkun- um á steintöflunni rigndi yfir Miliband eins og eldi og brenni- steini. „Þetta er legsteinn Mili- band.“ „Þyngsta sjálfsmorðs- bréf sögunnar.“ „Hver þykist hann vera með þessa steintöflu? Móses?“ Lög til að halda loforðið Verkamannaflokkurinn var ekki eini flokkurinn í kosning- unum sem virtist ganga út frá því að stjórnmálamönnum væri ekki treystandi. David Cam- eron, formaður Íhaldsflokksins, lofaði því að hækka ekki tekju- skatt á kjörtímabilinu kæmist hann til valda. Jafnframt lofaði hann því að setja lög sem bönn- uðu honum að hækka tekju- skatt á kjörtímabilinu – eins og honum væri svo eðlislægt að svíkja loforð að hann gæti ekki hamið sig nema það væri hrein- lega ólöglegt. Og útgáfa frjáls- lyndra demókrata af steintöflu Miliband voru sex rauðar línur sem flokkurinn sagðist lofa að stíga ekki yfir; sex loforð í lof- orðahafi kosningabaráttunnar sem flokkurinn lofaði að svíkja ekki. Öll voru uppátækin innan- tómar brellur. Þegar þingkona í Verkamannaflokknum mætti í útvarpsviðtal lét hún þau orð falla um loforðin á steintöflunni „að það héldi því enginn fram að þótt búið væri að meitla þau í stein ætluðu þau ekki að brjóta þau“. Þótt eitthvað sé meitlað í stein er það ekki meitlað í stein. Kassi af kampavíni í boði Kosningunum er lokið. Íhalds- flokkurinn bar sigur úr býtum og hefur fimm ár til að svíkja loforð sín. Fjölmiðlar beina nú sjónum að því sem skiptir raun- verulega máli. Hvað varð um steintöfluna hans Miliband? Dagblaðið The Telegraph hringdi í fimmtíu helstu stein- smiði Bretlands til að reyna að leysa gátuna. Daily Mail hyggst gefa þeim heilan kassa af kampavíni sem veitt getur upp- lýsingar um hvar steinninn er niðurkominn. Mér varð hugsað til allra lof- orðanna í kosningabaráttunni í Bretlandi þegar ég las fréttir af stöðu aðildarviðræðna Íslands við ESB í vikunni. Hver raun- veruleg staða málsins er treysti ég mér ekki til að fullyrða en ég gef þeim sem hendir reiður á því heilan kassa af kampavíni. Evrópusambandsmálið sýnir að íslenskir stjórnmálamenn eru engir eftirbátar breskra kollega sinna þegar kemur að því að svíkja loforð. Í stefnu- skrá Sjálfstæðisflokksins fyrir síðustu kosningar stóð: „Kjós- endur ákveði í þjóðaratkvæða- greiðslu hvort aðildarviðræðum skuli haldið áfram.“ Þremur dögum fyrir kosningar sagði Bjarni Benediktsson að stað- ið yrði við það loforð. Nýverið bárust hins vegar fréttir af því að loforðið hefði horfið með dul- arfullum hætti úr stefnuskrá flokksins á netinu. Það er ekki kassi af kampa- víni í boði fyrir þann sem hefur upp á Evrópusambandsloforði Sjálfstæðisflokksins. Því við vitum öll hvar það er. Það er á sama stað og steintafla Mili- band: Á haugunum. Þótt eitthvað sé meitlað í stein er það ekki meitlað í stein Þessi sex loforð eru meitluð í stein, sagði Miliband þar sem hann stóð undir mörg hundruð kílóa þungri töflunni sem hefði kramið hann eins og skósóli maur ef aðstoðarmaður hans hefði ekki skorðað hana almennilega. AF NETINU Freki karlinn fundinn Jónas Krist- jánsson telur Jón Gunnars- son hljóta að vera frekan karl. „Freki karlinn“ er orðinn að miðlægu hug- taki í tali fólks um pólitíkina. Mig minnir, að Jón Gnarr sé höfundur hug- taksins. Hann sagðist oft hafa hitt freka karlinn, sem reynir að valta yfir allt og alla. Ég hef verið að velta því fyrir mér, hver sé þessi persóna í raun. Með komu nýrrar ríkisstjórnar hélt ég fyrst það geta verið Sigurður Ingi Jóhannsson. Tuddaðist um víðan völl, en mannaðist síðan. Eða málhölt Vigdís Hauksdóttir, en hún reyndist bara tala hraðar en hún hugsar. Nú veit ég, að „freki karlinn“ er Jón Gunnarsson, sem hatar víðernin eins og pestina, enda gamall bóndi. Brýtur lög og reglur í taumlausri frekju.“ www.jonas.is Jónína full af ótta Jónína Benedikts- dóttir sem tjáði sig um múslimakonu í sundi með höfuðklút hitti hana aftur í sundi og skipti um skoðun. „Mér leið betur vissi að hún var þrifleg. Fór síðan aftur í pottinn sælli en fyrr innan um íslensku kroppana sem koma í sund þegar sólin skín. Eitthvað var ég hugsi um breytta tíma og hvort ég væri ef til vill svona full af ótta vegna áróðursumræðu Bandaríkjanna.“ www.facebook.com/jonina.ben 1 5 -0 9 -2 0 1 5 1 0 :2 4 F B 0 5 6 s _ P 0 4 0 K .p 1 .p d f F B 0 5 6 s _ P 0 2 9 K .p 1 .p d f F B 0 5 6 s _ P 0 1 7 K .p 1 .p d f F B 0 5 6 s _ P 0 2 8 K .p 1 .p d f A u to m a tio n P la te re m a k e : 1 6 3 F -B D 2 C 1 6 3 F -B B F 0 1 6 3 F -B A B 4 1 6 3 F -B 9 7 8 2 8 0 X 4 0 0 4 A F B 0 5 6 s _ 1 4 _ 5 _ 2 0 1 5 C M Y K

x

Fréttablaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.