Tímarit hjúkrunarfræðinga - 01.11.1996, Page 40

Tímarit hjúkrunarfræðinga - 01.11.1996, Page 40
Eftir Gudrun Simonsen -Björg Einarsdóttir íslenskaði 'péorertce 'Hiyfóútetale - Hver var hún? 4. Kafli - BARÁTTAN MIKLA Langur tími leið áður en Flo áræddi að nefna á ný hjúkrun sjúkra. Viðbrögð fjölskyldunnar höfðu verið svo hörð gegn hugmyndinni að hún hafði nánast lokast inni f sjálfri sér. Hún var niðurbrotin og full örvæntingar, en liún hélt áfram að vinna. Ég vissi vel að það eina sem gat bjargað mér var að aðhafast eitthvað, hafa tak á einhverju ella gœti ég misst vitið. Fanny hafði falið henni umsjón með matbúri, vín- kjallara, línskáp og kistum sem í var silfurborðbúnaður og það var ekkert smáræði á svona hefðarsetri. Florence skrifar í sendibréfi: „Kœra Clarkey! Ég er á bólakafi ( kristalsglösum og postulíni, kertastjökum og kökuspöðum. Eg geri óendanlega lista yfir hluti sem þarf að fœgja og þvo, stífa og strauja ... Það á vel við mig að hafa yfirsýn og koma reglu á hlutina. En ég get ekki látið vera að spyrja sjálfa mig hvort manneskja með heilbrigða skynsemi geti óskað sér alls þessa? Ég spjallaði svolílið við fina Versalapostulínið okkar ( dag og lítil en skynsöm skál svaraði mér: „Onnur livor okkar er ekki með öllum mjalla, það er ég lumdviss um. Utan herragarðanna ríkti neyðin og Flo gerði allt sem í hennar valdi stóð fyrir þá sem voru veikir. Dagbókin vitnar um það: „I dag hef ég aftur meðhöndlað frú Spence. Ég get verið án alls sem fólk venjulega telur ómissandi aðeins ef ég fœ að sinna þeim sem veikir eru, Ég öðlastfrið ( sálu minni og mér fmnst ég vera á réttum stað ...“ I samkvæmi sem fjölskyldan efndi til var þýski sendi- herrann meðal gestanna og Florence heyrði þá í fyrsta sinn um Diakonissustofnunina í Kaiserswerth í Þýskalandi. Sendi- herrann gaf henni árbók eða skýrslu um starfið þar og sú bók varð hennar mesta gersemi. Clarkey hafði útvegað henni skýrslur um sjúkrahús í París, Berlín og Róm, og betri sendingu gat hún ekki fengið. En ég varð að halda þessu leyndu, enginn mátti vita að ég sýslaði með þessi plögg. Ég fór á fcetur fyrir allar aldir, klukkan fjögur til fimm að nóttu, þegar allir aðrir voru ( fasta svefni, kveikti á lampa, lagaði mér te og vafði mig inn ( ábreiðu. Síðan sat ég meðan eldaði af degi og las og (grundaði þetta efni og skrifaði hjá mér athugasemdir. Alveg þar til hringt var til morgunverðar. Þá fór ég niður og varð á ný „dóttir ( húsinu“ og engan gat grunað að ég hafði verið á fótum klukkutímum saman og sinnt alvöru starfi! Þó voru morgnarnir oft erfiðasti tfmi sólarhringsins fyrir Florence. Allt gat þá virst svo myrkt, tómt og vonlaust. Ég vissi um svo marga er líkt var ástatt um og mig og höfðu misst vitið af því að þeir höfðu ekkert viðfangsefni sem tók hug þeirra. Frœnkur mínar þœr Evans og Patty og margir fleiri. Fólk sem hefði getað orðið hamingjusamt. Stundum fannst mér aðeins ein leið fœr. Dauðinn. Efég aðeins hefði áll eina einustu manneskju að sem hefði skilið mig. Reyndar varð henni að ósk sinni, því þessi sárþreyða mannvera birtist. Flo hafði veikst aftur, fór einförum og vildi ekki deila geði við neinn. Hún var djúpt sokkin í þunglyndi. Florence Nightingale um þrítugl með ugluna Aþenu. Teiknuð af systur hennar. 264 TÍMARIT HJÚKRUNARFRÆÐINGA 5. tbl. 72. árg. 1996

x

Tímarit hjúkrunarfræðinga

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tímarit hjúkrunarfræðinga
https://timarit.is/publication/1159

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.