Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ęskan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ęskan

						^ið vitið það öll, að sögurnar um
forfeður okkar eru kallaðar ís-
lendingasögur. Þær segja frá því, þeg-
ar forfeðurnir hurfu frá átthögum
sínum í Noregi og víðar, fluttust til
íslands og námu þar land.
Þeir voru harðfengir menn, aldir
upp við vopnaburð og sjómennsku.
Þeir voru heiðnir og þekktu ekki
kristna trú. Samt voru flestir þeirra
drenglyndir menn og heiðarlegir. En
trú þeirra var að mörgu leyti misk-
unnarlaus og þeir töldu það yfirleitt
skyldu sína að hefna grimmilega fyrir
misgjörðir.
Þó var þeim ekki öllum þannig far-
ið. Og nú skal ég segja ykkur sögu af
einum fornmanni, sem ekki vildi að
sín yrði hefnt.
Maður hét Ingimundur og var kall-
aður hinn gamli. Hann var fæddur f
Noregi og var í bardögum, þegar hann
var ungur. Seinna fluttist hann til ís-
lands og nam land í Vatnsdal í Húna-
vatnssýslu. Það er fallegur dalur, gyrt-
ur tígulegum fjöllum. Bær Ingi-
mundar hét Hof.
. Ingimundur var mikill höfðingi,
góður og friðsamur. Synir hans voru
gervilegir menn, en kappsamir.
Fóstbróðir Ingimundar hét Sæ-
mundur og átti heima í Skagafirði.
Bróðursonur Sæmundar hét Hrolleif-
ur hinn mikli. Ljót hét móðir hans.
Þau voru bæði mesta vandræðafólk,
en Sæmundur hélt verndarhendi yfir
Hrolleifi meðan hann sá sér fært, og
gerði hann það vegna frændseminnar,
en fornmenn voru mjög frændræknir.
En svo fór að lokum, að Hrolleifur
kom sér svo illa í Skagafirðinum, að
hann var rekinn úr héraðinu. Sæ-
mundur fór þá til Ingimundar fóst-
bróður síns og bað hann taka við
þeim mæðginum. Ingimundur var
tregur til, en gat þó ekki neitað fóst-
bróður sínum um þetta.
Nú íóru þau að Hofi, en þau komu
sér þar svo illa við heimilisfólkið,
sérstaklega syni Ingimundar, að hann
neyddist til að vísa þeim burt og setti
þau niður á næsta bæ.
Þeir Hrolleifur og synir Ingimund-
ar stunduðu hvorir tveggja laxveiðar
í Vatnsdalsá. Hrolleifur vildi aldrei
þoka fyrir þeim úr ánni, og þótti
þeim það illt.
Eitt sinn komu húskarlar Ingi-
mundar til árinnar og báðu Hrolleif
að rýma fyrir þeim. Hrolleifur svaraði
illu til. Þeir sögðu hann gera illa, eins
vel og Ingimundur hefði reynzt hon-
um.   Þá  varð  Hrolleifur   reiður   og
kastaði  steini  í  einn  þeirra,  svo  að
hann féll í rot.
Húskarlarnir komu heim að Hofi,
þegar aðrir menn sátu að máltíð. Ingi-
mundur spurði, hvers vegna þeir færu
svo óðslega. Þeir sögðust vera reknir
úr ánni með meiðingum og illum orð-
um af Hrolleifi. Jökull Ingimundar-
son var stórlyndur og bráður, enda
varð hann bálreiður við þessa frétt.
Ingimundur reyndi að stilla hann, en
Jökull'hljóp út í skyndi og til árinn-
ar. Ingimundur bað Þorstein, elzta
son sinn, að fara með bræðrum sín-
um, því að hann treysti honum bezt
að stilla til friðar.
Þeir Jökull og Hrolleifur skiptust
fyrst á stóryrðum og skömmum og
börðust síðan, og börðust bræður Jök-
uls með honum.
Nú kom maður heim til Hois
hlaupandi og sagði Ingimundi, að í
óefni væri komið, og þeir berðust um
ána þvera.
Ingimundur bað að leggja á hest
sinn og kvaðst mundu ríða að ánni.
Hann var þá gamall og nær blindur.
Drengur var látinn fylgja honum.
Ingimundur var í blárri kápu. Dreng-
urinn teymdi hestinn undir honum,
og þegar þeir koma á árbakkann, þá
sjá synir hans hann.
Þorsteinn bað bræður sína, eink-
um Jökul, að láta undan síga, því að
föður þeirra mundi geðjast illa að
bardaganum.
Ingimundur reið fram í á og mælti:
„Gakk úr ánni Hrolleifur, og hygg
að hvað þér hæfir."
Og er Hrolleifur sá hann, skaut
hann til hans með spjóti, sem kom á
hann miðjan.
Þegar Ingimundur fékk spjótslagið,
reið hánn aftur að bakkanum og
mælti: „Þú, sveinn, fylgdu mér heim!"
Hann hitti ekki sonu sína, og er
þeir komu heim var mjög liðið á
kvöldið.   '
Og þegar Ingimundur ætlaði af
baki, þá mælti hann:
34
					
Fela smįmyndir
Titilblaš I
Titilblaš I
Efnisskrį II
Efnisskrį II
Efnisskrį III
Efnisskrį III
Efnisskrį IV
Efnisskrį IV
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64