Tíminn - 06.08.1958, Síða 5

TÍMINN, uiiðvikudagitm 6. ágúst 1958.
5
Stefán Rafn:
Svifflugmótið að Hell U Ritin,semkenndeni viðást-ogg!æpi
— flugdagurinn

i.v il
» 'S?í3IÍ

Fyrsta svifflugmót, sem
haldið hefir verið á íslandi,
var háð að Hellu á Rangár-
völlum vikuna 21.—28. júlí
s.l. í mótinu tóku þátt átta
svifflugmenn, sjö frá Reykja-
vík en einn frá Akureyri.
Hingað til hafa íslenzkir svif-
ílugmenn aðallega byggt svifflug
itt á fjallauppstreymi, cn í þetta
,inn var flogið á hitauppstreymi.
/egalengdirnar, sem Ijúka skyldL
i mótinu, voru þrjár: I. Frá Hellu
/fir Gunnarsholt, Hemlu og að
íeilu. 2. Frá Hellu yfir Breiða-
jólstað og Odda til Hellu. 3. Frá
Hellu yfir Skarð og Haga til
Hellu.
Fyrsta vegalengdin er 41 km.
>g henni lauk aðeins einn kepp-
ndi, Þórhallur Filippusson. Ann
rri vegalendinni, 36 km., luku
'imm keppendur, en hinni þriðju
ókst engum að Ijúka. Hún var hin
engsta, 55,5 km., og Þórhallur.
:omst lengst keppenda, að Skarði
Þetta var forgjafarkeppni,.
>annig að tekið var tillit til gæða
luganna og loks lagður saman
dlómetrafjöldi hvers keppenda
g úrsUf urðu þau, að Þórhallur
''ilippusson varð fyrsti íslands-
neistari í svifflugi, en annar varð-
verrir Þóroddsson, aðeins 14 ára
rmall, og mun vera með yngstu.
'ifflugmönnum, sem um getur
Á efstu myndinni sést fhiga af
'eihe-gerð, sem Þórliallur flaug. -
■ hann- setti íslandsmet sit-t.
Næsta mynd sýnir þar sem verið
r að undirbúa flugurnar til fiutn-
igs frá Sandskeiði austur til
lellu áður en svifflugmótið hófst'.
Itriðja mynd: Jón ísaksson,
’ugmaðurinn, sem stýrði annarri
élflugunni, sem dró svifflugurnar
loft, og Hörður Magnússon, einn
f starfsmönnum mótsins, ræðast
ið um tilhögun á mótinu.
Fjóröa mynd: Þaff þarf að grand
koð'a flugurnar áður en keppnin
i j tefst, því ekki dugir að eitthvað
' ari úr skorðum þegar á hólminn
1 :t komið.
Fimmta mynd Þegar allt er til-
rúið og ræsirinn hefir gefið merki
ar flugan dregin á loft.
i í sambandi við svifflugmótið
I var haldinn flugdagur, sunnudag-
inn 27. júlí. Voru þá auk svif-
Ilugsins sýndar ýmsar listir á vél.
ilugum, og sýnir neðsta myndin
:. v. vélflugurnar í röð á flug-
/ellinum af> Ilellu. Einnig var á
lugdaginn sýnt' fallhlíí'arstökk, og
ar það hermaður úr Bandaríkja-
íer, sem sýndi. Efri myndin t. h.
ýnir hann svífa til jarðar, cn sú.
teðri er tekin, er hann var lcntur.
íeilu og höldnu.
Eg kom nýlega inn í eina
stærstu bókaverzlun borgarinnar
og hitti að máli verzlunarstjór-
ann, sem var önnum kafinn. við að
selja erlend blöð. Ég fór nú að lita
á þennan „litteratúr" og varð bæði
hryggur og reiður; hryggur yfir
þeim smekk, er hér ríkir 1 vali er-
lendra 'blaða, reiður yfir sóun er-
lends gjaldeyris, sem væri betur
varið í annað þarfara. Ég taldi 20,
segi og skrifa tuttugu tegundir af
erlendu blaðarusli, sem þar var á
boffstólum, og sem öll væru betur
óútgefin, enda sum þeirra beinlín-
is siðspillandi. Ég hafði orð á því
við verzlunarstjórann, en hann af-
sakaði sig á þeim forsendum, að
verzlunin bæri sig því aðeins, að'
hún verzlaði með erlend blöð, sem
vel getur verið. „Já, en þá eigið
þið að ráða smekk fólksins, og
flytja inn góð blöð“, sagði ég. „Það
er ekki svo auðvelt, fólk spyr um
allt það lélegasta, sjáðu til dæmis
nýjustu heftin af íslenzku glæpa-
ritunum, það er mikil sala í þeim.“
Ég fór nú að rýna í nokkur hefti
af handalhófi og skal til gamans
lýsa þeim i stuttu máli:
Amor. — JúLí 1958. Ritstjóri:
Ingveldur Guðlaugsdóttir. Ég greip
niður í eina söguna, sem fjallar
um gifta konu og giftan mann, sem (
lifðu saman í hórdómi o. s. frv.;.
uppbyggilegt lestrarefni það, eða

Ím • wSkfct&i

! i!llll!llllilllll!illtl!ll]lllllllllililllllll!lllllllllllllllillll!llllliilllililli!llilll!llil!llililillllll!!!limimil!lillll!ilillllll»
I | |
Kominn heim 1
c =
YiSar Pétursson,
| iannlæknir | j
úiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiitiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiuitiiiiiiiiiitiiiiiiiiiiiiiiiiiimiiiiimiiutiiiniiiiiiiiiiiiiiiiiiti
Vlyndamót írá Rafmyndum sími 10295.
Lindargotu 9A 1
hvað finnst giftu fólki?
Amor-sögur. Júní 1958. Ábyrg -
armaður: B. Baldursson. Smeðj -
legar sögur í kynórastil, sem tala
til lægstu hvata mannsins.
Storkurinn. Júní 1958. Ábm.: E.
Baldursson. Svipað innihald og í
síðastnefndu riti, að því viðbætt
að nú eru nokkrar myndir af f: -
klæddum slúlkum og lieldur eia
þeirra á skammbyssu. Mér kom í
hug þessi vlsa um dansmeyjarnar í
Babylon:
„Fáklæðin sín, forn og ný,
fljóðin gegnum skinu,
vóru svo sem engu í
öðru en sakleysinu.
Það er ekkert smáræði, se n
þessi B. Baldursson leggur af
mörkum tii menningarinnar! S\ o
afi hans, sem er ritstjóri Ljósbe -
ans, má fara að vara sig.
Venus. Júlí 1958. Ritstjóri er
ekki tilnefndur, en útgefandi e;
Prentsmiðja Guðm. Jóhannssonar.
Innihaldið er væmnar ástarsögur x
bjöguðu máli, en það eiga öll þes.ú
rit sameiginlegt, og vinna því bei >
línis að málskemmdum:
„Ið greiðasta skeið til að skn -
menna þjóð,
er skemmdir á tungunni c 5
vinna.“ (Stephan G.).
Sýnishorn málsmeðferðar ú’
„Venus“. -— Júlíhefti 1958, bls. 16:
„Jafnskjótt og hann var farinn,
komu stúlkurnar inn. Þar höfð
þær fataskifti og fóru síðan aftv.r
út að bílskúrnum, en á meðan héU;
ég Leólu í eldhúsinu. Ég var í
doppnum mínum utan yfir fötuu-
um, því að Leóla var nú orðiu
verri en nokkru sinni mammi.
íg ætlaði að vera í sloppnu.n
þangað til ég væri kominn inn f
Mlinn“. — Hvað hefði Sveinbjöra
Egilsson sagt um svona málfar?
Eros. — Marz 1958. Ritstjórf:
Einar Guðmundsson. Fyrsta saga;?.
hefur þessa yfirskrift: „Aðeins
æxtán ára — og mjög lífsreynd.
Þannig var ég merkt og ég gat
:kki neitað sekt minni. Það var
ekki til sú synd, sem ég þelckti
ekki út og inn. Og ég hafði lært
það allt heima.“ — Hvað finnst
foreldrum um slíkt?
Sex. — Júní 1958. Útgefandi og
ábyi'gðarmaður gagnvart pren;-
frelsislögunum er ekki nefnduv,
sem þó er skylt lögum samkvæmt,
en ég sé á eldra hefti að hann hef-
■ur verið Ragnar nokkur Jónassou,
og má virða það við hann að vUja
ekki Ijá nafn sitt lengur. Innihalci-
ið er glæpasögur af verstu gerð,
þokkaleg framleiðsla það og holl;;
lesefni fyrir unglinga, eða hvaS
finnst kennurum?
Sannar sögur. — (Júlíhef fci
1958). Ábm.: Ólafur P. Stefánssoa.
Ein sagan hefur þessa fyrirsögn:
„Hvora átti ég að svíkja? — Stúlk-
una, sem beið þess að giftast mér,
eða konuna mína, sem var ao
koma heim af drykkjumanna-
hæli?“
Ég er víst búinn að lýsa hálfri
tylft af ritum, sem kennd eru vifff
ást — og glæpi, en verð að láta
hér staðar numið í toili, mörg eru
þó eftir. Skuggar heitir eitt og gef-
ur heitið ábendingu um innihaldiff.
Ég hef aldrei vitað neitt orö'
svo herfilega misbrúkað á ritvell-
inum sem þetta eina orð, Ást, aldr-
ei vitað neitt orð dregið svo niður
í svaðið sem það, svo manni verö-
ur á að spyrja: Er nofekur hreia
og falslaus ást til á milli manns og
konu? Þeirri spurningu verður
ekki svarað hér. En af ást til móð-
urmálsins er þessi grein rituð, ea
illa er nú komiö fyrir crfingju.E
Egils og Snorra.
„Og sittu heil með hópinn þinn0
og hnipptu við þeim ungu:
Þeir ættu að hirða um aríina
sinn,
sem erfa þessa tungu.“
(Þorst. Erlingsson).
Guð hjálpi íslcnzku þjóðinni! ,
Reykjavik, 31. júlí 1958.
Stefán Rafn, j