Tíminn - 29.08.1961, Qupperneq 9

Tíminn - 29.08.1961, Qupperneq 9
TIMINN, þriðjudaginn 29. ágúst 1961. 9 Lerkiskógur á HailormsstaS. alla skjalfestu fræðsluna sem skóg fræðingarnir létu okkur í té, eru prófgreinarnar og prófstigin orð- in æðimörg, sem íslenzk náttúru- skilyrði hafa undirgengizt og stað- izt! Aðeins ein erlend barrviðarteg- und af hinum fjölmörgu sem ís- lenzk náttúra, íslenzk gróðurmold hefur á þessum stað fengið í fóst ur, virðist ekki una hér hag sín- um né heldur taka eðlilegum framförum, allar hinar virðast eins og heima hjá sér! Er þetta mikil frétt. Á einni mannsævi hefur gras- ræktinni fleygt svo fram, að undr- un sætir, en þar er þó eitt stærsta atriðið, að til sögu er komin jurtanæring unnin úr loftinu. í mínu ungdæmi þótti niðrandi ef sagt var um fólk að það lifði af loftinu. En vissulega var það stórkosfleg líftrygging fyrir menn og skepnur, að fundizt hefur að- ferð til að vinna jurtanæringu — skarn — úr loftinu, til þess að bera á hóla! Vísast er þetta úrræðið, sem til lengstra laga fyrirbyggir hung ur, þótt maðurinn haldi áfram að margfaldast og uppfylla jörðina. En þessa mikilsverðu iðju, — að vinna jurtanæringu úr loftinu — verður að efla svo og auka, að unnt sé að „bera einnig á hrjóstr- in, öræfin, en náttúran sjálf hef- ur sýnt að hér vex nytjagróður allt í sex hundruð metra hæð, séu skilyrði fyrir hendi. Og dásamlegt er að vita til þess, að einn hektari að 22 ára göml’jtm birkiskógi á Hallorms- stað skuli hafa gefið af sér sem svarar kr. 2860,00 á ári — öll tutt ugu og tvö árin. Margur er ríkari en hann hyggur! (iuðbrandur jvjagnússon Kolbeinsstaðakirkiu berst góð gjöf Séra Árm Þórarinsson, sem um nær hálfrar aldar skeið var prest- ur í Miklaholtsprestakalli, og mörg ár prófastur í Snæfellsnesprófasts- dæmi, hefði orðið 100 ára 20. janúar 1960, ef hann hefði lifað. Þann dag komu börn hans, tengda- börn og fleiri afkomendur saman í Reykjavík. til að heiðra minn- ingu hans og konu hans, Elísa- betar Sigurðardóttur, en pró/asts- hjónin eru bæði dáin fyrir nokkr- um árum, sem kunnugt er. Á þessari afmælishátíð ákváðu börn og tcngdabörn sr. Árna að gefa söfnuðunum eða kirkjunum í Miklaholtsprestakalli fagra gjöf, þ e. Guðbrandarbiblíu í dýrindis bandi, hverri kirkju í prestakall- inu. Við messu á síðast liöuum jól- um, tilkynnti sóknarpresturinn, sr. (FramhaJo a 15 slðui Grenið vex vei og verður senn nytjaskógur. Hallormsstaðaskógur fóstrar gagnviði vel Frá a'ðalfund.i Skógræktarfélags Islands á HallormsstatS Hallormsstaðaskógur hefur fyrir mér verið eitt hið mesta undra land. Eg komst þangað nýfermdur, í byrjun aldarinnar og hef að því búið siðan. Fyrir bragðið hefur maður hald ið, að maður vissi, hvað maður söng, þegar tekið var undir með skáldinu um „Fagur er dalur og fyllist skógi“, ellegar þegar ort varð um vöxt menningarinnar í lundi nýrra skóga! En sannleikurinn er sá, að það er fyrst nú, eftir þriggja daga gönguför um Hallormsstaðaskóg, undir leiðsögn Hákonar skógrækt- arstjóra og Sigurðar Blöndal skóg arvarðar, að maður veit fyrir víst. hvað manni býr í hug, þegar mað- ur hefur yfir „Fagur er dalur og fyllist skógi“, ellegar að „Menn- ingin vaxi í lundi nýrra skóga.“ Enda er það ekki fyrr en í þess ari þriðju för minni í Hallorms- staðarskóg, sem ég hef til hlítar fræðst um hina miklu og merki- legu prófraunir sem landið okkar þarna er að vinna af hendi, og hefur þegar staðizt. Af hinum fjölmörgu erlendu gagnviðum, sem ættaðir eru úr þrem heimsálfum, er það aðeins ein tegundin sem ekki virðist una ævi sinni að Hallormsstáð! Allar hinar trjátegundirnar una hér hag sínum, og eru sumar þeirra teknar að bera þroskuð fræ, og eru þegar orðnar til nokk rar barrviðarplöntur aldar upp af íslenzku barrviðarfræi. Á þetta sé einnig stað að Vöglum! Eftir þriggja daga dvölina að Hallormsstað, sýnikennsluna og '■í’:,. . !:;!'í-.í - i,i =■'; , 4 ...-........,4 .1 ý. ..................................................................... íisiMsiSi! > ....A.«. . '.)/ .... .% . . vÍÍ 5F. Höfuðkauptúns hundrað ára Höldum burðardag. Hefir sólarskin með skúrum Skipzt við ýmsan hag. Hver sér löndm byrgð að baki ; Báruhryggjum duld? Hver má lypta tjaldskör tíðar? Tvíræð þegir Skuld. Viðgang, framför, vinir, sjáum, Gegnum tímans gildu kröfum, Vík er höfuðbær. Glími fornt og nýtt. Vonum hennar vegur síðar Gerum vort að gott allt sigri, Verði hár og skær. Gefst þá lánið frítt. Hvað mun verða að hundrað árum? Hefjum raddir, ósk vor ómar Hugsum vér í kvöld, Yfir stræti og torg Þegar ný á himinhveli Ingólfs bær um aldir vertu Hringrás lýkur öld. íslenzk sæmdarborg. Sjáum rísa rausnarhallir, Þjóðrækt, mentun, manndáð skíni, Raðast knör við knör, Máttug þrísól hér. Eða framför litum lina, Ljós af frelsi, yl og eining Lítið umbætt kjör? Eigi hún í s-ér. 1 Stgr. Th. (Prentað hér með sömu stafsetn- ingu og í afmælisútgáfunni.) Á hundrað ára afmæli Reykjavíkur bárust borginni allmörg afmælisljóð, en Ijóð Steingríms Thorstelns- sonar varð hið viðurkennda afmæliskvæði, og við það or’H Helgi Helgason lag. Ljóð og lag var síðan geflð út sérprentað, og er það nú fágætur gripur. Steindór Björnsson skaut þó gripnum inn á ritstjórn blaðsins á dögunum og okkur þótti rétt að birta þetta í tilefni af 175 ára afmæli borgarinnar. Il i

x

Tíminn

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.