Alþýðublaðið - 28.07.1942, Blaðsíða 5

Alþýðublaðið - 28.07.1942, Blaðsíða 5
Þríðjudagur 28. júlá 1942. AL.ÞYÐUBLA&IÐ Maðurinn sem stióriiar kaf hátahernaði Þjó Kafbátar Þjóðvérja og Japana. SÁ, sem skapað hefir og skipulagt þýzka kafbáta- f lotann, heitir Karl Dönitz, vara aðmíráll. Hann er vara þunnur og veðurbitinn og kunn- ur að því að vera Bretahatari. i ' l Hvernig sem stríðið fer, mun Karl Dönitz aldrei missa af þeim vafasama heiðri að hafa skapað stærsta kafbátaflota heimsins í algeru trássi við Ver- salasamninginn. Hann er um fimmtugt og hefir helgað hálfa ævi sína því starf i áð kqma upp kafbátaflotanum. Hann er sér- fræðingur í öllu því, sem lýtur að kafbátum og kafbátahernaði.* í heimsstyrjöldinni 1914—18 var hann sannfærður um, að ó- takmarkaður kafbáta'hernaður gæti fært Þjóðverjum sigur. Þar til nazistar gerðu h'ann að yfirmanni fyrstu deildar kaf- bátaflotans árið 1936 hafði hann ekkert opinbert embætti. En löngu áður en nazistar komu til valda, hóf hann undirbúning að endurbyggingu þýzka kafbáta- flotans. Og hann réð öllum meiri háttar ákvörðunum þar að lútandi. Hann skipulagði sam- starf skerf ið milli f lugf iotans og kafbátaflotans. Samkyæmt frá- sögn nazistablaðanna hefir hann fundið upp tæki til varnar á- haldi því, sem Bretar höfðu f undið upp til þess að f inna kaf báta og var svo hámákvæmt, að það gat fundið staðinn, sem kaf- báturinn var staddur á, enda þótt hann væri hreyfingarlaus og vélin ekki í gangi. Við æfingu kafbátaáhafnanna hef ir hann lagt áherzlu á að ef la kynni og vináttu milh yfir- manna og undirgefinna, til þess að komast hjá uppreisnarhugar- fari gagnvart yfirmönnum, líkt og því, sem háði mjög kafbáta- hernaði Þjóðverja í fyrri heims- styrjöld. Hann hefir yfirumsjón með öllum kafbátasmíðastöðvum og réð því, að þeim. var dreift út um hernumdu löndin, til þess að komast hjá því, að bandamenn eyðilegðu þær með loftárasum sínum. Hann fann upp þá aðferð, að láta smíða varahluta í kafbáta löngu áður en Versalasamning- arnir voru opinberlega troðnir undir fótum, en þessir varahlut- ar voru raunverulega ósamsett- ir kafbátar og voru geymdir í stórum birgðaskemmum. Þegar stríðið brauzt út, þurfti ekki annað en setja þessa varahluta saman og flotinn var tilbúinn. * Við skrifborð sitt í Kiel þarf hinn eljusami Karl Dönitz ekki annað en að snúa við sínu snoð- klippta hofði til þss að sjá stóra veggmynd af hinum skegg- prúða Alfred von Tirpitz flota- foringja, seni boðaði ótakmark- aðan kafbátahernað í fyrri heimsstyrjöldinni. Á myndina er letruð trúarjátning kafbáta- hernaðarins: Die Tat ist alles — afrekið framar öllu. Sumir, þó ekki nærri því allir, þýzkir kaf- bátaforingjar í fyrri heimsstyrj- öldinni, voru ævintýramenn, ruddalegir í eyðileggingarstarf- semi sinni, sökktu meinlausum kaupskipum hrönnum saman, en venjulega höfðu þeir þó of- urlitla ábyrgðartilfinningu ¦ gagnvart þeim, sem af komust. Hins vegar hefir Dönitz ekki hirt um að ala , neina linkind upp í mönnum sínum. Þeir skjóta á menn,sem eru að fara í björgunarbáta. Þeir standa stundum grafkyrrir og horfa á menn drukkna, án þess að hreyfa hönd til hjálpar. Dönitz og menn hans keppa að því að skjóta sjómönnum á kaupskipaflotanum skelk í bringu. En svo virðist, sem það hafi tekizt illa að ná þeim ár- angri, sem til var ætlazt, því að flestir þeirra, sem af komast, heimta að fara strax af stað aftur í nýjar ferðir. Yfirmaður undirdjúpahernað- axins þýzka er kominn af landr eigenda- og skipaeigendaætt í Mecklenburg-héraðinu við Eystrasalt. Hann hlaut að eiga framtíð sína í flotanum. 1913 var hann tuttugu og eins árs og varð þá liðþjálfi á beitiskipinu Breslau, í Miðjarðarhafsflotan- um. Þegar stríðið brauzt út sluppu Breslau og Goeben til Konstantinopel og gengu í lið með Tyrkjum. Dönitz sá viður- eign á Svartahafi, þegar Þjóð- verjar voru að reyna að koma Tyrkjum í stríð við Rússa. En honum leiddist aðgerðaleysið og 1916 snéri hann sér að hinum hættulega kafbátahernaði. * Nú varð Dönitz yfirforingi og stýrði fyrst U-25 og síðar UB- 88 í Miðjarðarhafi. ! í október 1918 réðst hann á skipaíest á leið til Möltu og lenti í viður- eign við tvö skip, sem vörpuðu að honum djúpsprengjum, svo að hann vaxð að koma upp á yíirborðið í skothríðina og neyddist til að yfirgefa bátinn. Sat hann nú skamma hríð í brezkum fangaherbúðum ásamt skipshöfn sinni. Þegar hann kom til Þýzka- lands eftir stríðið, vildi Erich Raeder flotaforingi fá hann í flotann, eða réttara sagt þessar leifar af flota, sem Versalasamn ingurinn leyfði Þjóðverjum að halda. Hann gerðist nazisti vegna þess eins, að hann taldi, að þeir mundu ryðja Versala- samningmun úr vegi, og þá væru engin höft á flotanum og endurbyggingu hans. Hann eignaðist volduga stuðnings- menn á hæstu stöðum, Otto Schniewind, flotaforingi, sem nú er formaður í foringjaráði þýzka flotans, er náinn vinur hans. Göring styður kröfur Dönitz i^m útbúnað og fjár- framlög, þótt hann að sögn taki ekki alltaf eins vel sams konar kröfum frá Reader flotafor- ingja. Orðrómur segir, að Gör- ing geðjist svona vel að Dönitz vegna fyndinnar samúðar, sem hann lét í ljós, þegar ístran á Göring sat föst í átigagati, þeg- ar hann var einu sinni að skoða kafbát. Efri myndin er af einum -af kafbátum Þjóðverja, sem hafa undir stjórn Dönitz gert Banda- mönnum mjög n;ikið tjón. Neðri myndin er af.tur á móti af einum hinna frægu dvergkaf- báta Japana, sero gert hafa árásir á Pcarl Harbor og Sidney í Ástralíu. En Jósap litli Göbbels, sem | kenndi Bretum reyndar um, þegarAthaníu var sökkt, réðst á Dönitz með skömmum á stjórnarfundi, fyrir að fara svo fljótfærnislega að að sökkva At heníu. Það er sagt, • að út- breiðslumálaráðherranum sé kalt til Dönitz vegna vináttu hans við séra Martin Niemöller, en Dönitz hlýddi' messum hjá honum fram að því, að hann fór í fangelsi fyrir að prédika móti nazistum. Dönitz vill helzt athuga alla hluti sjálfur og er með nefið niðri í hverri kirnu.Tveimur ár- um fyrir stríðið var hann eitt- hvað óá.-.ægður með hinar opin- beru r,-ýrslur brezku flota- stjórnarinnar ura umhve.,"fi flotahafnarinnar Eortlands; Þá fór Dönitz sjáKux í kafbátnum U-37 á staðinn. Tundurspillir- inn -W°^hund varð var við þennan ókunna kafbát og lét djúpsprengju falla og neyddi kafbátinn til að koma upp á yfir borðið. Dönitz froðufelldi niðri í vélarúminu, en kafbátsforing- inn baðst afsökunar á viðeigandi hátt. Syo fór kafbáturinn heini. Dönitz gaf þær skýrslur, að þeg- ar harin hefði heyrt skotin, FVamh. á 6. Sagan um Lanáakotsspítala og slasaða hermanninn er ekki rétt. — Bréf um göturnar og fleira. Jón Sigurðsson. Aíþingi og MATTHÍAS EINARSSON íœkn- ir skýrði mér svo frá í gær, að ég hefði ekki sagt rétt frá því, er erleadi hermaðurinn slasaðfst á Túngötunni fyrir framan Lanða- kotsspitala. Maðurinn var borirm í teppi inn i sjúkrahúsið og þar fékk hann alla þá hjáip, sem hægt var ?.? veita h-ír-'TK,* qg þar lá hasin, þar tii Iijúl.-jnarlið he^ins sótti hann. Læknirinö sagði t*y freía- nr, að íiklegast hefSi misskilnihgur valdið þessari sögu, sem hefði svo borizt mér. Vera má að einhver maður hafi komið í sjúkrahúsið og bcðið um börnr til að bera mann- inn á, en sjúkrahúsið á ekki slíkar börur, enda telur ekki nauðsynlegt að eiga þær. Þessnm manni hefir svo að Iíkindum ekki verið kunn- ugt um framhald málsins. ÞAÐ GLEÖI3R MIG að geta skýrt^frá þessu. Ég veit, að saga sú, sem ég sagði á sunnudaginn, er mjög útbreidd í bæhum og Landa- kotsspítali mjög ásakaður. Sagan er tilhæiulaus. Landakotsspítali neitar engum um hjálp, ef harm getur látið hana í té. Engin skýr- ing hefir hins vegar verið gefin á sögunni um Lar.dsspítalann og er það mjög illa farið, Fimist mér, að stjórnendur spítalans ættu að gera hreint fyrir sinum dyrum hið allra fyrsta. — Það er alveg áreiðan- legt, að allur almenningur kann því illa að liggja undir óorðí úí af slíkum málum. Þetta snertir okkur cll, ekki aðéiris eití sjiikrahús, einn lækni eða nokkra menn. „SJÓMAÐUR" skrifar: „Mér blöskrar svo að sjá útlit bæjarins víða, að ég get ekki orða bundist. Ég hefi komið í allmarga bæi er- lendis, bæði stóra og smáa, og viS samanburð mætti segja mér, að hvergi hjá þjóð, sem vill kalla sig menningarþjóð, fyndist smábær, hva.ð þá höfuðborg, í slíku ófremd- arástaníii, sem Rvík er nú. Það mætti rita langt mál um þetta, en vegna rúmsins læt ég nægja að drepa á örfá atriði."

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.