Alþýðublaðið - 23.08.1942, Blaðsíða 5

Alþýðublaðið - 23.08.1942, Blaðsíða 5
gunnttdaguar 23. ágúst 1942 ALÞÝPOBLAfHP *?!$?* Trúin á sigurinn er fyrir öllu VERSTI örðugleikinn, sem inenn verða að horfast í augu við í stríði, og reyndar alltaf þegar á reynir, er veik- Jeikinn í hugum þeirra sjálfra. Sú stund hlýtur alltaf að koma —> stundum oft, að erfiðleikarn ir, sem við er að etja, virðast «yfirstííganlegir, vandræðin lieima fyrir óviðráðanieg, og andstæðingarnir ósigrandi. Þá er það, sem mest reynir á bardagamanninn: hann lætur ¦ekki hugfallast. Hann gerir það a£ pví að hugrekki hans segir honuim, að andstæðingurinn sé, |>rátt fyrir allt, ósigurvænlegri en íhann sjéKur. Þetta er sér- •staklega eiginleiki Engilsaxa, peir segja: Við megum til með að vinna jþetta stráð og við verð um að halda áfram, hvað sem tautar. Vera kann, að þeir séu engir áhlaupamenn eða fallegir, $>eir eru ef til vill ekki fágaðir <eða prúðir, en þrautsegir eru peir. OÞótt (þeir tapi x bili eru J>eir ekki að baki dottnir, þeir jþrauka og reyna aðrar leiðir, "Þessi framkoma leiðir ekki til skyndisiguxs, en til sigurs mið- ar htfn samt. 'Því meiri þekkingu sem menn Sel skeljasand Uppi. i sima 2395. ¦3á m$ , Þormóður * hle©ur til /Ðreiðafjaröar- háfoa og 1* Þór" tái Vestmannaeyja á morgon. Vöramóttaka í bæði skipin til faádegis. laffi á Eambabrðn. StiUka vantar í HKESSINGAESKÁLANN Bæjarbúar! I Sendið mér fatnað yðar þeg- &r þér þurfið að'láta pressa eða kemiskthreinsa. Reynið viðskiptin. FitipressDH P. W. Btertu Smiðjustíg 12. refilstigum stjómmálanna og getuleysi stjórnarvaldanna, — en slíkt verða enskir herforingj- ar oft að horfast í augu við, þá getur vonleysið auðveldlega gripið þá. í styrjöldunum hefir það þrásinhis komið í ljós, að óvinirnir eru betur vopnum (búnir, æfðari og skipulagðari. Því hafa enskir herforingjar stundum örvænt um sigur jafn- vel áður en til bardaga kom. En jbeir, sem ibúast við því að verða sigraðir, biða venjulega ósigur, því að þeir stuðla sjálfir að ósigri sínum. Slíkt kom oft fyrir í stríðinu milli Bretlands og Frakklands eftir byltinguna miklu. Á ár- unum milU 1793 og 1801 beið brezki herinn stöðugt ósigur í öllum viðuíteignuim við óvini sína í iEvropu. Það var ekki af því, að Bretar væru verri her- menn, þeir voru stundum illa æfðir, en prýðilegir bardaga- menn voru þeir. Það stafaði af hihu, að þeir/voru venjulega færrivog alltaf illa búnir og illa hafa. til að bera því erf ðara er að viðhalda þessu hugarfari. Ó- breyttir hermenn, enskir og skozikir, hafa aldxei átt erfitt með að halda þrautseigjunni og hugrekkinu við. Sama er ekki bægt að segja um alla enska herforingja og stjórnmálamenn. í>egar menn eru nauðakunnugir Fullkomin . . . ^Æ-::;:::::: <: Þessi stúlka er samkvæmt áliti fegurðarsérfræðinga fullkomin hvað viðvíkur vaxtarlagi. Og pótt bún væri það diki .... birgir. En oft var líka orsökin sú, að hermönnum var illa stjórnað( örlög þeirra voru í höndum manna, sem bjuggust við ósigri, óttuðust vanmátt sinn og vaiVbúnað, en gfeiíðu ekki ráð fyrir því sama hjá ó- vinum sínum. Glöggt dæmi um þetta er f rá 'haustinu 1799. Á því ári hafði stríðsgiftan snúizt í fyrsta sinn Bretum í hag, eftir mikið and- streymi og hættur. Eftir 'hina glæsilegu árás Nelsons á Mið- jarðanhafinu sumarið áður höfðu önnur Evrópuríki, sem yoru uppistandandi, en hættan vofði yfir, snúizt í lið með Bretum gegn hinum sigursælu Frökkum. Nílarorrustan efldi og aðstöðu Breta, merkasti hershöfðingi Frakka og her í Austurlöndum var hand- tekinn, og þetta varð til þess, að Rússland, Austurríki og Tyrkland hófu sókn við hlið Breta. Sumarið 1790 vann Suvurof, hinn mikli rússneski heshöfðingi marga merkilega sigra á Norður-ítalíu og fór þá að horfa öðruvísi fyrir Frökk- um, og jafnvel útlit fyrir að inn rás yrði gerð í land þeirra. Nú theimtuðu Rússar 'það með nokkrum rétti, að sigrum þeirra 'yjríji fylgt eftir með því að Bretar gerðu innrás einmitt á tþessari mikilsverðu stundu, til þess að greiða hinu riðandi Jakobínaríki úrslitahöggið. Bretar höfðu ekki getaðfeng ið fótfestu á meginlandinu síð- an 1799 er þeir höfðu tekið her sinn þaðan eftir miklar raunir. En á þessum tíma höfðu þeir, vegna innrásarhættu í land 'þeirra sjálfra, komið sér upp nýjten f^ota, afem vaar betur stjórnað, betur æfður ogbúinn en fyrirrennari hans hafði verið. Stjórnin ákvað, sennilega rang- lega, að nota þennan flota til árásar á Hollandsströnd. En hvort sem það var rétt eða rangt, tók stjórnin þann kostinn að ráðast á Holland. Eitt af því, sem qlli þeirri á- kvörðun var það, að menn höfðu þá trú, að Hollendingar, sem áður voru bandam. Breta, mundu rísa gegn Frökkum óð- ar og herjnn stígi á land. Þrjá- tíu þúsund manna her tók þátt í árasinni, iþað var stór her í þá daga, og hafði aðstoð rússnesks hers úr Eystrasalti. í lok águst- mánaðar lentu fyrstu hersveit- irnar á mjórri landræmu milli Suður- og Norðursjávar, og komust brátt að fyrsta viðfangs efni sínu: að taka hollenzka flotastöð úr höndum ,quislinga' liðsforingja. En síðan hófst löng og óheppileg töf. Yfirmaður þessara hernaðar- aðgerða, Sir Ralph Abercrom- by, gamall og tiginn hermaður skozkur, þóttist þess ekki megnugur að halda lengra fyrr en aðalherinn kæmi á vettvang, og herráðið var á sömu skoðun. Sigurinn hafði nærri því fallið bandamönnum í skaut í þremur orrustum, en öllum var þeim hætt á þeirri stundu, sem mest á reið að veita snarpa mót- spyrnu. Eftir þessar ofarir kom brest Kongur og forseti. Roosevelt forseti hefir haft margar konunglegar persónur í heimsókn hjá sér í sumar. Hér sést hann með Georg Grikkja- konungi, en auk hans hefir Pétur Júgóslavíukonungur verið vestra og enn fremur Vilhelmína Hollandsdrottning auk Ólafs krónprins og margra annarra. ur í baráttuhug brezku herfor- ingjanna. Þeir buguðust undir örðugleikunum, sem auðvitað voru miklir, og þeim kom aldrei til faugar, að óvinirnir hefðu við jafnvel enn meiri örðug- leika að stríða, en það vita menn nú samkvæmt frönskum skjölum. Ef þeir hefðu verið þraut- seigir eins og hermenn þeirra voru, hefðu þeir senniiega bor- ið sigur úr býtum og ef til vill hrakið Frakka út úr Hol- landi. En sóknin var töpuð vegna þess, að brezku foringj- amirt sem valdir höfðu verií? til þess að stýra henni, mundu aðeins eftir vandamálum sjálfra sán og hers síns, en stein- gleymdu vanda andstæðing- anna. \ Gaznla rommmálið á Akureyri. — Bréf frá Akureyri. — Nokkrar fyrirspurnir frá „spurul" úm Höjgaard & Schultz. IFYRRA KOM UPP „sprútt"- mál á Akareyri. Fjórir menn nrffn appvisir að því að hafa krækt í romm niður tun loftsgat. Yoru þeir teknir fastir fyrir rommhmipl- ið. — Cm þétta skrifar „Akureyr- ingiir" mér bréf nýlega og fer hér á eftir svolítill kafli úi' því. ,JLANGT ER NÚ síðan að nokk- uð hefir verið rætt fyrir almenn- ingi um romm-málið akureyrska, sem upp kom í fyrrahaust, þegar f jórir horgarar bæjarins tóku upp á því að eigna sér þessa brezku gleðskapariltpipstprettu í geymslu- húsum fyrrverandi Höfners-verzl- unar hér á Akureyri. Þá var málið sett í eina tómu flöskuna og tapp- inn rekinn í. í>að var von söku- dólganna og yfirvaldanna, að þar með vseri það úr sögunni og al- menningur fengi aldrei neitt um afbrotið að vita". „EN ÞÁ GERÐI Alþýðublaðið peyjunum þann grikk, að ljóstra öllu upp og ræða um málið. Nú biðu allir eftir dóminum í málinu. En svo liðu stundir að ekkert heyrð ist, og enn þá er ekkert farið að heyrast um hvernig dæmst hafi rétt að vera í máli romm-mann- anna. Ja, það er að segja, — ég heyrði því fleygt hérna um dag- inn, að nú mundi að vísu bera búið að dæma þá, stráaskinnin, og það meira að segja nokkuð hart, en dóminum ætti að halda leyndum". ,ÞETTA ER ANNAÐ hneyksUð til. Með þvl að leyna almenning þannig hvWnig niOurstaðan I opin- beru ákærumáli hefir orðið, er til- raun til þess enn gerö að laumu- spila með litinn á fjórum mönnum. Menn vissu hvernig rommið var á litinn. Og menn vilja Uka vita hvernig sú hlið fjórmenninganna, sem að romminu snéri var á litinn, því að í dómnum koma öll kurl til grafar, ef dæmt er eftir málavöxt- um, af dómurum með hvíta dóms breytni. Þessi málaralist, að byggja hús úr ógegnsærri þögn utan um litbrigði mannlífsins er gersamlega óþolandi. Mórautt skal vera mó- rautt á tjaldinu. Eða dettur nokkr- um í hug að hvítt sé innanborðs, þar sem þessi rommfeluleikur er háður?" „SPURIH.L" sendir mér eftirfar- andi fyrirspumir: „Verður Höj- gaard & Schultz leift að hafa aðrar framkvæmdir með höndum en hitaveituna meðan verið er aS vinna að framkvæmdum hennar? Hvað gerir bæjarstjórn í því? Hef- ir firmað notað efni, svo sem timb- ur, sement og járn, sem þeir hafa fengið frjálsan innflutning á, til annara framkvæmda en hitaveit- unnar? Hafa íslenzkir iðnaðar- menn ekki verið samkeppnisfærir við H. & S. vegna þess að H. & S. hafa haft efni en þeir ekki? eða er það vegna þess að þeir hafa ekkí verið álitnir starfinu vaxnir til að taka að sér verk sem H. & S. hafa tekið að sér?" ÞVÍ MIÐUR stendur það ekki í mínu, valdi að svara bessum fyrir- tum. Hanncs á horainn. muiu, i Gpurnv

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.