Alþýðublaðið - 23.08.1942, Blaðsíða 8

Alþýðublaðið - 23.08.1942, Blaðsíða 8
ALÞÝÐUBLAPIP "%*"¦ Smuradagttr 23. %6st 194t BKTJAHNARB&Ó Lady Hamiltei •Aðalhlutverk; Vivien LeígJ; Laurence Olivier. kl. 3, 5 og 7: MILLI TVEGGJA ELÐA Aðalhlutverk: Merle Oberon. Melvyn Douglas Burgess Meredith. Leikstjóri: Ernst Lubitsch AUKAMYND: STRÍDSFRÉTTHC Sala aðgöngum. hefst kl. 11, „JÓLASNJÓR" Liggur yfir landi litprúður snjóadúkur, hreinn eins og heilagur andi hörundsbjartur og mjúkur. ELLISTYRKUR Nú er ég kominn, eftir marga raun, með ótál kaun, yfir lífsins Ódáðahraun á eftirlaun. KIRKJAN VIÐ FJÓSIÐ Mikið er, hvað mállaus dýr meta trúarljósið. Það hljóta að vera kristnar kýr með kirkjuna bak við fjósið, (Valdimar Pálsson.) * ':;' UNGT tánskáld kom einu sinni til Richards Strausz með nýsamið tónverk eftir sig og bað Strausz að segja álit istt á því. Þegar Strausz hafði hlust- að á verkið, sagði hann við unga manninn: „Vinur minn, yður væri fyrir beztu að hverfa sem fyrst af tónlistarbrautinni og freista frama yðar á einhverjum öðr- um-vettvangi." Unga tónskáldið varð ókpæða við þennan dóm og rauk á dyr. En Strausz kállaði ýiéftir hon- um: „Heyrið þér, ungi maður, ég skal gefa yður annað ráð í við- bót: Leggið ekki of mikið ujpp úr dómi mínum. Nákvæmlega þetta sama var einu sinni sagt við mig." hennar, þá fór hann smámsam- an trúa þessu. — Kvenfólk hefir ekkert vit á búskap, sagði hann, — og það er bezt, að ég hafi óbundnar hendur. Umsýsla hans bar góðan ár- angur, allt var í röð og reglu og búskapurinn bar sig í fyrsta sinn um tuttugu ára skeið. Sóí og regn virtust snúast í lið með þessum duglega og vel hæfa manni. Velgengnin óx með álit- inu. Óðalsbændurnir í nágrenn- inu þreyttust aldrei á að óska Bertu til hamingju með það, hve snilldarlega Eðvarð stýrði óðali þeirra hjóna, og Eðvarð lét aldrei undir höfuð leggjast að segja henni frá höppum sín- um og sigrum. En það var ekki ^inasta, að Eðvarð væri virtur af vinnumönnum sínum og leiguliðum, sem húsbóndi og óð- alseigandi, heldur leit jafnvel vinnufólkið í Court Leys svo á, að Berta stæði honum skör neð- ar, og bæri aðeins að hlýða skip- unum hennar, ef svo stæði á, að það væri vel hægt. í fyrstu þótti henni bara gam- an að þessu, en þótti loks nóg um. Hún þurfti að brýna raust- ina oftar en einu sinni við garð- yrkjumanninn, vegna þess að hann hikaði við að hlýða skip- unum hennar, af því að það var ekki' húsbóndinn, sem skipaði fyrir. Stolt hennar óx jafnframt því sem ástin fékk áföll, og nú fór Bertu að finnast staða sín óþolandi. Hún var nú reiðubúin til uppreisnar og vildi gjarnan fá tækifæri til að sýna, að hún væri hæstráðandi á Court Leys þrátt fyrir allt. Tækifærið kom bráðlega. Fyrir löngu hafði einhver óhag- sýn persóna af Leys-ættinni lát- ið gróðursetja sex beykitré í túninu. Þau höfðu nú fyrir löngu náð miklum þroska, orð- in stóreflis tré og dáðust allir gestir að þeim. En einn dag þeg- ar Berta gekk þarna um sá hún Ijótt skarð vera komið í röð- ina: eitt beykitréð var horfið. Ekkert óveður hafði geisað, og ekki hafði það fallið af sjálfu sér. Hún gekk nær og sá, að tréð hafði verið höggvið upp, og mennirnir, sem höfðu gert það voru að búa sig undir að fella annað. Stigi hallaðist upp að því og maður var að binda reipi um það. Engin sjón er svo dapurleg og gamalt fallið tré, skarðið eftir það er svo tómt og eyðilegt. En Berta var frem- ur reið en hrygg. — Hvað eruð þið að gera, Hodgkins? spurði hún verkstjór ann reiðulega. — Hver sagði ykkur að höggva þetta tré? — Húsbóndinn, frú. ' — Það hlýtur að vera mis- skilningur. Craddock hefir ekki átt við það. — Hann sagði okkur ákveðið að höggva þetta tré og þessi þarna líka. — Hvaða vitleysa! Eg skal tala um þetta við Crad- dock. Takið þetta reipi þarna S'burt. Eg harðbanna ykkur að snerta fleiri tré. Maðurinn í stiganum góndi á hana, en gerði sig ekki líklegan til að fara að orðum hennar. — Húsbóndinn sagði, að það mætti til að taka þessi tré burt í dag. — Viljið þið gera strax eins og ég sagði ykkur, sagði Berta og gerðist nú reið. — Burt með þennan kaðal, takið stigann burt. Eg banna ykkur að snerta þetta tré. Verkstjórinn endurtók skipun ' Bertu fyrir mönnum sínum, hálf tregur þó, þeir vildu gjarnan ó- hlýðnast, en þorðu því ekki, af því að húsbóndinn gat reiðst því. — Jæja, en ég ber enga á- byrgð á því að hætta, sagði Hodgkins. — Þegið þér og gerið þetta eins fljótt og hægt er. Hún beið meðan mennirnir tóku saman verkfæri sín óg hypjuðu sig burtu, XXI. Berta gekk heim bálvond. Hún vissi vel, að Eðvarð hafði gefið þessa fyrirskipun, sem hún hafði nú riftað, en var glöð yfir því, að hún hafði þó sýnt vilja sinn. Hún sá hann ekki í nokkra klukkutíma. — Heyrðu, Berta, sagði hann þegar hann kom inn. — Hví í ósköpunum léztu menniná NÝJ A B*Ó Bl Undraverður lðgreglumaður (The Amazing Mr, Wilhams) Gamansöm leynilögreghi- mynd. Aðalhlutverk leika: MELWYN DOUGLAS «g^ JOAN BLONDELL Aukamynd: ÍSLANDS-KVTKMYND tfáttárufegurð — atvinnulíf. (Sýnd að tililutun Ferða- félags íslands.) Sýnd í dag kl. 3, 5, 7 og 9. Aðgöngumiðar seldir frá kl 11 f. hád. Óþekkta tónskáldið (Rhythm on the Rever) Ameríksk söngvamynd með Bing Crosby Mary Martin Basil Rathbone. Sýnd kl. 3, 5. 7 og 9. Aðgöngumiðar seldir frá kl. 11. hætta við að höggva beykitrén? Þú hefir eyðilagt hálfs dags verk. Ég ætlaði að láta þá gera annað á morgun. Nú tef jast þeir fram á föstudag. — Eg stöðvaði það af því að ég vil ekki hafa, að beykitrén séu tekin burt. Mér þykir fyrir því að eitt þeirra skuli vera horf ið. Þau eru einu beykitrén hér. Eg skil ekkert í þér að spyrja mig ekki fyrst. — Góða mín, ekki get ég spurt jþig um alla hluti. — Á ég þessa jörð, eða átt þú hana? — Þú auðvitað, svaraði Eð- varð hlæjandi. — En ég veit betur hvað gera skal, og þú átt ekki að vera að skipta þér af því. Berta roðnaði. — Framvegis óska ég eftir því, að við mig sé talað. HJALTI HJALPFÚSl með mér heim til hallarinnar og drekka kaffi hjá mér í dag, af því að ég þykist vita, að þú eigir óhægt með að sinna fleiri gestum heima hjá þér í dag en þú hefir þegar gert. Öll börnin hennar Býflugna-Gunnu koma líka. — Við skulum svei mér skemmta okkur v'el saman!" Hjalti ætlaði ekki að trúa sín- um eigin eyrum og augum. Hon um flaug í hug, að þetta væri allt sáman draumur. En þegar hann hafði sannfærzt um, að iþetta var sjálfur raunveruleik- inn, varð hann svo ofsaglaður, að hann fleygði af sér svunt- unni og setti á sig húfuna. Reyndar setti hann hana upp öfuga, hann var svö^utan við sig í gléðivímunni. Svo gekk hann með konunginum niður stíginn frá húsinu, og konung- urinn tók undir armlegg hans og leiddi hann. Benni hafði hypjað sig inn í húsið sitt, en horfði á þá kon- unginn og Hjalta gegn um rifu á gluggatjaldinu. Hann stóðst ekki mátið lengur og fór a& gráta. Hann iðraðist nú harðn- eskju sinnar við Býflugna- Gunnu og börnin, en það var um seinan. Konungurinn lét ekki einu sinni svo lítið að líta. heim að húsinu hjá honum. Hjalti og fjölskylda Býflugnai Gunnu skemmtu sér prýðisvel í konungshöllinni. Allir vora glaðir og reifir. Börnin fóru í feluleik, risaleik og skollaleik, og það endaði með því, a& Hjalti, Býflugna-Gunna og kon- ungurinn sjálfur slógust með 1 leikinn, og í raun og veru fannst engum nóg komið, þegar hætfc var. „Eg skal láta byggja fyrir þig nýtt, snoturt hús", sagði kon~ ungurinn við Býflugna-Gunnu^ Og auðvitað gladdi það gömlu konuna stórlega , að eiga víst húsaskjól innan skamms fyrir MflDlMfi Örn: Tóni, heyrirðu þetta? Tóní: Vélbyssuskothríð. Kúlnahríðin lendir í vélinni á ókunnu flugvélinni. Flugmaðurinn Bölvaðir hund arnir, þeir bíða, þangað til ég er rétt kominn heim og gera svo árás ... Örn: Hann hefir einn mögu- leika af þúsund til þess að bjarg ast, en heítu á bílnum Tóni, hér er eitthvað fyrir okkur.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.