Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 09.12.1934, Page 3

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 09.12.1934, Page 3
ALÞÝÐUBLAÐIÐ 3 Agnes og Natan Eftir Hún átti engan aflgjafa veturilnin (1830). Staðinn valdi fytdr utan sig sjálfa, — hanin á einum af norðvestustu ekkert, sem hún gæti sótt styiik Vatnsdalshólunum, par er fjöi- til, — ekkert, sem gæti varpað menini gat verið alt um kring og sólskini inln. í sál heninar og mild- gjörla heyrt <og séð pað, er fram að skapið. Hún var alger einstæðr færi. Boðaði hann panga'ð alla ilngur að pessu lsyti. Samansöfnr karlmemn miiíi Vatnsskarðs og uð gremja út af fyrri vonbrigð- Miðfjarðar. Öxi og höggstokk þmfí ástamálum, gremja, er hafði hafði hann fengið frá Kaup- vexið innibyrgð, bættist nú við maminahöfn. Var nú bygður af- gnemju þá, er síðustu vombrigð- tökupallur á höinium, siemt í Dan- ín ollu, og úr varð brannandi mörku er vant; var paiiuriúh og hatur, er. varð með einhverjumi höggstokkurinn þakimn rauðu hætti að fá útrás. Natain virðist klæði. Sagt er að Jón Þórðarsom, hafa verið algerlega bliindur fyrir böðuii úr Eyjafirði, hafi boðið sig því, sem var að gerast í sálarlífi! fram til að höggva þau og áskilið Agnesar, og ugði hann alls ekki Sér í laun tóbak og bnennivín. En að sér. Hafði hanin þó fengið Blöndal leizt eigi á manninin: til ýmsa forboða og vitranir í draumii; þcss. Falaði hann til þ-ess ýmsa, um það, að hann mundi feigur er hanpi vissi örugga og siðvanda; vera. Segir sagan, að ha|nn hafi en menn voru þiess ófúsir; bauð látið orð falla um það, að líf sitt hann þó 100 dali fyrir. Loks bauð mundi hann missa af manmavöld- Guðmundur Ketilssom, bróðir Nat- um. Er nú ekki að orðlengja það, ans, sig fram. Þáði Biöndai boð að FriðiTik og Agmes urðu völd að hans, en spurði hamn þó áður, dauða Natans aðfaranótt 14. marz hvort hanin trtsysti sér ti) að vinna 1828. Sé ég eigi ástæðu til að Jýsa eið að því, að bonum geingi eigi harmleik þeim, er fram fór á hefndarhugur til. Kvaðst hann IHugastöðum þessa örlaga- treysita sér, til þes;s. Öxina neyndi þrungnu nótt. En ég ætla að lesa Guðmiundur beimla í HvamUii, og yður, tilhieynendur mj|nir, frásögn líkaði hún vel; var hún bæði mik- Brynjólfs Jónssonar frá Minna- il og biturieg. Núpi um afleiðingar þiess harm- Það var jafnsnemmia að konnið leiks, síöuslu aftökuna á fslandi. var með þau bæði: Friðrik frá Brynjólfi segist svo frá; Þingeyrum og Agmesi frá Kor,nsá. „Blöndal sýslumaður ákvað, að Lét Blöindal Þorvarð 'prest og aftaka þeirra Friðriks og Agniesar Vatnsdæili bíða með hana í hóluinr- skyidi fara fram 12. febrúar um um þar til aftöku Friðriks væri af mér við að komast í vatniö'. En það virtist hafa gaignstæð á- hrif á hiina. Þeir slógust og org- uðu og hentu sér út af bryggj- unini aftur og syntu hintgað og þangað. Við Fred stóðum kyrrjr og horfðum á þessar aðfarir hálfl- hissa. Þsgar þetta hafði gengið góða stund, þá áttuðu þeir sig og fóru að: tala um, að þ'eir, þyrftu ,að iná í bát, til að komast umi borð á. Uppi í fjöru þar rétt hjá lágu niokkrir spanskir fiskibátar og vom stórir, en léttir. Svíarnir tóku eiin;n þessara báta og hrimdu á flot, sögðu okkur að koma, og gerðum við það. Sigliu, seglúm, og óþarfa-árium hentu þeir í fjör- una. Var ;nú haldið af stað í annað sinn. Nú gekk ait vel, þangað til við kiomum að skips síðunni. Fengum við þá skæða- drífu af kolastykkjum yfir okkuir. pietta voru hásetamir, siem höfðu komið um borð töluvert á undan Oikkur. jÞeir höfðu tekið sig txl og „híft“ kol ineðan af „fírpiássi“ og upp á þilfar, til að geta kastað í kyndarana, þegar þeir kæmu um borð. Big Fried bölvaði ógurlega, en bað mig vernda á mér haus- in;n; hitt gerði ekki svo mikið til um. Kyndararnir öskruðu af sárs- auka o.g bræði, en þutu á storm- Mðarann og gerðu áhlaup á sldp- ið. þótt þeir, siem á þilfarinu vom, lemdu á hendur þieirra, þegar er þeiir tóku á öldustokknum, þá stóðst iekkiert við þeim, og komist Svarten fyrstur upp, og þá hver af öðrum. Var nú slegist á þil- fariinu af mestu grimd. Seinastur réði til uppgöngu hásetinn, sem mieð okkur hafði verið. Það var maður um tvítugt og var frá Stokkhólmi. Hann hafð'i fengið lcolastykki í öxiiina eins og ég, og gat þvíl ekki beitt niema annarii hendinni. Hanin var því seinin upp stigann. Þegar hann var í imiðjum s'tiganum, þá sá ég, hvar maður hailaði1 sér út af lyftingarskans- inum með stórt kolastykki í höindunum og lætur það falla. Koiasitykkið kom beint framan í hásetanin, og rak hanin upp hljóð, siem var mitt á milli öskurs og situnu, nmsti takið á stiganumi og féll í sjóinn. lokið. Með Friðriki voru priest- arnir séna Jóhann frá Tjörn og séra Gíisli fná Vesturhópshólum og mailgir aðrir. Á Mðinni frá Þingeyrum sungu þeir mieð bon- um sáiminin: „Alt eins og biómstr- ið eáina“ ti.1 enda þrisvar sinnum; en þiesis á milli lofaði hann Guð fyrir náð hans við siig. Þá er á af'- tökustaðiinn kom, heilsaði hann bljðilega öllum, er fyrfir voru; leng- inn sá hrygð á honum. Hanin spurðá Guðmund Ketíilisson, hvort hoinum gengá hefmdarhugur tíl, að höggva þau; en hann nieitaði því, og kvaðst aðeins þjóna réttinum. Tók Frjiðriik þá í hönd hans og bað hanin gæta Guðs og vinnia verk sitt íkærleika; óskaði hanin honum siíikrar fúílvisisu um Guðs náð og fyririgefnmgu syndauná við dauðans aðkomu, sem hann sjálfur inú hefði. Þá beiddist hann að mega sjá öxiina, iaut að hennd, kysiti hana og mælti : „Þetta er bíessaöur réttlætisvönduilinn, sem ég hefi forþénað mieð syrnduim mínu'm. Guði sé lof fyrir hann!“ Dómaiinn ,las honum :nú dömiiinn og sfðan hélt séra Jóhainn ræðu- stúf yfir honum. Afklæddi hann sdg inú sjálfur og taiaði á meðan til áhorfendanina; bað fyri’rgiefm ingar á hneyksli því, er hanni hefðl vakið; báð hafa dæmi sitt tlll viðvörunar, og bað Guð gefá þieiirn öillum sáluhjálpliegan af- igang. Hefir séra Grsli snúið þeim „Hjálpaðu mér að ýta frá, Is- J.and,“ sagðj Fred. En ég hafði huganin. við mannápn í sjónum og tókst að ná í hárið á honum. Fred hjálpaði mér að innbyrða hann. Þegar við litum framan í andlit hans ,var það alt í blóði o,g nefið' brotið, og ekkert lífs- mark fundurn við mieð hanum. Við liögðum hanín til í bátnum, sem lak alimikið, því að göt voru ikomiln á hotnmn eftir koliin, en báturiinn þunniur. Ég réri með annari hendi, hin var máttlaus mieð öliiu. þegar við vorum komn- iir miðja vegu í Jand, þá skipar Fred mér að hætta að róa. „Nú eru góð ráð dýr. Ef við höldum áfram, þá tekur hafnarJögregla'n á mótí: okkur, því lætin hafa (heynst í land, og við með mann- inn dauðan og í stolnum bát. f>ó verðum við leitthvað að gera og það fljótt, því að skipverjar hafa áttað sig á því, sem skeð hefiir. Nú eru þieir að setja annan björgunarbátinn á flot og muniú elta okkur. Þeir sgtia sér að kenna okkur um þetta, og þá er úti um okkur.“ Grétar Fells. iorðum; í Ijóð'. Loks tók hanin af hálsi sér, braut niður skyrtuknag- anin og lagðist á höggstokkinn. Þá heyrði séna Jóhann, að hawn mæiiti fyrir munnd sér; „Ó, minin Jesú! ég legst á þijn náðarbrjósí." Séna Jóhann hafði þá yfir nokkur ritnliingarorð, en Guðmundur hjó á hájisinn, svo höfuðið féll af og öxiina festi í stokknum; var tveiggja manna tak að ná heunL Lét Blöndal inú færa likið burt og hreimsa aftökupallinn. svo að ©ngdn vegsummierki sáusit. Síðan var Agneis sótt. Var hún svo magnþrota, aði hún imátti 'eági ganga óstudd. Hélt séra Þorvarð- ur um hana og studdi hana; tók sér það þó mjög nærri sjálfur. Hún óskaði að eigi væri lesinn yfir sér dómurinn, og að þetta gengd siem fljótast af. Hún kvaddi menn mieð döpru bragði og Jagð- iist á höggstokkinn; en prestor hugguðu hana og séra Þorvarður kraup við hlið hennar og hélt ut- an um hana, leisandi Guðs orð fyrir hennii. Slepti bann hanni eigi fyr .en af var höfuðið, siem ekki stóð Jengi á. Lá séra Þor- varði þá við ómegini, því hann var viðkvæmur miaður. Líkim voru iöigð í kistur og grafin þar skamt frá, en höfuðin sett á stengur, því svo var ákveðið í dóminum. Að því störfuðu þeir Jóin Þórðanson, er fyr var nefnd- ur, og Árnd bóndi í Enniskoti. Guðmundi borgaði Blöndal 100 dali fyrir aftökuna. Ha;nn tók við' og mæíti: „Þetta eru blóðpening- ar. Ég géf þá fátækrasjóði Kirkju- hvamlm|shriepps.“ Fanst það og oft á, að Guðmundur var eigi fé- gjarn maður. Eftir þietta fóru (Frh. á 6. siðu.) Alislenzkt félag. Sjóvátryggingar, Brunatryggingar, Reksíursstöðvim- artryggingar, Húsaleigutrygg-

x

Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Alþýðublaðið Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/53

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.